تبدیل یک ماد Skyrim به یک بازی کامل بدون شک جاه‌طلبانه است. با این حال تبدیل این ماد به یک بازی ارزشمند و سرگرم‌کننده درجه‌ی تازه‌ای از تحسین برانگیز است. The Forgotten City از استودیوی Modern Storyteller موفق به انجام این کار می‌شود. صرفا توجه به کاری که یک تیم سه نفره در چهار سال انجام‌ داده‌اند شما را شگفت‌زده می‌کند. The Forgotten City یک ماجراجویی کارآگاهی است که در یک شهر رومی باستانی رخ می‌دهد. این را با المان‌های سفر در زمان بازی ترکیب کنید تا متوجه شوید چرا با یکی از جذاب‌ترین بازی‌های چند سال اخیر از نظر ایده‌پردازی طرف هستیم. در ادامه با بررسی بازی The Forgotten City با گیم پالت همراه باشید.

بررسی بازی The Forgotten City

بازی در حالی آغاز می‌شود که شما به 2000 سال قبل از زمان حال و یک دهکده‌ی باستانی رومی پرتاب می‌شوید. دهکده‌ی مذکور تحت قانونی به نام Golden Rule اداره می‌شود. طبق این قانون عجیب، اگر هر کدام از اعضای این دهکده مرتکب جنایتی شوند، کل اعضای دهکده تبدیل به طلای خالص می‌شوند. شما در حالی وارد این دهکده می‌شوید که رهبر آن معتقد است به زودی یک نفر قرار است قانون طلایی دهکده را بشکند و تمام اعضای آن را به سرنوشتی شوم محکوم کند. این پیچش ساده باعث تبدیل شدن The Forgotten City به یک روایت کارآگاهی متمایز می‌شود. در واقع به نوعی شما پیش از رخ دادن قتل باید از هویت قاتل باخبر شوید.

طرف دیگر سکه این است که قانون طلایی روی شما اثری ندارد. از آن جایی که شما در یک چرخه‌ی زمانی گرفتار شده‌اید، اگر کسی مرتکب جنایتی شود به نقطه‌ی آغاز باز می‌گردید. آن هم در حالی که دانش کنونی خود را در اختیار دارید. هدف شما این است که این چرخه را شکسته و از Forgotten City بگریزید. در این میان باید با صحبت با اعضای مختلف دهکده به پیش‌زمینه‌ی داستانی و انگیزه‌های هر فرد پی ببرید تا بتوانید متوجه هویت جنایتکار دهکده بشوید. باید گفت که The Forgotten City روایت لایه‌لایه و عمیقی دارد. در بازی با 4 پایان بسیار متفاوت طرف هستیم و هزاران خرده‌پیرنگ دیگر بر سر راه شما سبز می‌شوند.

اگر اساس و پایه‌ی داستانی The Forgotten City شما را جذب کرده، باید گفت که این بنای قدرتمند با نویسندگی با کیفیت ترکیب شده است. دیالوگ‌های بازی به تنهایی هوشمندانه و طنز هستند، اما وقتی برای بار سوم یا چهارم خودتان را به یک شخصیت معرفی می‌کنید با برخی از بهترین رد و بدل‌ها در تاریخ بازی‌های ویدیویی مواجه می‌شوید. اولین باری که با چنین پدیده‌ای مواجه شدم حقیقتا یکی از منحصر به فردترین تجربه‌هایم در این مدیوم بود. خوشبختانه تازگی این مکانیک، در چرخه‌های متوالی از بین نمی‌رود تا انتها شما را درگیر نگه می‌دارد.

یک چرخه‌ی زیبا

به طرز شگفت‌انگیزی تقریبا هر شخصیت The Forgotten City به نحو متفاوتی رفتار و صحبت می‌کنید. گفت‌وگو‌های شما با شخصیت‌های دهکده می‌تواند در مورد سیاست، مذهب، تاریخ، اخلاق یا اتفاقات ساده و روزمره باشد. مهم این است که هر شخصیت طعم خاص خود را به این دیالوگ‌ها می‌آورید و صرفا با صحبت با آن‌ها حس یک آدم فرهیخته به شما دست می‌دهد. به سادگی می‌توان گفت که اگر به هر کدام از موضوعات مذکور علاقه‌مند باشید، از دقت و وسواس بازی در پرداخت دقیق به آن‌ها و آمیختن آن‌ها با روایت اصلی متعجب خواهید شد. با این حال باید گفت که اگر به دیالوگ زیاد در یک بازی علاقه‌ای ندارید، ابدا نمی‌توان The Forgotten City را به شما توصیه کرد.

مذاکره و مکالمه با اختلاف مکانیک اصلی The Forgotten City به شمار می‌رود. در حالی که این تمرکز بر روی دیالوگ در هر بازی دیگر می‌توانست خسته‌کننده باشد، ترکیب این مهم با قانون طلایی و چرخه‌ی زمانی بازی باعث شده تا با نتایج بسیار تازه‌ای طرف باشیم. هر ماموریت جانبی که به عهده می‌گیرید می‌تواند به کشف‌ سرنخ‌های جدیدی ختم شود. برای همین صحبت با تک‌تک اعضای دهکده از اهمیت بالایی برخوردار است. هم‌چنین باید با استفاده از دانشی که از آغاز دوباره‌ی چرخه‌ی زمانی به دست می‌آورید به پیشبرد بیشتر داستان هر شخصیت یا شناختن آن‌ها کمک کنید.

این ایده‌ی درگیرکننده با یک سری ماموریت بسیار هوشمندانه ترکیب شده است. برای مثال در یکی از ماموریت‌ها باید با زنی صحبت کنید که اطلاعات مهمی را در اختیار دارد. با این حال در دیدار اول متوجه می‌شوید که او مسموم و رو به مرگ است. پس از آغاز دوباره‌ی چرخه، باید پادزهر سم مذکور را تهیه کنید تا بتوانید جان او را نجات داده و به اطلاعات مورد نیازتان دسترسی پیدا کنید. چسباندن این رشته‌های داستانی به یکدیگر و ارتباط آن‌ها با روایت اصلی کاری است که The Forgotten City در آن استاد است.

کاستی‌های بازی The Forgotten City

یکی از جوانبی که The Forgotten City چندان در آن قوی نیست، بخش فنی این بازی است. اگر چه جلوه‌های بصری این بازی برای یک تیم سه نفره تحسین برانگیز هستند، اما دائما با گلیچ‌های بصری مواجه خواهید شد. طبعا این مهم که این بازی بر پایه‌ی یک ماد Skyrim بنا شده به چشم می‌آید. کاستی‌های انیمیشن‌ شخصیت‌ها کاملا می‌تواند شما را به یاد اثر حماسی Bethesda بیاندازد. البته باید گفت که خوشبختانه هماهنگی لب کاراکترها و دیالوگ فرسنگ‌ها از The Elder Scrolls V: Skyrim جلوتر است.

اگر تا کنون متوجه نشده‌اید، باید گفت که در The Forgotten City چندان خبری از المان‌های اکشن نیست. با این حال مواقعی در بازی وجود دارند که باید با چند نفر مبارزه کنید. بار دیگر بنا شدن The Forgotten City بر اساس یک ماد Skyrim اینجا به چشم می‌خورد. مبارزات این بازی در بهترین حالت قابل قبول و در بدترین حالت به سردردی تبدیل می‌شوند که آرزو می‌کردید کاش اصلا وجود نداشتند. خوشبختانه مبارزات آن قدر بخش کوچکی از گیم‌پلی The Forgotten City هستند که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد.

سخن پایانی

The Forgotten City یک موفقیت عظیم برای چنین تیم کوچکی است. این بازی یک ماجراجویی کارآگاهی هوشمندانه است که به طرز ماهرانه‌ای تکه‌های ریز و درشتش را به هم پیوند می‌زند. The Forgotten City به طرز ماهرانه‌ای یک ایده‌ی مشابه با Groundhog Day را با روایتی عمیق و تم‌های سنگینی مثل سیاست و مذهب ترکیب می‌کند. ساخته‌ی Modern Storyteller در سبک خود یکی از ماندگارترین آثار چند سال اخیر به شمار می‌روید.

با این حال The Forgotten City از آن بازی‌هایی است که تنها می‌توانم آن را به دسته‌ی خاصی پیشنهاد کنم. اگر علاقه‌ای به روایت‌های پیچیده یا دیالوگ‌های زیاد ندارید، بعید می‌دانم که عمق مکانیک‌های ساده‌ی این بازی شما را جذب کند. مبارزات آن به حدی ضعیف هستند که نبود آن‌ها احتمالا بهتر می‌بود. پس تجربه یا عدم تجربه‌ی این بازی در نهایت به سلیقه‌ی شخصی شما بستگی دارد. شخصا باید بگویم که The Forgotten City یکی از منحصر به فردترین و درگیرکننده‌ترین آثار امسال بود.