نقد و بررسی بازی Captain Tsubasa 2: World Fighters؛ مهیج اما خسته‌کننده

بازی Captain Tsubasa 2: World Fighters جدیدترین تجربه از دنیای محبوب کاپیتان سوباسا است که فوتبال آرکید، شوت‌های ویژه و حرکات اغراق‌آمیز شخصیت‌های این مجموعه را به زمین مسابقه می‌آورد. در ادامه با نقد و بررسی این بازی با گیم پالت همراه باشید.

کاپیتان سوباسا نامی است که با دوران ودکی بسیاری از افراد گره خورده است. ماجراهای این کاپیتان و فوتبالش در ذهن میلیون‌ها نفر حک شده و خیلی‌ها را عاشق دنیای فوتبال کرد. عنوان Captain Tsubasa 2: World Fighters برای آن دسته از طرفدارانی است که تشنه‌ی تجربه‌ی فوتبال و شوت‌های دیوانه‌وار مجموعه‌ی کاپیتان سوباسا در قالب یک بازی ویدیویی هستند. اما سؤال اصلی این است که آیا Captain Tsubasa 2: World Fighters توانسته از ظرفیت‌های این مجموعه به‌درستی استفاده کند و در نهایت محصولی سرگرم‌کننده و ارزشمند ارائه دهد؟ در ادامه با معرفی بازی، بخش داستانی، گیم‌پلی و ویژگی‌های آن همراه باشید.

بازی Captain Tsubasa 2: World Fighters دنباله‌ای بر نسخه‌ی سال ۲۰۲۰ است که هر دو عنوان توسط استودیوی Tamsoft توسعه یافته‌اند. این بازی پس از گذشت شش سال، بار دیگر مخاطبان و علاقه‌مندان دنیای سوباسا را به زمین فوتبال بازمی‌گرداند. بازی دارای بخش داستانی است و ادامه‌ای مستقیم بر داستان نسخه قبلی محسوب می‌شود. یویچی تاکاهاشی خالق مجموعه کاپیتان سوباسا نیز بر قسمت داستانی بازی نظارت داشته که این خبر خوبی برای علاقه‌مندان به مجموعه است.

ابتدای بازی باید شخصیت خودتان را بسازید. البته سیستم شخصی‌سازی بازی آنچنان گسترده نیست و گزینه‌های آن تنها به مدل و رنگ موی شخصیت و صدای او محدود می‌شود. با توجه به اینکه تمرکز اصلی بازی روی مسابقات و دنیای شناخته‌شده Captain Tsubasa قرار دارد، این میزان از شخصی‌سازی قابل قبول است، اما انتظار گزینه‌های بیشتری از چنین بخشی نیز چندان بی‌راه نیست.

داستان بازی در برزیل جریان دارد؛  جایی که شخصیت شما کنار کاپیتان سوباسا قرار می‌گیرد. بخش داستانی بازی به شکل قسمت‌های جداگانه روایت می‌شود که هرکدام شامل یک مسابقه‌ی مهم می‌شود. یکی از اولین مشکلات بازی خود را اینجا آشکار می‌کند. در دل هریک از این قسمت‌های داستانی، انبوهی از کات‌سین‌ها و دیالوگ‌ها گنجانده شده که بسیاری از آن‌ها طولانی و یکنواخت هستند. همین موضوع باعث می‌شود فاصله میان کاتسین‌ها و رسیدن به بک مسابقه مهم آنقدر طولانی شود که که شما را از ادامه دادن سایر قسمت‌ها منصرف کند.

مشکل اساسی اینجاست که بسیاری از صحبت‌هایی که میان شخصیت‌ها رد و بدل می‌شوند فاقد اهمیت هستند و به‌راحتی بخشی از آن‌ها باید از نسخه نهایی حذف می‌شدند. اما سازندگان تصمیم گرفته‌اند برای هر مسابقه ما را پای صحبت‌هایی بنشانند که حتی دوبله انگلیسی جایی در آن‌ها ندارد و مجبور هستید مدام به زیرنویس خیره شوید. کارگردانی این صحنه‌ها هم در سطحی نیست که تحمل دیالوگ‌ها و وقفه‌هاب طولانی را اسان‌تر کند و در بسیاری از موارد به یک‌نواختی بیشتر آن‌ها منجر می‌شود.

گاهی اوقات در طول داستان بازی از شما می‌خواهد تا دست به انتخاب دیالوگ بزنید که البته تاثیر خاصی هم بر نحوه روایت و پیشبرد داستان نداشته و بیشتر جنبه تزئینی دارند.

البته نمی‌توان نتیجه گرفت که تجربه بخش داستانی ضعیف و خسته‌کننده است. در برخی لحظات، ترکیب داستان، شخصیت‌های آشنا و فضای خاص Captain Tsubasa می‌تواند جذاب باشد و برای طرفداران قدیمی مجموعه ارزش بیشتری پیدا کند. بازی هم تلاش می‌کند تا تجربه داستان تنها به مسابقات محدود نباشد و با ارائه چالش‌ها و اهداف مختلف در طول مراحل داستانی تجربه سرگرم کننده‌تری رقم بزند.

یکی دیگر از مواردی که تجربه بازی را آزاردهنده می‌کند، صفحات لودینگ بازی هستند. با اینکه باگذاری‌های بازی زمان زیادی طول نمی‌کشند اما همین وقفه‌های گاه و بی‌گاه چه پیش از شروع مسابقه و چه به هنگام به تغییر آرایش بازیکنان در زمین، بارها ریتم و جریان بازی را به هم می‌زنند که برای یک بازی نسل نهمی اصلا قابل قبول نیست و این موضوع متاسفانه ضربه شدیدی بر تجربه‌ی بازی وارد می‌کند.

از نظر محتوا نیز بازی دست خالی نیست همانطور که گفته شد بازی حدود ۱۵۰ میان‌پرده دارد. همچنین حدود ۱۲۰ بازیکن و ۲۲ تیم ملی در آن وجود دارد. شما می‌توانید به صورت آنلاین یا آفلاین با دیگران و یا با هوش مصنوعی مسابقه دهید. حالت‌های تمرینی هم در بازی وجود دارند که به شما کمک می‌کنند قواعد بازی را یاد بگیرید. البته باید توجه داشته باشید که قواعد و نحوه پیروزی در زمین مسابقه تفاوت‌های اساسی با آبسیاری از بازی‌های شبیه‌ساز فوتبال دارد.

گیم‌پلی بازی عناصر اکشن را در خود جای داده و بیشتر بر روی واکنش سریع و اجرای تکنیک‌ها. درگیری‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از بازی به حساب می‌آیند. گیم‌پلی بیشتر روی واکنش سریع و اجرای تکنیک‌ها استوار است. بسیاری از حرکات در زمین به شکلی اغراق‌آمیز اجرا می‌شوند که این رویکرد با حال‌وهوای مجموعه کاپیتان سوباسا همخوانی دارد و نمی‌توان انتظار دیگری از بازی داشت. World Fighters از ابتدا قصد ندارد یک شبیه‌ساز فوتبال باشد و بیشتر به دنبال ارائه یک تجربه آرکید و اکشن است که در آن قدرت‌های ویژه و حرکات اغراق‌آمیز شخصیت‌ها نقش اصلی را ایفا می‌کنند

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این سیستم، نحوه عملکرد دروازه‌بان است. دروازه‌بان دارای نوار Stamina است و باتوجه به نوع و شدت شوتی که به سمت دروازه ارسال می‌شود می‌آید از میزان استقامت می‌شود. اگر این نوار خالی شود یا حتی کاهش پیدا کند، امکان ایجاد Break وجود دارد و احتمال عبور توپ از خط دروازه بیشتر می‌شود.

شوت بازیکنان نیز تحت قواعد مشاهبی قرار دارد و به همین سیستم وابسته است. با نگه داشتن دکمه شوت می‌توان قدرت ضربه را افزایش داد و در صورت پر شدن نوار مربوطه، از حرکات ویژه استفاده کرد. بعضی شخصیت‌ها حتی امکان اجرای سوپرشوت‌های قدرتمندتر را دارند. بنابراین مدیریت Stamina و انتخاب زمان مناسب برای شوت زدن اهمیت زیادی دارد؛ مخصوصاً اینکه استفاده از حرکات ویژه، استقامت بازیکن را نیز مصرف می‌کند.

یکی از نکات مهم در نسخه دوم، گسترش سیستم حرکات ویژه است. Super Moveها دیگر فقط به شوت محدود نمی‌شوند و بازیکنان می‌توانند از Super Pass، Super Dribble و Super Tackle نیز استفاده کنند. همچنین سیستم Chain به شما اجازه می‌دهد با ترکیب دریبل، پاس و حرکات ویژه، جریان حمله را حفظ کرده و قدرت شوت و سرعت شارژ آن را افزایش دهید.

به همین دلیل، گل زدن در بازی معمولاً نتیجه یک حمله ساده نیست و باید با استفاده از شوت‌ها و مهارت‌های مختلف، دروازه‌بان را تحت فشار قرار دهید تا در نهایت فرصت مناسبی برای گلزنی ایجاد شود.

یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها در بازی، تکل زدن است که از طریق شیوه‌های مختلف می‌توان آن را انجام داد، نخست، تکل‌های ساده که با فرشدن دکمه دایره می‌توانید توپ را از حریف پس بگیرید و در طرف دیگر بازیکن صاحب توپ نیز با زمان‌بندی مناسب می‌تواند از تکل‌ها عبور کند و بازیکن حریف را با یک دریبل موفق از سر راه کنار بزند. عبور موفق از چند مدافع، مدیریت Spirit و در نهایت رسیدن به موقعیت مناسب برای اجرای یک شوت ویژه، حس پیشروی در یک نبرد را به بازیکن منتقل می‌کند

در نتیجه، عبور موفق از چند مدافع، مدیریت Spirit و نهایت اجرای یک شوت قدرتمند حس یک دوئل سریع میان مهاجم و مدافع را تداعی می‌کند؛ جایی که تشخیص حرکت حریف و واکنش درست بسیار اهمیت دارد و هرگونه اشتباه می‌تواند نتیجه این نبرد را تغییر دهد.

دقت به این‌گونه موارد و یا زدن قدرت‌های ویژه در کنار جلوه‌های پر زرق‌وبرق هنگام بازی می‌تواند بسیار لذت‌بخش بوده و هیجان را به مخاطب تزریق کند. مشکل اما زمانی آغاز می‌شود که همین جلوه‌ها بیش از اندازه تکرار شوند. شما یا حریفتان، بسته به موقعیت، ممکن است از نوع خاصی از تکل استفاده کنید که برای چند ثانیه، انیمیشن تکل‌زنی و تلاش بازیکن برای بازپس‌گیری توپ را نمایش می‌دهد. اگرچه خود این انیمیشن‌ها در راستای سبک و فضای انیمه‌ای بازی جذاب هستند اما اگر چند مرتبه در یک مدت کوتاهی تکرار شوند ریتم بازی را به کلی از کار می‌اندازد و مخاطب را واقعا خسته می‌کند.

این مسئله را به دفعات مختلف تجربه می‌کردم که با استفاده تیم حریف از تکل‌های تکراری و تکرار بیش از حد انیمیشن‌ها بارها و بارها بازی را متوقف کرده و از ریتم می‌اندازند. وقتی این نمایش‌ها بیش از حد تکرار شوند، چیزی که قرار است هیجان‌انگیز باشد، به مرور خسته‌کننده می‌شود. در مجموع، باید گفت که جزئیات موجود در قدرت‌ و مهارت‌های مختلف به بازی عمق داده است و حتی در برخی قسمت‌ها و موارد امکان شخصی‌سازی نیز وجود دارد.

اضافه شدن مکانیزم‌هایی همچون Super Move و Chain و مکانیزم تقابل بازیکنی که شوت‌ می‌زند و دروازه‌بان باعث شده‌اند نسبت به یک سیستم فوتبال ساده، بازیکنان گزینه‌های بیشتری برای تصمیم‌گیری در اختیار داشته باشند.

از دیگر مشکلات هنگام بازی دوربین آن است. میان زاویه‌های مختلف دوربین تفاوت زیادی وجود ندارد و بازی می‌توانست گزینه‌های بیشتری برای انتخاب زاویه دوربین به مخاطب بدهد.

فیزیک و انیمیشن بازیکنان هنگام مسابقات هم چندان درخشان ظاهر نمی‌شود و می‌توانست بهتر از این باشد. در حالی که حرکات ویژه و سوپرشوت‌ها از نظر بصری جذاب هستند، حرکات عادی بازیکنان گاهی خشک، سنگین و ناهماهنگ به نظر می‌رسند. در یک صحنه شوت وِیژه با جلوه‌ بصری تماشایی به نمایش گذاشته می‌شود و شما را به وجد می‌آورد اما لحظاتی بعد عادی‌ترین حرکت یک بازیکن در زمین خشک و مصنوعی به نظر می‌رسد.

هنگامی که توپ به اوت می‌رود و قصد پرتاب توپ را دارید با یک انیمیشن و کنترل بسیار بد و ضعیف روبرو می‌شوید که واقعا آزاردهنده است. نبود برخی قوانین ساده قوتبال نیز بسیار عجیب است. به طور مثال بازی به طور کلی سیستم خطار را کنار می‌گذارد و هیچ جریمه‌ یا مجازاتی برای خطاها و یا حتی تکل‌های خشن در نظر گرفته نشده است. البته این موضوع با ماهیت آرکید بازی همخوانی دارد اما می‌تواند برای مخاطبی که انتظار دارد ساختار یک فوتبال معمولی و سنتی را تجربه کند، ناامید کننده باشد.

سخن پایانی:

ناشر بازی (Bandai Namco) نسخه PS5 این اثر را برای نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است.

بازی Captain Tsubasa 2: World Fighters عنوانی است که می‌توان آن را به طرفداران سرسخت این مجموعه یا بازی‌های انیمه‌ای توصیه کرد. قدرت‌های ویژه، شوت‌های اغراق‌آمیز، دوئل‌های سریع میان بازیکنان و جلوه‌های بصری پرزرق‌وبرق، همان چیزهایی هستند که می‌توانند این دسته از طرفداران را سرگرم کنند.

با این حال هنوز هم مشکلاتی وجود دارند که شاید باعث شوند حتی طرفداران سرسخت کاپیتان سوباسا هم از این بازی لذت نبرند. مشکلات دوربین، تکرار انیمیشن‌ها، وقفه‌های طولانی و محدودیت‌های سیستم مسابقات باعث می‌شوند تا تجربه بازی در طولانی مدت هم آنچنان که باید و شاید سرگرم کننده نباشد.

اگر طرفدار جدی این مجموعه هستید و می‌خواهید قدرت‌ها، شخصیت‌ها و مسابقات اغراق‌آمیز آن را در قالب یک بازی تجربه کنید، World Fighters می‌تواند لحظات جذابی برایتان داشته باشد. اما اگر صرفاً به دنبال یک بازی فوتبال یا شبیه‌ساز فوتبال هستید، احتمالاً این اثر فاصله زیادی با انتظارات شما خواهد داشت.