نقد و بررسی بازی Crash Team Rumble؛ میراث‌دار Crash Bandicoot

کسانی که حالا این مقاله پیش رویشان قرار دارد و مشغول مطالعه‌ آن هستند، قطعا ارتباط نزدیکی با کرش دوست‌داشتنی که برای سال‌ها خاطراتی برایمان ساخته است، دارند. بازی‌بازان می‌خواهند بدانند که حالا کمپانی اکتیویژن چه آشی برای طرفداران مجموعه Crash Bandicoot درست کرده است. برای پاسخ به این سوال، بررسی بازی Crash Team Rumble را از رسانه گیم پالت دنبال کنید.

مجموعه کرش باندیکوت، یکی از سری بازی‌هایی است که در سال‌های اخیر با فراز و نشیب‌های متنوع و مختلفی همراه بوده که طرفداران را تا حدودی راضی نگه داشته است. البته اینطور می‌توانیم اقرار کنیم از زمانی که استودیوی بازی‌سازی ناتی داگ (Naughty Dog) به زیر مجموعه پلی‌استیشن و کمپانی سونی اضافه شده و حق ساخت مجموعه هم در دستان اکتیویژن باقی مانده است؛ همیشه سیر نزولی آن را مشاهده کردیم.

اگر به خاطر داشته باشید، برای سال‌ها بود که هیچ اطلاعاتی از روند احیای مجموعه Crash Bandicoot در دست نداشتیم. اما با این حال، سال ۲۰۱۷ جایی بود که کمپانی اکتیویژن به عنوان ناشر همیشگی سری بازی یادشده تصمیم گرفت تا برنامه‌های خودش را مطابق میل نظر بازیکنان و طرفداران بچیند. به همین منظور، تیم سازنده برای اثبات وفاداری‌اش به کرش و طرفداران، بازی Crash Bandicoot N.Sane Trilogy را روانه بازار کرد که شامل سه نسخه مجزا از سری می‌شد.

طرفداران از هر‌آنچیزی که در فرمت جدید با گرافیکی زیبا و محیطی جذاب ارائه می‌شد، لذت برده‌اند. آن‌ها درودی دیگر به روح استودیوی ناتی‌داگ فرستادند که در آن‌ سال‌ها، چنین یادگاری را از خودش به جا گذاشت تا بعد از گذشت یک دهه، مخاطبان جدید و قدیمی را برای بار دیگر سرگرم کند. طی سال‌ها پس از انتشار آن سه گانه، شاهد انتشار بازی‌های مختلف مجموعه در ژانر‌های متنوع بودیم. برای مثال، بازی Crash Team Racing را داشتیم که یک محصول اتومبیل‌رانی آرکیدگونه بود.

به هر حال پس از آزمایش‌های متنوعی که تیم سازنده و البته کمپانی اکتیویژن داشت، نسخه جدید و داستانی محور با نام Crash 4: It’s About Time در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت. هر بازی از مجموعه پس از احیاء در سال ۲۰۱۷، توسط استودیوهای متنوع ساخته شد تا در نهایت تصمیم بر این باشد که کدام یک می‌تواند آینده کرش را تضمین کند. در نهایت به این برهه زمانی رسیده‌ایم که بازی Crash Team Rumble که بر اساس شایعات نسخه‌ای از Wumpa League بود، پا به میدان رقابت گذاشت. این بازی توانست مسبب زنده شدن استودیوی بازی‌سازی Toys For Bob باشد که به خاطر دلایلی در معرض انقراض قرار داشت.

در حقیقت، بازی Crash Team Rumble یک هدف اصلی برای جذب بازیکنانی که به تجربه بازی‌های تیمی و آنلاین محور می‌پردازند، دارد. به هر حال، تیم سازنده با ترکیب ایده‌های مختلف قدیمی و جدید مثل استفاده از مکانیزم پلتفرمینگ و حرکات‌ معمولی در کنار استفاده از تازه‌ترین عناصر محصولات PvP قصد دارد که بازیکنان را به جای درگیری با یکدیگر، به سمت مسیری ببرد که بتوانند از طریق سرگرم شدن، تیم خود را به پیروزی برسانند.

از آنجایی که با بازی داستان محوری روبه‌رو نیستیم، پس باید همین موضوع را در ابتدای کار بدانید که یا با تجربه‌ای چند ساعته سرگرم‌کننده روبه‌رو هستید. البته اگر دوستان به قول معروف «پایه‌ای» دارید، حداقل برای ماه‌ها می‌توانید خودتان را با Crash Team Rumble سرگرم کنید تا به زمان انتشار بازی‌های بزرگ برسیم. البته این تجربه‌ای دائم نخواهد بود و به خاطر برخی از مشکلاتی که در ادامه پیرامون آن‌ها صحبت خواهیم کرد، حتی شاید تجربه‌ای یک ساعته داشته باشید.

به لحاظ گیم‌پلی، شما عملا کار خاصی جز جمع آوری امتیازها یا آزار دادن تیم حریف برای پر نکردن سبدهای خودش در بانک نمی‌توانید انجام دهیم. هر تیم شامل ۴ بازیکن می‌شود که باید روبه‌روی یکدیگر قرار بگیرند و دو منطقه امتیازی خودشان را تحت نظر داشته باشند تا با داشتن استراتژی مناسبی، شرایطشان را بهتر از قبل کنند. همه چیز با به ذخیره کردن ۲۰۰۰ میوه وومپا به پایان خواهد رسید، پس اگر به درستی وظیفه خودتان را انجام دهید، قطعا فرشته نجات تیم خودتان می‌شوید.

البته به هیچ‌وجه فکر نکنید که کار آسانی پیش رویتان قرار دارد؛ به این صورت که شخصیتی را انتخاب کرده، میوه‌ها را ذخیره کنید و باعث پیروزی شوید. در ۹ نقشه متفاوتی که فعلا برای فصل اول در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد، ویژگی‌های دیگری نهفته است که کارهای دیگری را می‌طلبد. برای مثال، جمع‌آوری Relicsها یا آیتم‌های کلسیونی و ذخیره کردنشان در جاه‌های مختلف، به شما قدرت‌های خارق‌العاده‌ای که به صورت محدود هم قابل استفاده است را می‌دهد.

برخی از این قابلیت‌ها شامل پرورش قارچ‌هایی که تیم مقابل با برخورد کردن به آن‌ها، زمان آهسته‌ای را تجربه می‌کنند، احضار کردن شیاطین مختلف برای جلوگیری از پر کردن سبد تیم حریف، استفاده از توپ‌های متنوع که نه تنها سرعت بازیکن را بیشتر می‌کند، بلکه می‌تواند نوار سلامتی حریفان را به قدر کافی تحت تاثیر قرار دهد می‌شوند. البته در هر نقشه، پتانسیل‌های متنوعی برای خرج کردن Relicsها وجود و احتمالا تیم سازنده با این کار می‌خواسته تا تجربه بازیکنان به همین زودی‌ها یک نواخت نشود که تا حدودی در کار خودشان موفق بوده‌اند.

الماس‌ها نقش دیگری برای پررنگ‌ کردن قابلیت‌های تمام اعضای تیم‌های دوست و دشمن دارد. در هر نقشه، دو دسته از الماس‌های بزرگی وجود دارد که به صورت پله‌ای کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و با پریدن روی همه آن‌ها و سپری شدن زمان (به شرطی که شخصی از تیم حریف روی هیچ کدام از این الماس‌ها قرار نگیرد)، بوسترهای متنوعی فعال می‌شوند. از آنجایی که شخصیت‌های حاضر در گیم‌پلی و زمین نبرد به خودی خود سرعت بالایی ندارند، فعال کردن الماس‌ها شاید به کمک شما یا هم تیمی‌هایتان در این زمینه بیاید.

البته که استفاده از آن‌ها فقط مختص به شما و هم‌تیمی‌هایتان نیست و در عوض اگر اعضای گروه مقابل یک دسته از Gemها را فعال کند، می‌تواند آثار بسیار مخربی روی تیم شما داشته باشد. بنابراین همانطور که در ابتدای مقاله توضیح دادیم، داشتن استراژی مناسب برای رویارویی با این حوادث احتمالی یا جلوگیری کردن از فعالیت‌های تیم حریف، از مهم‌ترین نکاتی است که نباید آن را پشت گوش بیاندازید.

نقشه‌های بازی از تنوع خوبی برخوردار هستند، اما مساحتشان اصلا بزرگ نیست. یعنی در واقع نباید توقع نقشه‌ای به اندازه عناوین بتل رویال داشته باشید. هر کدام از این نقشه‌ها ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارند که البته از لحاظ طراحی، بسیار جذاب، مخاطب پسند و بعضا کلاسیک توسعه پیدا کرده‌اند. در فصل اول بازی Crash Team Rumble که در جریان است، تیم سازنده تعداد نقشه‌های ۹گانه را مشخص کرده و احتمالا بر اساس تمام عناوین منتشر شده از مجموعه Crash Bandicoot، این رقم در فصل بعد به ۱۲ نقشه افزایش پیدا خواهد کرد.

هماطنور که توضیح داده شد، دو تیم چهار نفره برای رقابت با یکدیگر روبه‌روی هم قرار خواهند گرفت. این موضوع به آن معنا است که در مجموع ۸ شخصیت قابل بازی در دسترس قرار دارد که البته بنا به توضیحات تیم سازنده، این ارقام در آینده بیشتر خواهد شد. فعلا شما می‌توانید از ۸ شخصیت کرش، تاونا، کت‌بت، کوکو، دکتر نئو کورتکس، دینگودایل، دکتر ان.بریو و دکتر ان. تروپی در گیم‌پلی استفاده کنید:

هر کدام از این شخصیت‌ها در سه دسته مختلف قرار می‌گیرند که گیم‌پلی خاص خودشان را دارند. نخست، دسته امتیاز آور یا Scorer: که کرش، تاونا و کت‌بت در این دسته قرار می‌گیرند و اصولا سرعتشان نسبت به بقیه کاراکترها بیشتر است و به درد آن دسته از بازیکنان میخورد که به دنبال امتیاز‌آوری برای گروه خود هستند.

دسته دوم مدافع یا Blocker نام دارد که دینگودایل، دکتر ان.بریو و دکتر ان.تروپی در آن قرار دارند. این دسته به درد آن گروه از مخاطبانی می‌خورد که می‌خواهند از بانک میوه‌های وومپای تیم خود در برابر تهاجم تیم حریف مراقب کرده یا با ایجاد مزاحمت برای اعضای تیم رقیب، مانع از کسب امتیاز آن‌ها شوند.

آخرین دسته نیز تقویت‌کننده یا Booster نام دارد که در این گروه فقط کوکو و دکتر نئو کورتکس حضور دارند. با استفاده از آن‌ها می‌توانید باعث همکاری بیشتر بین بازیکنان تیم خود شوید. به بیان دیگر، برای فعال کردن الماس‌ها بیشتر باید از این دو شخص استفاده کنید.

البته با اینکه شخصیت‌ها در گروه‌های مختلفی دسته‌بندی شده‌اند، اما هر بازیکن با هر شخصیتی‌ که دوست دارد، می‌تواند هر کاری که دلش می‌خواهد را انجام دهد. برای مثال من سعی کردم که در نقش کرش از گروه امتیاز آور، برای تیم حریف مزاحمت ایجاد کنم که وظیفه گروه مدافع است. Badget‌ها نقش پررنگ دیگری در مکانیزم گیم‌پلی با حضور شخصیت‌ها ایفاء می‌کند.

اگر خاطرتان باشد، توضیح دادیم که با جمع کردن آیتم‌های Relics می‌توانید قدرت‌هایی را به دست آورید که محدود است، اما نشان‌ها یا همان Badget قابلیت دیگری دارد که باید تعداد خیلی زیادی از آن را در پایان بازی پیدا کرده و به دست آورید تا بتوانید از حضور شخصیت‌های قفل شده استفاده کنید. جمع آوری ۵۰ نشان برای بازکردن آخرین فرد از گروه مدافع یعنی دکتر ان.تروپی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

متاسفانه تیم سازنده به خاطر همین دسته‌بندی‌ها نتوانسته تا تعادل مناسبی در گیم‌پلی بازی Crash Team Rumble ایجاد کند. مخاطبان عموما بدون استراتژی به دنبال انتخاب کاراکترها هستند و وقتی به خودتان می‌آیید، می‌بینید که اعضای یک تیم ممکن است فقط Scorer باشند. متاسفانه هیچ محدودیتی در انتخاب شخصیت‌ها وجود ندارد، در صورتیکه این اتفاق می‌توانست با الهام گیری از بازی‌های مشابه به راحتی حل شود. البته که بیشتر مسابقاتی که شرکت کرده‌ام را به خاطر وظایف خوب خودم و هم تیمی‌هایم برده‌ام؛ اما برگ برنده‌ای هیچ وقت وجود ندارد.

برخلاف بازی‌های PvP دیگر مثل Rainbow Six (که البته قصد مقایسه‌ای در اینجا وجود ندارد)، شما نمی‌دانید که باید چه وظیفه‌ای را برعهده داشته باشید. بالاخره در آن محصولات، محدودیت‌هایی در انتخاب شخصیت‌ها وجود دارد و باید آنقدر تبحر در استفاده از هرکدامشان داشته باشید که اگر کاراکتری گیرتان نیامد، بالاخره با یکی از اوپراتورهای باقی‌مانده در تیم مهاجم یا مداقع به ایفاء نقش خود بپردازید. هم استفاده نامحدود از شخصیت‌ها و هم آزاد گذاشتن دست مخاطب برای به چالش کشیدن تیم حریف با استفاده از نقش‌های اشتباه، کام بازیکن را در بیشتر مواجه تلخ می‌کند.

در این بین، تنها یک چیز دیگر باقی می‌ماند که ما به آن قدرت یا Power می‌گویم که در ۷ مدل مختلف برای ۸ شخصیت مختلف قابل استفاده است. این پاور‌ها در طول گیم‌پلی با جمع‌آوری میوه‌ها، بارگزاری کردنشان در بانک تیم، ناک اوت کردن شخصیت حریفان و استفاده از Relic ها پر می‌شود. به هر تعداد که جمع‌آوری کرده باشید، می‌توانید از آن‌ها استفاده کرده و نقشه حریفتان را برهم بزنید که البته برخی از این قدرت‌ها واقعا به جا و کمکی هستند.

نقشه بازی از موارد مختلفی مثل پرتگاه‌ها، مواد مذاب، آب‌ها و سایر موارد این چنینی پر شده است که می‌توانید برای بیرون انداختن حریفان محتوای گیم‌پلی از چنین روش‌های میانبری استفاده کنید. چه چیزی برای نابودی یک تیم می‌خواهید؟ البته هر کدام از شرکت‌کنندگان در طول مسابقه، با به دست آوردن ماسک می‌توانند همان لحظه شانس بازگشت به میدان مسابقه را داشته باشند. در غیر این‌صورت باید منتظرRespawn مجدد باشند.

در نهایت هدف شما بعد از کشیدن نقشه‌های مختلف یا انجام دادن استراتژی‌ها، به دست آوردن جوایز مختلفی است که بتل پس وجود دارد. بتل پس در این بازی فعلا تا سطح ۱۰۰ موجود است و می‌توانید با تلاش‌های شبانه‌روزی به آن برسید، اما بالاخره با پیشرفت سطح گیم‌پلی و تغییر ایده‌ها توسط استودیوی سازنده، بالاخره شاهد اضافه شدن فروشگاه درون بازی خواهیم بود. اضافه شدن فروشگاه درون بازی امری حتمی است که بالاخره اتفاق می‌افتد؛ منظورم این بود که بالاخره باید در این سبک از بازی‌ها راهی باشد که مخاطبان هزینه بیشتری بپردازند و از سیستم Pay-To-Win نهایت استفاده را ببرند (هرچند که امروزه دیگر کسی به وجود چنین سیستمی معتقد نیست).

به لحاظ گرافیکی اصلا با محصول پر جزئیات یا سنگینی روبه‌رو نیستید. بازی Crash Team Rumble روی کنسول پلی‌استیشن ۵ که نقد و بررسی آن هم روی همین سیستم سرگرمی انجام شده، فقط ۵.۵ گیگ فضا می‌خواهد. البته که برای سری بازی Crash Bandicoot نباید به دنبال گرافیک باشیم. چرا که همین شاکله کارتونی و انیمیشنی که دارد، می‌تواند فضای طنز آمیز و خنده‌دار محیط را به راحتی نمایش دهد و مخاطب را در خودش تاحدودی غرق کند.

از طرفی دیگر، انگار که تیم سازنده فراموش کرده است که محصولی میان‌نسلی به دست مخاطبان رسانده و الان هم در نسل نهم صنعت بازی‌های ویدیویی هستیم. بیشتر بازی‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شوند که حداقل از نصف فناوری و قابلیت‌های کنسولی مثل پلی‌استیشن ۵ بهره‌مند شوند. اما این بازی هیچ چیزی برای ارائه دادن در زمینه فنی ندارد و صرفا به یک سری شوک‌های لرزشی کنترلر در برخی از صحنه‌های درگیری بسنده می‌کند.

سخن پایانی

ناشر بازی (Activision) نسخه PS5 این اثر را برای نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

‍اگر برای مدت‌ها منتظر تجربه یک بازی جدید و جان‌دار در سری بازی Crash Bandicoot بوده‌اید که بخواهید وقت زیادی را با دوستان خود یا حتی به صورت تنها سپری کنید، Crash Team Rumble در حقیقت  آن چیزی نیست که دنبالش هستید. از آنجایی که با یک محصول تماماّ آنلاین روبه‌رو هستیم و هیچ شاکله داستانی و غیره هم وجود ندارد، خیلی عجیب است که چطور استودیوی بازی‌سازی Toys for Bob حتی نتوانست آنطور که باید و شاید از پس توسعه یک بازی به این کوچکی بربیاید.

همانطور که گفته شد، برای کسانی که فضای شاد‌تری را نسبت به بازی‌های مشابه، اما تاکتیکی می‌پسندند؛ بازی Crash Team Rumble فقط «می‌تواند» خوب باشد نه چیزی بیشتر. زیرا بازی در سرگرم کردن مخاطب خودش هم باز می‌ماند. وظیفه تیم سازنده، بالانس کردن گیم‌پلی بود که کلا هشت نفر را در دل خودش جا می‌داد. وقتی نمی‌توانید سبک بازی خودتان را به خاطر قوانین موجود در بازی با سبک گیم‌پلی دیگر بازیکنان هماهنگ کنید، پس قطعا از بازی دلزده خواهید شد.

البته شاید بخواهیم سن مخاطبان بازی‌های ویدیویی را پایین‌تر بیاوریم. در آن صورت این بازی در کنار محصولات مشابه‌اش می‌تواند جایگزین خوبی برای کودکان و نوجوانانی باشد که صرفا از تجربه بازی‌های داستان محور یا عناوین سخت رقابتی خسته شده‌اند. مخاطبان تازه وارد به مجموعه کرش باندیکوت به سرعت با محصول موردنظر اخت می‌گیرند. اما طرفداران قدیمی دوست ندارند که شخصیت محبوب دوران جوانی یا کودکی خودشان را در چنین شرایط اسفناکی تماشا کرده و حتی با حضور او به تجربه متفاوتی بپردازند.