نقد و بررسی بازی Mass Effect: Legendary Edition؛ بازگشت قدرتمند شپرد

ریمستر سه‌گانه‌ی Mass Effect در قالب بازی Mass Effect: Legendary Edition، احساسات مختلفی را در بر دارد. با وجود تمام ویژگی‌ها و جوانبی که اکنون قدیمی هستند، داستان‌گویی و شخصیت‌های بازی هنوز هم با قدرت می‌درخشند. برای سال‌ها هواداران خواستار ریمستر این بازی‌ها از الکترونیک آرتس (Electronic Arts) و بایوور (Bioware) بوده‌اند. گردهمایی ماجراجویی‌های افسانه‌ای فرمانده شپرد در قالب یک پکیج کامل، بدون شک یادآور روزهای خوش بایوور و هم‌چنین دلیل خاص بودن این فرنچایز تاریخی است. حتی زمانی که تغییرات اعمال شده در این ریمسترها، بعضا به بازی ضربه می‌زنند، نسخه‌ی Mass Effect: Legendary Edition ادای احترامی شایسته به سه‌گانه‌ی Mass Effect است. با بررسی بازی Mass Effect: Legendary Edition با گیم پالت همراه باشید.

نقد و بررسی بازی Mass Effect: Legendary Edition

گاهی اوقات ریمسترها صرفا چیزی فراتر از یک رنگ‌آمیزی جدید بوده و وعده‌هایی می‌دهند که در نهایت در عمل به آن‌ها شکست می‌خورند. این ریمسترها خود را در نقطه‌ی عجیبی پیدا می‌کنند. چرا که در این موارد با یک بازسازی کامل سر و کار نداریم، با این حال بازی تلاش‌هایی برای فاصله گرفتن از یک ارتقای وضوح تصویر صرف هم می‌کند. اگر یک ریمستر صرفا گرافیک بازی را به صورت جزئی بهبود ببخشد، با انتقاد رو‌به‌رو خواهد شد. خوشبختانه، Mass Effect: Legendary Edition جز این بازی‌ها نیست. این ریمستر شامل اکثر اجزای دوست‌داشتنی سه‌گانه‌ی اصلی و یک سری ارتقای مثبت هم می‌شود. در ادامه با نقد و بررسی این بازی همراه ما باشید.

این ارتقاهای مثبت دقیقا چه چیزهایی هستند؟ این مهم طبعا بازی به بازی فرق دارد. Mass Effect اصلی که در حال حاضر 14 ساله است، طبیعتا دچار بیشترین تغییرات شده است. مدل کاراکترها بهبود یافته، رابط کاربری بازی‌های بعدی به آن اضافه شده و کنترل شخصیت در مبارزات هم ارتقا یافته است. این تغییرات در حالی سطحی و ظاهری هستند که Mass Effect زیر نقاب ریمستر شده‌ی خود هم پر از باگ و اشکالات فنی است. البته شاید جالب باشد بدانید که از حضور چنین ناقصی‌های خشنود هستم. به نظرم رفع نقص‌های فنی Mass Effect اصلی در سال 2021، مشکلات بیشتری را از آن بازی نمایان می‌کرد.

قبل از اینکه همراهان یا جست و جوی سیاره به سیاره به بخش جدایی‌ناپذیری از Mass Effect تبدیل شوند، ماجراجویی بین ستاره‌ای شپرد بسیار جمع و جورتر و کوچک‌تر بود. سریال Star Trek بدون شک تاثیر زیادی بر روی فرنچایز علمی-تخیلی بایوور داشته است. اگر بخواهم این دو را به هم تشبیه کنم، باید بگویم که Mass Effect اصلی من را به یاد سریال اصلی می‌اندازد. در حالی که دنباله‌ها بیشتر به The Next Generation، Voyager و متاسفانه تا حدی Enterprise و Discovery نزدیک شده‌اند. البته همانند Star Trek اصلی، سیاست‌ها و داستان زیر-متنی Mass Effect هم قدیمی شده است.

داستان Mass Effect بی‌نقص نیست، اما کارهایی می‌کند که دنباله‌ها با تمام عظمت‌شان قادر به تکرارش نیستند. پایان‌بندی بازی بسیار کلیشه‌ای و برای سال 2021 تا حتی خنده‌دار است. با این حال من با خنده‌ای از سر رضایت در حال تماشای شپرد با آن فیگور قهرمانانه و موسیقی ارکسترای حماسی بودم. همراهان شما در Mass Effect هم تعادل بازی‌های بعدی را نداشته و واضحا بر روی بعضی شخصیت‌ها بیشتر کار شده است. با این حال چه می‌شود کرد، نوستالژی فاکتور مهمی بوده و Mass Effect با تمام نواقصش یک اپرای فضایی دلچسب است.

استقرار

Mass Effect 2 در زمان عرضه به نوعی نقطه‌ی پرتاب فرنچایز به اوج محبوبیت بود. این بازی فرمول Mass Effect اول را گرفته و صرفا آن را هوشمندانه‌تر می‌کند. یک مقده‌ی شوکه‌کننده و ماندگار، منجر به انفجار Normandy و سرگردان شدن شپرد می‌شود. سپس داستان بازی به دو سال بعد کات خورده و شاهد کار کردن شپرد برای سازمان مرموز Cerberus هستیم. او در این میان به بررسی سرنخ‌های جدید مربوط به ریپرها می‌پردازد، دوستان جدیدی را کشف می‌کند و با دوستان قدیمی همراه می‌شود.

بدون شک این بازی نسبت به Mass Effect بسیار جاه‌طلبانه‌تر است. در Mass Effect 2 شاهد اوج گرفتن وخیم‌تر شدن اوضاع هستیم. هم‌چنین شرایط موجود منجر به تصمیم‌گیری‌های می‌شود که از نظر اخلاقی بسیار دشوارتر هستند. همراهان شما هم در مجموع پخته‌تر بوده و دیگر شاهد یک تروپ شخصیتی ثابت نیستیم. Mass Effect 2 در عصری عرضه شد که بسته‌های الحاقی تازه در حال اوج گرفتن بودند. پس طبعا شاهد یک سری بسته الحاقی هم برای بازی هستیم. این بسته‌ها اکثرا با کیفیت بوده و به خوبی با داستان اصلی جور می‌شوند.

Mass Effect 2 بدون شک نقطه‌ای است که این فرنچایز از یک نقش‌آفرینی فضایی کوچک به یک نماد در فرهنگ عامه تبدیل شد. البته این توجه اضافه و محبوبیت روز افزون کاملا شایسته است. ماموریت انتحاری، معرفی دوباره‌ی Garrus، آشنایی با Jack و یک شرور مرموز در قالب Illusive Man همه منجر به یک حماسه‌ی فضایی عظیم‌تر شدند. هم‌چنین تمرکز بیشتر بایوور بر روی اکشن در این بازی، تاثیر بسزایی در افزایش محبوبیت آن داشت. Mass Effect 2 شخصا بازی مورد علاقه‌ام از این سری نیست، اما قطعا یک بازی ویژه بوده که سه‌گانه‌ی Mass Effect را به یک اثر خاص تبدیل می‌کند.

استنتاج

سپس Mass Effect 3 را داریم. ممکن است همانند من و بسیاری دیگر از پایان این بازی ناامید شده باشید. پایانی که سرانجام رضایت‌بخشی برای این جهان و شخصیت‌ها نیست. با این حال سومین Mass Effect در هر زمینه‌ی دیگری یک فرجام عالی برای این سه‌گانه است. بازگشت دوباره‌ی شخصیت‌های دوست‌داشتنی، مرگ‌های غم‌انگیز، خطر و تهدید روزافزون ریپرها و هیجان دیدن چهره‌های آشنا در یک گردهمایی پایانی.

آماده شدن برای نبرد نهایی با ریپرها با توجه به سیستم آمادگی کهکشانی Mass Effect 3 می‌توانست به بروز مشکلاتی ختم شود. با توجه به حذف بخش چندنفره از Legendary Edition، بالا بردن سطح آمادگی می‌توانست دشوار باشد. با این حال بایوور تمهیداتی برای مقابله با این مشکل در نظر دارد. حال اعمال شما در دو بازی قبلی بر روی سطح آمادگی در Mass Effect 3 تاثیرگذار خواهد بود. پس تجربه‌ی سه‌گانه از اول تا آخر یک مزیت دیگر هم دارد. در مجموع تجربه‌ی این سه بازی در قالب یک پکیج، باعث شده تا این سه‌گانه‌ی مستحکم، حتی بیش از پیش منسجم باشد.

متاسفانه، Mass Effect 2 و 3 در ریمستر خود دچار تغییراتی شده‌اند که ممکن است به مذاق همه خوش نیاید. ارتقای بصری این دو بازی بدون شک قابل توجه است، اما آن حس و حال طراحی هنری اصلی در بازی دیده نمی‌شود. بله، همراهان شما از همیشه با جزئیات‌تر هستند. هم‌چنین ارتقاهایی در زمینه‌ی نورپردازی صورت گرفته است. با این حال پکیج کلی به نظرم من ضربه خورده است. البته این یکی تا حد زیادی به نوستالژی مربوط است. همان‌طور که در ابتدای مقاله گفته شد، ارتقای بصری یک بازی در ریمستر آن کار ساده‌ای نیست. هم‌چنین قدرت و کیفیت کلی این سه‌گانه بسیار بیشتر از نقاط ضعف آن است.

Mass Effect: Legendary Edition؛ میراث‌دار شپرد

در مجموع باید گفت که Legendary Edition یک سه‌گانه‌ی محبوب را گرفته و آن را به کنسول‌های مدرن می‌آورد. ارتقاهایی در بازی وجود داشته که اکثرا مثبت هستند. این ریمستر یک ریمستر تنبل نبوده و کارهای زیادی برای بهبود تجربه‌ی کلی، بدون ضربه زدن به هسته‌ی آن، انجام می‌دهد. بازی اول 13 ساله بوده و بازی سوم هم 9 سال سن دارد. با این حال Legendary Edition باعث می‌شود تا این بازی‌ها بسیار به‌روزتر به نظر برسند.

Legendary Edition شامل تمام بسته‌های الحاقی سه‌گانه منهای Pinnacle Station هم می‌شود. پس می‌دانید که ارزش این پکیج بسیار بالا بوده و شایسته‌ی 60 دلار است. البته هنوز هم باگ‌ها و اشکالات فنی در این سه بازی مشاهده می‌شوند. اما این باگ‌ها ابدا در حدی نیستند که به تجربه‌ی کلی ضربه‌ی بزرگی وارد کنند. در طول تجربه‌ی هر سه بازی تنها با یک کرش بر روی پلی‌استیشن 4 مواجه شدم. در لحظاتی هم ممکن است با افت فریم مواجه شوید که این مورد هم چندان قابل توجه نیست. Mass Effect یک سه‌گانه‌ی فوق‌العاده است. آن را از دست ندهید.