Subnautica یک بازی در سبک بقا برای کسانی بود که از بازی‌های سبک بقا خسته شده بودند. نه تنها آن بازی به لطف دنیای بیگانه‌ی زیر آب خود خاص بود، بلکه حقیقتا حس یک تجربه‌ی ماجراجویی عظیم را به شما القا می‌کرد. برای کشف هر چیزی، چه یک بایوم جدید و چه ابزاری کارآمد، باید زحمت می‌کشید. با این حال حس اکتشاف در آن بازی آن قدر قوی بود که این زحمات خسته‌کننده نمی‌شدند. بازی حتی دارای یک راز مرکزی علمی-تخیلی جذاب و پایانی واقعی هم می‌شد. حال به تازگی نسخه جدید این عنوان یعنی بازی Subnautica: Below Zero عرضه شده است. در ادامه با نقد و بررسی این بازی همراه ما باشید.

بررسی بازی Subnautica: Below Zero

Subnautica: Below Zero الهامات زیادی از نسخه‌ی پیشین این مجموعه می‌گیرد. حتی برخی از رشته‌های داستانی دو بازی هم به یکدیگر مرتبط هستند. البته برای تجربه‌ی Below Zero نیازی به تجربه‌ی Subnautica نیست. می‌توانید از Below Zero به عنوان یک بسته الحاقی بزرگ و مستقل فکر کنید. در واقع شاید بهترین مثال برای مقایسه‌ی این دو، رابطه‌ی بازی Spider-Man: Miles Morales با Spider-Man اصلی باشد.

روایتی متفاوت از بازی Subnautica

داستان این بازی علمی-تخیلی بار دیگر با سقوط سفینه‌ی شخصیت اصلی بر روی سیاره‌ی 4546B آغاز می‌شود. البته این سقوط این دفعه به نوعی عمدی است. شما در این بازی در نقش رابین قرار می‌گیرید که به هدف فهمیدن سرنوشت واقعی خواهرش به این سیاره می‌آید. رابین خیلی زود می‌فهمد که 4546B صرفا یک سیاره‌ی بامزه با موجودات پنگوئن‌ شکل عجیب و غریب نیست. توطئه‌های عمیق‌تری از جمله بیگانه‌های باستانی، یک مرض غیر قابل توقف و شرکتی تشنه‌ی قدرت در این قضیه دخیل هستند. خواهر رابین پیش از مرگش مشغول کار در منطقه‌ای یخی به نام Sector Zero بوده است. اما آیا مرگ او واقعا تصادفی بوده است؟

در مقایسه با داستان بازی اول، روایت Subnautica: Below Zero کم‌تر حس و حال یک بازمانده‌ی تنها را به شما منتقل می‌کند. البته هنوز هم خبری از شخصیت‌های جانبی در سیاره‌ی 4546B نیست. با این حال برخلاف بازی اول با پروتاگونیستی صامت هم طرف نیستیم. رابین افکار خود را به صورت بلند بیان می‌کند. خبر خوب برای طرفداران بازی اول این است که هنوز هم اکثر وقت خود را صرف غرق شدن در دنیای بازی و صداهای طبیعی آن خواهید کرد.

به نظرم روایت Subnautica: Below Zero نسبت به بازی اول نیازمند تغییراتی بود. این بار با داستان شخصی‌تری طرف هستیم و طبیعتا تغییرات اعمال شده ضروری بودند. صداگذاری شخصیت‌های جهان بازی مجموعا نسبت به بازی اول پیشرفت کرده‌اند. بدون اسپویل خاصی می‌توانم بگویم که داستان Subnautica: Below Zero را رضایت‌بخش‌تر و درگیرکننده‌تر از بازی اول دیدم. در طول بازی ذاتا به دنبال درک حقیقت سرنوشت خواهر رابین خواهید بود. پایان‌بندی داستان بازی هم شما را خشنود خواهد کرد.

تغییرات جزئی

از نظر مکانیکی Subnautica: Below Zero شباهت‌های زیادی به Subnautica دارد. مسئله‌ای که با توجه به کیفیت بالای بازی اول و چرخه‌ی گیم‌پلی سرگرم‌کننده‌ی آن ابدا نکته‌ی منفی محسوب نمی‌شود. بسیاری از بازی‌های سبک بقا، جمع‌آوری منابع را به کاری حوصله‌سربر تبدیل می‌کنند اما خوشبختانه Subnautica دائما راه‌هایی برای سرگرم‌کننده کردن این بخش‌ها پیدا می‌کند. اکولوژی جهان بازی با منطق طراحی شده و یکی از مهم‌ترین نکات، یادگیری محیط و حفظ کردن اطراف خود است. خبری از نقشه نیست و باید جهان بازی را خودتان کشف کنید.

هر چه زودتر متوجه کاربرد یک بایوم و منابع موجود در آن شوید، زودتر می‌توانید ابزار خود را ارتقا داده و به دنبال اکتشاف مناطق بیشتری باشید. خوشبختانه و مهم‌تر از همه، Subnautica: Below Zero موفق می‌شود تا آن حس و حال بیگانه‌ی بازی اول را به شما انتقال دهد. طراحی سیاره‌ی 4546B هم‌چنان شگفتی‌های خود را داشته و به عنوان کسی که بازی اول را تجربه کرده، باز هم لحظات خیره‌کننده‌ی زیادی را در این سیاره مشاهده خواهید کرد.

بخش عمده‌ای از Below Zero در زیر آب جریان داشته و طبیعتا تغییراتی در جعبه ابزار شما اعمال شده است. هم‌چنین دیگر خبری از زیردریایی عظیم Cyclops نیست. در مجموع هم می‌توان گفت که با بازی جمع و جورتری طرف هستیم که به نسبت کم‌تر ترسناک است. اگر اعماق تاریک اقیانوس‌های Subnautica کمی برای شما خفقان‌آور بود. پس اوقات بهتری را در Below Zero سپری خواهید کرد. البته در قسمتی از بازی باید وارد منطقه‌ی عمیق یشوید که یادآور Lost River از بازی اول است. با این وجود این بازی هرگز به سطح پارانویا و استرس بازی اول نمی‌رسد.

خشکی‌های بازی Subnautica

نسبت به بازی اول، شاهد گیم‌پلی گسترده‌تری بر روی خشکی‌ها هستیم. خشکی‌های Below Zero شامل برخی از بهترین لحظات داستانی و تماتیک بازی هستند. به شخصه از مناظر یخی بازی لذت زیادی می‌برم. البته گشت و گذار در این خشکی‌ها داستان جداگانه‌ی خود را دارد. توصیه‌ی من به شما این است که وقت خود را صرف مطالعه‌ی الگو‌های وزش باد هر منطقه کنید. هم‌چنین مطمئن شوید که راه بازگشت به اقیانوس را بلد هستید. در غیر این صورت ممکن است در خشکی گیر کرده و از سرما تلف شوید.

بر روی کاغذ ایده‌ی پناه گرفتن در یک غار از گزند سرما یا طوفانی وخیم یا طی کردن مسافت‌های طولانی به کمک موتور Snowfox جذاب است. بخش‌های خشکی بازی از نظر گیم‌پلی باید به نقاط قوت اصلی بازی تبدیل شوند. با این حال همین مناطق هستند که مانع تبدیل شدن Below Zero به یک بازی عالی می‌شوند. چرا که در عمل هیچ چیزی جای آزادی عمل حرکت در زیر آب را نمی‌گیرد. هم‌چنین وسایل نقلیه و ابزار زیر آبی شما بسیار کارآمدتر و جذاب‌تر هستند. البته بخش‌های خشکی هیچ‌گاه آن قدر آزاردهنده نبودند که مانع ادامه‌ی بازی شوند.

سخن پایانی

بخش‌های زیادی از Subnautica: Below Zero فوق‌العاده و لذت‌بخش هستند. به زبان ساده باید گفت که اگر از Subnautica لذت برده‌اید، نباید تجربه‌ی Below Zero را از دست بدهید. هم‌چنین اگر حس و حال نسبتا ترسناک بازی اول با طبع شما سازگار نبوده، شاید این بار از گشت و گذار اقیانوسی خود بیشتر لذت ببرید. در مجموع می‌توان گفت که با به پایان رساندن داستان بازی، 15 ساعت سرگرم‌کننده را سپری خواهید کرد. هم‌چنین پس از آن هم قادر به گسترش پایگاه خود خواهید بود.

المان‌های مشترک زیادی بین دو بازی وجود دارد و نقص‌های زیادی در سیستم حرکت بر روی خشکی Below Zero مشاهده می‌شود. اما نسخه‌ی جدید بر روی روایتی داستانی شخصیت‌محور تمرکز داشته که اتفاقا به خوبی جواب داده است. Subnautica: Below Zero در تلقین جادوی گشت و گذار بی‌رقیب بازی اول در مجموع عملکرد موفقی را از خود بر جای گذاشته است.