آیا بازی‌های AAA باید از قابلیت دسترسی زود هنگام استفاده کنند؟

مدتی می‌شود که بسیاری به شوخی می‌گویند خرید بازی‌های AAA امروزی، به مانند ورود به فاز Early Access آن‌هاست. عناوینی مانند Marvel’s Avengers، Ghost Recon، Destiny 2 و Fallout 76 به هنگام عرضه آن‌قدر ناقص بودند که نتوان نام یک بازی کامل را بر روی آن‌ها گذاشت. با این وجود قیمت آن‌ها 60 دلار بود.

کدام بازی‌های AAA به فاز Early Access نیاز دارند؟

آخرین عنوانی که به این فهرست پیوسته، ساخته‌ی سی‌دی پراجکت رد (CD Projekt RED) یعنی Cyberpunk 2077 است. به طوری که بسیاری از بازی‌بازان معتقدند این بازی تا پایان سال 2021 به پتانسیل کامل خود می‌رسد. با این اوصاف آیا یک فاز Early Access واقعی، آن‌هم با توجه به افزایش قیمت بازی‌های ویدیویی در سال‌های آینده، برای هواداران مشتاق، راه حل خوبی است یا خیر؟ در ادامه‌ی مقاله به این پاسخ این سوال می‌پردازیم.

باید به برخی از عناوین مشکل‌دار که در پاییز سال 2020 عرضه شدند نگاهی انداخت. یکی از این بازی‌ها Call of Duty: Black Ops Cold War است. بخش داستانی و زامبی این بازی با واکنش‌های مثبت زیادی رو‌به‌رو شد. اما بسیاری از کاربران و حتی منتقدان به باگ‌ها و کرش‌های زیاد آن اعتراض کردند. بخش چندنفره نیز که داستان جدایی دارد. علاوه بر کمبود محتوای شدید (تنها 8 نقشه به هنگام عرضه)، این بخش پر از مشکلات Matchmaking و بالانس هم بود.

Watch Dogs: Legion نیز یکی از آن بازی‌هایی است که به هنگام عرضه مشکلات زیادی داشت. اصلی‌ترین این مشکلات، خراب شدن فایل‌های ذخیره‌ی بازی‌بازان بر روی ایکس‌باکس سری ایکس و سری اس بود. وضعیت به قدری بد بود که تیم توسعه‌ی بازی بخش چندنفره‌ی آن را به تاخیر انداخت تا به حل مشکلات بازی اصلی بپردازد. Assassin’s Creed Valhalla نیز دیگر بازی یوبی‌سافت (Ubisoft) بود که برخلاف نظرات مثبت، به خاطر باگ‌های زیاد مورد انتقاد قرار گرفت.

سوال اصلی این است که چرا این بازی‌ها وارد فاز Early Access نمی‌شوند؟ حقیقت این است که بازی‌های AAA روزبه‌روز اگر نه بزرگ‌تر، بلکه جاه‌طلبانه‌تر می‌شوند. تیم توسعه‌ی این بازی‌ها صدها نفر و بودجه‌ی آن‌ها چند ده میلیون دلار است. هم‌چنین اکثر بازی‌ها در حال حاضر باید برای 7 الی 9 پلتفرم بهینه‌سازی شوند. Early Access می‌تواند فرصت مناسبی برای توسعه‌دهندگان باشد تا بازی خود را به فروش برسانند، اما سر خریداران هم کلاه نگذارند. چرا که خریداران می‌دانند وارد یک پروژه‌ی نیمه-تمام می‌شوند.

موفقیت Baldur’s Gate 3 و Hades

برخی احتمالا معتقدند که چنین روشی تنها برای عناوین مستقل مانند Hades پاسخ‌گو خواهد بود. اما تمام عناوین بزرگی که به تازگی وارد فاز Early Access شده‌اند رو به افزایش است. Mount and Blade 2: Bannerlord چندین سال است که در دست توسعه بوده و سال گذشته با قیمت 50 دلار وارد Early Access استیم شد. واکنش‌ها نسبت به این بازی بسیار مثبت بود، هر چند که طبعا مشکلاتی مانند باگ‌ها و کرش‌ها وجود داشت. استودیوی TaleWorlds Entertainment در حل مشکلات بسیار خوب عمل کرده و در مجموع می‌توان این پروژه را یک موفقیت خواند.

Baldur’s Gate 3 از استودیوی لارین (Larian) هم یکی از بزرگ‌ترین بازی‌هایی است که تا به امروز وارد فاز Early Access شده و هم‌اکنون با قیمت 60 دلار در دسترس است. تیم توسعه‌ی این بازی در ابتدا بیش از 200 نفر بود و در ادامه‌ی راه به 300 نفر هم رسید. پیش از عرضه‌ی بازی، لارین به خوبی در رابطه با مشکلات نسخه‌ی Early Access با هواداران صحبت کرد و سعی در پنهان چیزی نداشت. طبعا باز هم بازی پر از مشکلات فنی و باگ‌هایی مانند خراب شدن فایل ذخیره‌ی بازی‌بازان بود.

اما در روند Early Access بازی، لارین بسیاری از مشکلات را رفع و ویژگی‌های زیادی را به بازی اضافه کرده است. انیمیشن‌های بازی شدیدا بهبود یافته و حتی سینماتیک‌های آن هم تغییر کرده‌اند. تغییراتی در جهت متعادل‌سازی مبارزات بازی اعمال شده و رابط کاربری هم بسیار بهتر از قبل شده است. Baldur’s Gate 3 بازی کاملی در Early Access نیست، اما به لطف Early Access می‌تواند به هنگام عرضه کامل باشد.

مشکلات Early Access

البته داستان بازی‌های Early Access همیشه به پایانی خوش منتهی نمی‌شود. به ازای هر موفقیت بزرگ، چندین بازی وجود دارند که یا برای مدتی زیاد در فاز Early Access می‌مانند یا به هنگام عرضه هنوز مشکلات زیادی دارند. بعضا بازی‌هایی که وارد فاز Early Access می‌شوند هرگز عرضه نشده و کلا لغو می‌شوند. برای مثال Torchlight 3 یکی از این بازی‌ها است. هم‌چنین دسترسی دادن به مخاطبان پیش از عرضه، یعنی آن‌ها از تمام مشکلات با خبر خواهند بود. به همین سبب توسعه‌دهنده باید زحمت بیشتری برای رفع آن‌ها بکشد.

اگر روند توسعه‌ی بازی بیش از حد مشکل‌دار باشد، فاز Early Access صرفا این مشکلات را برملا می‌سازد. کافی است نگاهی به داستان پشت‌پرده‌ی استودیوهایی مانند بایوور (Bioware)، تری‌آرک (Treyarch) یا همین سی‌دی پراجکت رد بیاندازید. مشکلاتی مانند فناوری ناقص، انتظارات زیاد یا وقت کم همه می‌توانند منجر به مشکلات اجتناب‌ناپذیری شوند. هم‌چنین حقیقت دیگر این است که فاز Early Access می‌تواند منجر به کاهش فروش بسیاری از بازی‌ها شود.

Baldur’s Gate 3 فرارتر از انتظارات می‌فروشد و Mount and Blade 2: Bannerlord نیز در حال حاضر بیش از 110 هزار کاربر در استیم دارد. اما بازی‌های بزرگ به دنبال میلیون‌ها نسخه‌ی فروش هستند. بسیاری از مخاطبان راضی به فاز Early Access و صبر برای محتوای بیشتر در آینده نیستند. اگر راکستار گیمز (Rockstar Games) بازی Red Dead Redemption 2 را به صورت Early Access عرضه می‌کرد موفق به ثبت آمار فروش یکسانی می‌شد؟ احتمالا خیر. ضمنا تقریبا می‌توان گفت که راکستار گیمز بزرگ‌ترین استودیوی بازی‌سازی است و کم‌تر استودیویی می‌تواند از نظر هایپ و کیفیت با آن‌ها رقابت کند.

Early Access مزایا و معایب خود را دارد. بعضا این روش می‌تواند منجر به خلق آثار با کیفیتی شود، اما برخی عناوین نیز هرگز از چرخه‌ی توسعه‌ خارج نمی‌شوند. موفقیت Baldur’s Gate 3 لزوما به معنای موفقیت این سیستم نیست. رفع مشکل بازی‌های پر از باگ، به فداکاری از سوی ناشر نیازمند است. آیا اکثر ناشران بزرگ دنیای بازی‌های ویدیویی راضی به انجام چنین فداکاری هستند؟ بعید است که پاسخ این سوال مثبت باشد. با این وجود باید چند سال صبر کرد و دید آیا Early Access به یک جریان اصلی تبدیل می‌شود یا خیر.

منبع