نقد و بررسی Lies of P: Complete Edition روی Nintendo Switch 2؛ قصه‌ای آشنا در قلب کابوس

بازی Lies of P از آن دسته آثار سولزلایک است که توانسته با الهام از فرمول آثار FromSoftware، هویت مستقل خودش را پیدا کند. حالا Lies of P: Complete Edition روی Nintendo Switch 2 فرصتی فراهم کرده تا این ماجراجویی تاریک را به‌صورت قابل حمل تجربه کنیم؛ نسخه‌ای که بازی اصلی و بسته الحاقی Overture را در اختیار بازیکنان قرار می‌دهد. اما عملکرد Lies of P روی Switch 2 چگونه است و آیا این نسخه می‌تواند تجربه‌ای در حد نسخه‌های کنسولی ارائه دهد؟

بازی‌های Soulslike طی سال‌های اخیر از یک زیرژانر نسبتاً خاص و محدود، به یکی از جریان‌های مهم صنعت بازی تبدیل شده‌اند. فرمولی که زمانی با Demon’s Souls و Dark Souls شناخته می‌شد، حالا الهام‌بخش ده‌ها اثر مختلف است؛ از بازی‌هایی که صرفاً ظاهر این سبک را تقلید می‌کنند تا آثاری که تلاش دارند با اضافه کردن ایده‌های تازه، هویت مستقلی برای خودشان بسازند.

بااین‌حال، تفاوت میان یک بازی که صرفاً شبیه عناوین Souls است و یک Soulslike واقعاً خوب، بسیار بیشتر از چند دشمن سرسخت، باس‌های دشوار و سیستم از دست دادن تجربه هنگام مرگ است. Lies of P دقیقاً به این دلیل اهمیت پیدا می‌کند که سازندگانش این تفاوت را به‌خوبی درک کرده‌اند.

در نگاه نخست، اثر Neowiz و Round8 Studio شاید ترکیبی عجیب از داستان پینوکیو، فضای گوتیک و فرمول بازی‌های FromSoftware به نظر برسد؛ ترکیبی که روی کاغذ حتی می‌تواند کمی نامتناسب به نظر برسد. اما کافی است چند ساعت در خیابان‌های تاریک Krat قدم بزنید تا متوجه شوید این ایده نه‌تنها جواب داده، بلکه یکی از بهترین نمونه‌های اجرای فرمول Soulslike  خارج از آثار FromSoftware را به وجود آورده است.

بازی Lies of P در سال ۲۰۲۳ توانست نظر بسیاری از طرفداران این سبک را به خود جلب کند و حالا نسخه Complete Edition  فرصتی است تا بازیکنان Nintendo Switch 2 این بازی را همراه با بسته‌ی الحاقی Overture و محتوای اضافه‌ی منتشرشده برای آن تجربه کنند. با گیم‌پالت همراه باشید تا به درون این دنیای الهام گرفته از پینوکیوی ایتالیایی، سفر کنیم.

پینوکیو، اما این بار در جهنم

داستان Lies of P از یکی از شناخته‌شده‌ترین قصه‌های دوران کودکی آغاز می‌شود، اما تقریباً هیچ شباهتی به تصویری که از پینوکیو در ذهن داریم ندارد. شهر Krat زمانی یکی از پیشرفته‌ترین شهرهای جهان بوده؛ جایی که عروسک‌ها و ماشین‌های مکانیکی بخش مهمی از زندگی روزمره‌ی مردم را تشکیل می‌دادند. اما اتفاقی که بعدها با نام Puppet Frenzy  شناخته می‌شود، همه‌چیز را تغییر می‌دهد. عروسک‌ها علیه سازندگان خود شورش می‌کنند و شهر به میدان نبردی میان انسان‌ها و مخلوقات مکانیکی تبدیل می‌شود.

در چنین شرایطی، P از خواب بیدار می‌شود؛ عروسکی که ظاهری انسانی دارد و برخلاف بسیاری از هم‌نوعان خود، توانایی تصمیم‌گیری و انتخاب دارد. مأموریت اولیه‌ی او پیدا کردن Gepetto، سازنده و پدرش است. اما همان‌طور که انتظار می‌رود، ماجرا خیلی زود از یک مأموریت ساده فراتر می‌رود.

جذابیت داستان این اثر فقط در ایده‌ی عجیب آن نیست. سازندگان موفق شده‌اند عناصر داستان اصلی پینوکیو را به مفاهیمی تبدیل کنند که با فضای یک Soulslike کاملاً همخوانی دارند. مهم‌ترین نمونه، مفهوم دروغ است. در طول بازی بارها با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شوید که به کمک یا پاسخ شما نیاز دارند. در چنین موقعیت‌هایی ممکن است لازم باشد میان گفتن حقیقت و دروغ گفتن یکی را انتخاب کنید. این انتخاب‌ها صرفاً برای ایجاد تنوع در دیالوگ‌ها طراحی نشده‌اند و می‌توانند روی مسیر داستان و تجربه‌ی شما تأثیر بگذارند.

اما نکته‌ی جالب‌تر این است که بازی هیچ‌گاه دروغ را به‌سادگی معادل شرارت نمی‌گیرد. گاهی گفتن یک دروغ می‌تواند از فردی که در شرایطی دشوار قرار دارد محافظت کند. گاهی حقیقت، با وجود درست بودن، چیزی جز درد بیشتر برای طرف مقابل به همراه ندارد. اینجا Lies of P  از داستان اصلی پینوکیو استفاده می‌کند تا درباره‌ی معنای انسان بودن سؤال کند؛ اینکه آیا انسان بودن صرفاً به گفتن حقیقت مربوط است یا احساس، همدلی و انتخاب نیز بخشی از آن هستند.

همین رویکرد باعث می‌شود داستان بازی برخلاف بسیاری از آثار این ژانر، صرفاً مجموعه‌ای از توضیحات مبهم درباره‌ی جهانی در حال نابودی نباشد. Lies of P همچنان از روش‌های مرسوم روایت در بازی‌های Soulslike استفاده می‌کند. اسناد، آیتم‌ها، محیط‌ها و گفت‌وگو با شخصیت‌ها اطلاعات مختلفی درباره‌ی Krat در اختیار شما قرار می‌دهند و اگر بخواهید تمام جزئیات داستان را بفهمید، باید برای کشف آن‌ها وقت بگذارید.

اما در عین حال، بازی آن‌قدر درگیر ابهام نمی‌شود که بازیکن احساس کند هیچ سرنخی در اختیار ندارد. Hotel Krat  به‌عنوان هاب اصلی بازی نقش مهمی در این زمینه دارد. شخصیت‌هایی مانند Gepetto و Sophia و همچنین سایر ساکنان هتل، به مرور اطلاعات بیشتری درباره‌ی جهان بازی و اتفاقات رخ‌داده ارائه می‌کنند.

به همین دلیل، روایت این عنوان را می‌توان نقطه‌ی میانی جالبی میان روایت سنتی و سبک داستان‌گویی Soulslike دانست. اگر فقط مسیر اصلی را دنبال کنید، همچنان متوجه اتفاقات اصلی خواهید شد؛ اما اگر وقت بیشتری برای گفت‌وگو با NPCها، بررسی محیط و دنبال کردن مأموریت‌های فرعی بگذارید، لایه‌های بیشتری از داستان برایتان آشکار می‌شود.

این ویژگی برای بازیکنانی که با ساختار پیچیده‌ی روایت در بازی‌های FromSoftware آشنایی ندارند، مزیت بزرگی محسوب می‌شود.

فرمول آشنای Souls، با امضای Lies of P

از همان دقایق ابتدایی، گیم پلی Lies of P ساختار آشناي بازی‌های Soulslike را به رخ می‌کشد: حرکت در محیط، مبارزه با دشمنان، جمع‌آوری Ergo، بازپس‌گیری آن پس از مرگ، میان‌برها و مسیرهای شاخه‌دار. این آشنایی نه تنها نقطه‌ضعف نیست، بلکه یکی از نقاط قوت بازی محسوب می‌شود؛ چرا که ابتدا بازیکن را با قواعد آشنا روبه‌رو کرده و سپس آرام‌آرام ایده‌های اختصاصی خود را وارد فرمول می‌کند. درست برخلاف بسیاری از Soulslikeهای دیگر که تصور می‌کنند برای متفاوت بودن باید تمام قواعد را تغییر دهند، Lies of P ابتدا پایه را درست اجرا کرده و سپس روی آن هویت مستقلی ساخته است.

سیستم مبارزه تعادلی میان تهاجم و دفاع است. دفاع معمولی همه آسیب را جذب نمی‌کند و برای جلوگیری کامل از آسیب، باید Perfect Guard را در زمان دقیق برخورد ضربه اجرا کرد. این مکانیک در ابتدا ساده به نظر می‌رسد، اما در برابر حملات چندمرحله‌ای و غیرقابل‌پیش‌بینی دشمنان، اهمیت واقعی‌اش نمایان می‌شود. Perfect Guard فقط یک ابزار دفاعی نیست؛ بخشی از چرخه‌ی اصلی مبارزه است که در صورت موفقیت، دشمن را برای ضدحمله آماده می‌کند و جریان نبرد را به نفع شما تغییر می‌دهد.

البته جاخالی دادن یا تحمل چند ضربه و بازیابی سلامتی، گاهی تصمیم عاقلانه‌تری است. این تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای باعث می‌شوند مبارزات به حفظ کردن الگوهای حمله محدود نشوند. شکست در بازی اغلب حاصل اشتباه بازیکن است: یک حمله‌ی اضافه، یک دفاع زودهنگام یا طمع برای تمام کردن کار دشمن. و درست همین‌جا فلسفه‌ی اصلی سولز لایک خود را نشان می‌دهد: شکست بخشی از یادگیری است.

سیستم سلاح؛ برگ برنده‌ی بزرگ Lies of P

بزرگ‌ترین نوآوری بازی در طراحی سلاح‌ها نهفته است. به‌جز سلاح‌های مخصوص باس‌ها، بیشتر سلاح‌ها از دو بخش مجزا تشکیل شده‌اند: Blade و Handle. این دو بخش قابل جداسازی و ترکیب با یکدیگرند. Handle روی نحوه‌ی حرکت و حمله تأثیر می‌گذارد و Blade ویژگی‌هایی مانند قدرت، سرعت و ابعاد حمله را تغییر می‌دهد. این سیستم در عمل آزادی قابل‌توجهی به بازیکن می‌دهد. مثلاً می‌توانید تیغه‌ای با قدرت بالا را روی دسته‌ای با سبک مبارزه‌ی موردعلاقه‌تان قرار دهید و نتیجه‌ای کاملاً جدید بگیرید.

با پیدا کردن سلاح‌های بیشتر، ترکیب‌های بیشتری در اختیارتان قرار می‌گیرد و این باعث می‌شود هر سلاح جدید هیجان‌انگیز باشد، چون سؤال فقط این نیست که «آیا این سلاح بهتر است؟» بلکه باید پرسید «با این بخش جدید چه ترکیبی می‌توانم بسازم؟» قابلیت Fable Arts نیز لایه‌ی دیگری اضافه می‌کند و امکان استفاده از توانمندی‌های ویژه‌ی سلاح را فراهم می‌آورد.

علاوه بر سلاح اصلی، Legion Arm به بازیکن اجازه می‌دهد بازوی چپ را با قابلیت‌های مختلف جایگزین کند؛ از شعله‌افکن و کشیدن دشمنان گرفته تا حملات دوربرد یا توانمندی‌های دفاعی. این قابلیت‌ها در طول بازی ارتقا می‌یابند و در شرایط گروهی یا لحظات حساس، تفاوت میان مرگ و زنده ماندن را رقم می‌زنند.

P-Organ؛ شخصی‌سازی عمیق‌تر

سیستم P-Organ یکی دیگر از بخش‌های متمایزکننده است. Quartzهای یافت‌شده در محیط، برای فعال کردن قابلیت‌های متنوعی به کار می‌روند که بهبود تعداد آیتم‌های درمانی، عملکرد دفاع، نوار Stagger، جاخالی و دیگر جنبه‌های مبارزه را ممکن می‌سازند. جذابیت این سیستم در عدم اجبار به یک مسیر مشخص است؛ اگر به Perfect Guard علاقه دارید، روی مهارت‌های مرتبط سرمایه‌گذاری می‌کنید و اگر بقا برایتان اولویت دارد، گزینه‌های دفاعی و درمانی را انتخاب می‌کنید. این سیستم همچنین با طراحی مراحل ارتباط خوبی دارد، چون Quartz یکی از دلایل اصلی برای دورشدن از مسیر اصلی و گشتن در گوشه‌وکنار محیط است.

باس‌هایی که ارزش شکست‌ها را دارند

باس‌فایت‌ها از نقاط درخشان بازی هستند. باس‌ها از نظر طراحی ظاهری و الگوی مبارزه تنوع خوبی دارند و بسیاری از آن‌ها بازیکن را مجبور به تغییر روش مبارزه می‌کنند. ممکن است در برابر یک باس، Perfect Guard بهترین راه باشد، اما در مبارزه‌ی بعدی جاخالی و حفظ فاصله تصمیم مناسب‌تری باشد. شکست دادن این دشمنان حس رضایت واقعی ایجاد می‌کند.

برای کسانی که بیش از حد به مشکل خورده‌اند، بازی راه‌هایی برای کاهش دشواری در نظر گرفته؛ از جمله استفاده از Specter که با Star Fragment قابل فراخوانی است و بازی نسبتاً سخاوتمندانه این آیتم را در اختیار بازیکن قرار می‌دهد. این مسئله باعث می‌شود Lies of P برخلاف برخی هم‌ژانرها، دشواری را به مانعی مطلق تبدیل نکند. همچنین مهم‌ترین نقطه قوت نسخه حاضر، قابلیت تغییر درجه سختی بازی است. در اصل با تغییر درجه سختی می‌توانید از منظر گیم‌پلی به عنوانی نزدیک به سبک اکشن ادونچر جابجا شوید.

دنیای بازی زیباست، اما می‌توانست پیچیده‌تر باشد

طراحی مراحل Lies of P در بیشتر موارد خوب است، اما یکی از معدود بخش‌هایی است که انتقادپذیرتر به نظر می‌رسد. مناطق Krat متنوع هستند و میان‌برها هوشمندانه به هم متصل می‌شوند و پیدا کردن آن‌ها همچنان حس رضایت همیشگی را دارد. بااین‌حال، ساختار مراحل نسبت به بهترین نمونه‌های ژانر خطی‌تر است. برخلاف Dark Souls اولیه با طراحی جهانی غافلگیرکننده، مسیرهای کاملاً اختیاری و مناطق پنهان متعدد، Lies of P در این زمینه موفق است اما نه در همان سطح.

بازی هنوز اسرار و مسیرهای مخفی دارد، اما تعداد آن‌ها می‌توانست بیشتر باشد. در بعضی نقاط نیز شباهت بصری محیط‌ها ممکن است کمی سردرگمی ایجاد کند و نبود نقشه، این مسئله را برای برخی بازیکنان دشوارتر می‌کند. بااین‌حال، این ضعف‌ها بیشتر نشان‌دهنده‌ی فاصله‌ی بازی با بهترین نمونه‌های ژانر است تا نشانه‌ی طراحی ضعیف.

Lies of P Overture؛ آیا Complete Edition ارزش خرید دارد؟

اگر تا امروز Lies of P را تجربه نکرده‌اید، یکی از مهم‌ترین دلایل انتخاب Complete Edition، حضور Overture است. این بسته‌ی الحاقی تنها یک بسته الحاقی اضافی برای افزایش حجم بازی نیست. در این بسته الحاقی داستان شهر Kratz را در واپسین روزهایش می‌بینیم.

در این محتوای الحاقی، دشمنان در برخی بخش‌ها تهدیدکننده‌تر هستند، طراحی مراحل فشرده‌تر شده و سلاح‌ها نیز ایده‌های تجربی‌تری ارائه می‌کنند. لازم به ذکر است بسته الحاقی حاضر در بازی چیزی حدود 20 ساعت محتوا به بازی شما اضافه می‌کند و حضور این بسته الحاقی در نسخه Complete Edition ارزش خرید این نسخه را بالاتر می‌برد، چرا که بازیکن از همان ابتدا مجموعه‌ای کامل‌تر در اختیار خواهد داشت.

Lies of P روی Switch 2؛ بررسی عملکرد، گرافیک و نرخ فریم

عرضه این بازی روی Nintendo Switch 2، با توجه به گرافیک نسبتاً سنگین آن، از همان ابتدا سؤال مهمی ایجاد می‌کند. آیا سخت‌افزار جدید نینتندو می‌تواند تجربه‌ای مشابه نسخه‌های کنسولی قدرتمندتر ارائه دهد؟

پاسخ مثبت است، البته با چند شرط. Lies of P روی Nintendo Switch 2 عملکرد قابل قبولی دارد و سه حالت Quality، Balanced و Performance را ارائه می‌دهد. حالت Performance برای مبارزات روان‌تر و نرخ فریم بالاتر مناسب‌تر است، در حالی که حالت Balanced کیفیت تصویر و عملکرد متعادل‌تری ارائه می‌دهد. بااین‌حال، نسخه Switch 2 با مشکلاتی مانند Pop-in و Motion Blur اجباری مواجه است. حالا بیاید این حالت‌ها را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم.

حالت Performance؛ بهترین انتخاب برای مبارزات

حالت Performance تمرکز خود را روی نرخ فریم بالاتر می‌گذارد و هدف آن رسیدن به 60 فریم بر ثانیه است. این گزینه از نظر تجربه‌ی مبارزات بهترین انتخاب به نظر می‌رسد، چرا که پاسخ‌گویی کنترل‌ها در یک بازی مبتنی بر زمان‌بندی دقیق اهمیت زیادی دارد.

حالت Quality؛ کیفیت تصویر بالاتر، عملکرد ضعیف‌تر

در طرف دیگر، حالت Quality قرار دارد که وضوح و جزئیات بصری بالاتری ارائه می‌دهد و برخی جلوه‌های گرافیکی سنگین‌تر را فعال می‌کند. مشکل اینجاست که افزایش کیفیت بصری در حالت Quality با افت پایداری نرخ فریم همراه می‌شود و در جریان مبارزات، این مسئله بیشتر به چشم می‌آید.

در نتیجه، حالت Quality در برابر افزایش کیفیت بصری، هزینه‌ی زیادی از نظر عملکرد پرداخت می‌کند. حالت Balanced در این میان انتخاب منطقی‌تری است. این حالت به نرخ 30 فریم بر ثانیه متکی است، اما در مقابل کیفیت تصویر و جزئیات محیطی بهتری ارائه می‌دهد.

حالت Balanced؛ بهترین تعادل میان کیفیت و عملکرد

اگر بازی را روی تلویزیون یا مانیتور تجربه می‌کنید و کیفیت تصویر برایتان اهمیت زیادی دارد، Balanced احتمالاً بهترین نقطه‌ی تعادل است. اما اگر مبارزات روان‌تر برایتان اولویت دارد، Performance انتخاب بهتری خواهد بود. کاهش جزئیات، وضوح تصویر پایین‌تر و Pop-in برخی اشیا در فاصله‌ی دور، بخشی از هزینه‌ای هستند که برای قابل حمل شدن بازی پرداخت شده است. اما نکته‌ی مهم اینجاست که این تغییرات به هسته‌ی بازی آسیب نزده‌اند.

مشکلات فنی نسخه Switch 2

نسخه‌ی Switch 2 چند تصمیم عجیب نیز دارد. یکی از آن‌ها این است که تغییر حالت گرافیکی چه در حالت دستی و چه در حالت خانگی تنها از منوی اصلی امکان‌پذیر است و نمی‌توانید هنگام بازی به‌سادگی بین حالت‌های مختلف جابه‌جا شوید.

Motion Blur نیز قابل غیرفعال کردن نیست و در برخی شرایط، مخصوصاً هنگام چرخاندن سریع دوربین، تصویر را بیش از اندازه محو می‌کند. در مجموع، اگر اولویت شما در Lies of P روی Switch 2 تجربه‌ای روان‌تر در مبارزات است، Performance انتخاب پیشنهادی ماست؛ در حالی که Quality بیشتر برای بازیکنانی مناسب است که حاضرند روانی کمتر را در ازای کیفیت بصری بالاتر بپذیرند. Balanced نیز گزینه‌ای میانه برای کسانی است که نمی‌خواهند کاملاً کیفیت تصویر یا نرخ فریم را فدای دیگری کنند.

سخن پایانی:

ناشر بازی (Neowiz) نسخه Nintendo Switch 2 این اثر را به منظور نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

بازی Lies of P نه‌تنها یکی از بهترین سولزلایک‌های ساخته‌شده خارج از استودیوی FromSoftware است، بلکه نمونه‌ای درخشان از وفاداری به فرمول این سبک در کنار نوآوری‌های هوشمندانه به شمار می‌رود. بازی با ترکیب جسورانه‌ی داستان پینوکیو و فضای گوتیک، روایتی احساسی و چندلایه ارائه می‌دهد که در عین بهره‌گیری از ابهام‌های روایی آثار سولز، برای بازیکنان تازه‌وارد نیز قابل‌دنبال‌تر است.

سیستم ترکیب سلاح‌ها (Blade و Handle)، مبارزات چالش‌برانگیز اما منصفانه، باس‌فایت‌های به‌یادماندنی و عمق شخصی‌سازی با P-Organ، در کنار یکدیگر تجربه‌ای غنی و رضایت‌بخش را شکل داده‌اند.البته بازی کاملاً بدون نقص نیست. خطی‌تر بودن نسبی مراحل و برخی محدودیت‌های فنی نسخه‌ی Switch 2، به‌ویژه عدم امکان تغییر حالت گرافیکی حین بازی و Motion Blur اجباری، از جمله نقاط ضعف آن هستند.

با این‌حال، این موارد در برابر کیفیت کلی تجربه چندان برجسته نیستند. نسخه‌ی Complete Edition نیز با اضافه کردن بسته‌ی الحاقی Overture و حدود ۲۰ ساعت محتوای تازه، ارزش خرید بازی را بیشتر کرده است. در نهایت، Lies of P ثابت می‌کند که برای خلق یک سولزلایک عالی، لزوماً نیازی به تغییر ریشه‌های این سبک نیست؛ کافی است این فرمول به‌خوبی درک شود