نقد و بررسی بازی Mafia: The Old Country؛ تجربه‌ای قابل قبول اما نه بی نقص

بازی Mafia: The Old Country پس از موفقیت‌ها و شکست‌های گذشته‌ی سری مافیا، بار دیگر استودیوی Hanger 13 را در مرکز توجه قرار داده است. این نسخه با تمرکز بر داستان جذاب، شخصیت‌های مافیایی و گیم‌پلی کلاسیک، تجربه‌ای نوستالژیک و در عین حال تازه برای طرفداران ارائه می‌دهد. در این نقد به بررسی گیم‌پلی، سیستم مبارزات، گرافیک و موسیقی بازی مافیا جدید خواهیم پرداخت و خواهیم دید که آیا این نسخه شایسته عنوان بهترین بازی مافیا است یا خیر.

استودیوی Hanger 13 سازنده‌ی سری بازی‌های مافیا، عملکرد نسبتا ضعیفی در ساخت بازی Mafia 3 داشت و بازخوردهای منفی زیادی هم در این رابطه دریافت کرده بود. اما حالا بازی Mafia: The Old Country به ما نشان می‌دهد که استودیوی Hanger 13 به جای برداشتن یک لقمه‌ی بزرگتر و تحت فشار قرار دادن تیم توسعه‌دهنده برای رسیدن به آرزوهای دست نیافتنی، روی یک تجربه‌ی نسبتا کلیشه‌ای و از همه نظر کلاسیک حساب باز کرده و خوشبختانه، خروجی کار نیز بسیار خوب از آب درآمده است. نسخه جدید بازی مافیا از همه نظر به کلیشه‌های کلاسیک سری بازی مافیا و آثار مافیایی تکیه می‌زند و در آخر نیز گلیمش را به خوبی از آب بیرون می‌کشد.

این بازی سعی نمی‌کند نوآوری انقلابی خاصی به خرج دهد یا اینکه ریسک‌های بزرگی را برای ارائه‌ی یک تجربه‌ی کاملا جدید و متفاوت در سری بازی‌های مافیا رقم بزند؛ بلکه با به کارگیری استادانه‌ی کلیشه‌های ژانری که طی این سال‌ها تجربه‌ی زیادی در آن کسب کرده، یک تجربه‌ی کلاسیک و جمع و جور را به ارمغان می‌آورد که به خوبی بازیکن را تا انتهای داستان سرگرم نگه می‌دارد.

چرا Mafia: The Old Country متفاوت‌ترین نسخه سری است؟

سری مافیا سرگذشت پر پیچ و خمی را پشت سر گذاشته. این فرنچایز سرآغاز بسیار باشکوهی را با دو عنوان Mafia و Mafia 2 تجربه کرد و سپس وارد یک غیبت طولانی‌مدت شد. بعد از این غیبت طولانی، بازی Mafia 3 منتشر شد اما اصلا آن چیزی نبود که طرفداران سری بازی مافیا انتظارش را داشتند. از شخصیت اصلی بازی و خط داستانی متفاوتش که در دهه 70 میلادی روایت می‌شد گرفته، تا گیمپلی نسبتا جهان بازش که سعی داشت خودش را شبیه سری بازی GTA معرفی کند.

در بازی Mafia 3 هیچ چیز سر جای خودش نبود. گیمپلی بازی بین یک تجربه‌ی داستانی و خطی و یک تجربه‌ی جهان باز و متنوع، دچار بحران بی‌هویتی شده بود و از طرفی هم طرفداران همیشگی سری بازی مافیا نمی‌توانستند مثل گذشته با شخصیت اصلی بازی ارتباط برقرار کنند. به همه‌ی این موارد ایرادات فنی بسیار آزاردهنده‌ی بازی را هم اضافه کنید تا متوجه شوید وضعیت استودیوی Hanger 13 پس از انتشار بازی Mafia 3 تا چه اندازه ناامیدکننده بوده. سومین نسخه‌ی سری بازی مافیا، از خیلی جهات شبیه به سومین نسخه از سری فیلم‌های Godfather بود. هر دو آثار، با اینکه در مدیوم‌های کاملا متفاوتی قرار گرفته‌اند، میراث باشکوهی را به ارث برده بودند اما نتوانسته بودند استفاده‌ی به جایی از این میراث کلاسیک و خاطره‌ساز داشته باشند.

بازی Mafia: The Old Country اما از خیلی جهات بسیار بهتر و موفقیت‌آمیزتر از بازی Mafia 3 عمل کرده است. استودیوی Hanger 13 پس از فاجعه‌ای که بازی Mafia 3 رقم زده بود، تنها یک بار دیگر فرصت داشت تا با بهره گرفتن از نوستالژی به جا مانده از نسخه‌های قدیمی سری بازی مافیا، این فرنچایز را احیا کند و خوشبختانه این اتفاق با انتشار بازی Mafia: The Definitive Edition رقم خورد. این استودیو با بازسازی کامل اولین نسخه از سری بازی مافیا، توانست با ارائه‌ی یک داستان کاملا خطی با محیط‌های جمع و جور و همچنین اجتناب کردن از المان‌های رایج سبک جهان باز و پرداختن به موارد فنی، یک تجربه‌ی کلاسیک و تمام عیار را از سری بازی مافیا به ارمغان بیاورد.

بعد از شکست بازی Mafia 3 و موفقیت بازی Mafia: The Definitive Edition، حالا استودیوی Hanger 13 با پشت سر گذاشتن آزمون و خطاهای متوالی، توانسته شناخت بسیار بیشتری نسبت به ارکان موردعلاقه‌ی طرفداران سری بازی مافیا در این فرنچایز پیدا کند و بازی Mafia: The Old Country را طوری رقم بزند که همه‌جوره روی همین حس نوستالژی و کلاسیک به جا مانده از نسخه‌های ابتدایی سری مافیا تمرکز داشته باشد.

معرفی شخصیت‌های کلیدی و نقش آن‌ها در داستان

در طول سری مافیا، اولویت اصلی همیشه با یک روایت مافیایی منحصر به فرد و پرداختن به شخصیت‌های مهم داستانی بوده است. فرقی نمی‌کند با یک بازی ویدئویی طرف باشیم یا یک فیلم سینمایی و حتی یک سریال تلویزیونی، در هر صورت یک اثر مافیایی موفق همیشه داستان بسیار جذابی دارد و از همین طریق است که می‌تواند در قلب طرفداران نفوذ کند. بازی Mafia: The Old Country هم خوشبختانه جزو همین آثار قرار می‌گیرد و از تمام شواهد پیداست که سازندگان بازی روی روایت داستان و شخصیت پردازی کاراکترها حساب بسیار ویژه‌ای باز کرده‌اند.

داستان بازی در سال‌های ابتدایی قرن بیستم میلادی در جزیره سیسیلی در دریای مدیترانه روایت می‌شود و کاراکتری به نام اِنزو فاوارا (Enzo Favara) را در قلب ماجرا قرار می‌دهد. حس و حال مدیترانه‌ای و مافیایی این بازی در جزیره سیسیلی، تا حد زیادی طرفداران آثار مافیایی را به یاد فیلم Godfather 2، به ویژه قسمت‌هایی که در سیسیلی جریان داشت می‌اندازد. با این تفاوت که خط داستانی بازی در سال‌های بسیار دورتری جریان پیدا می‌کند و با یک سیسیلی بسیار قدیمی‌تر مواجهیم که هنوز رد پای دنیای قدیم در گوشه و کنارش به چشم می‌خورد.

از اسب‌سواری و درشکه‌هایی که هنوز به طور کامل توسط اتومبیل‌ها جایگزین نشده‌اند گرفته، تا استفاده‌ی رایج گنگسترها و خلافکارها از چاقو و سلاح‌های سرد به جای سلاح‌های گرم و پیستول‌ها و رایفل‌ها. سیسیلیِ سال‌های ابتدایی قرن بیستم، به خودی خود یکی از کاراکترهای مهم داستانی در بازی Mafia: The Old Country به شمار می‌رود. کاراکتری که روی تمام ارکان بازی تاثیرگذار بوده و تغییرات بسیار خوبی را در فرنچایز مافیا رقم زده. به طوری که به جرات می‌توان گفت انتخاب سیسیلیِ ابتدای قرن بیستم، بهترین تصمیم تیم سازنده در طول پروسه‌ی ساخت نسخه جدید بازی مافیا بوده است.

در آغاز بازی، یک اِنزوی جوان و کم‌تجربه را داریم که به عنوان یک کارگر در معدن، زندگی بسیار سختی را سپری می‌کند و از طرفی هم سروکله زدن با بالادستی‌های خودخواه و سوءاستفاده‌گر، حسابی اوقاتش را تلخ کرده است. در همین ایام، شخصیت دُن توریسی (Don Torisi) وارد داستان می‌شود و طی یک سناریوی بسیار جذاب داستانی، اِنزو را وارد خانواده‌ی مافیایی خودش می‌کند. حالا بازیکن باید در نقش اِنزو، سال‌های ابتدایی حضور این کاراکتر در خانواده‌ی مافیایی توریسی را تجربه کند. سال‌هایی که طی آن‌ها، اِنزو پله‌های ترقی در این خانواده‌ی مافیایی را یکی پس از دیگری فتح می‌کند و مدام بیشتر از قبل وارد دایره‌ی شخصیت‌های بسیار نزدیک به خود دُن توریسی می‌شود.

همزمان اما یک خط داستانی موازی با روایت اصلی بازی نیز داریم که اِنزو را با دختر دُن توریسی، ایزابلا توریسی، مواجه می‌کند. اِنزو و ایزابلا به طور مخفیانه یک رابطه‌ی رمانتیک و عاشقانه را آغاز می‌کنند و هدف اِنزو نیز در تمام این مدت این است که با وفادار بودن به دُن توریسی و خدمت کردن به خانواده‌ی توریسی، جایگاه اجتماعی شایسته‌ای برای خودش فراهم کند و از این طریق شانس بیشتری برای قبول کردن دُن توریسی با ازدواج ایزابلا با اِنزو داشته باشد. بخش زیادی از داستان بازی Mafia: The Old Country به همین پیچیدگی‌های عشق ممنوعه‌ی اِنزو و ایزابلا معطوف می‌شود و همزمان، شاهد شکل‌گیری و به پایان رسیدن چندین خط داستانی موازی نیز هستیم که همگی در قالب کات سین‌های بسیار خوش‌ساخت و سینماتیک بازی روایت می‌شوند و تجربه‌ی بسیار سرگرم‌کننده و جذابی را از یک روایت مافیایی کلیشه‌ای، اما موفق به ارمغان می‌آورند.

بازی Mafia: The Old Country یک اثر جهان باز نیست!

در طول پروسه‌ی تبلیغاتی بازی، هیچگاه سازندگان بازی سعی نکردند تصویر اشتباهی از محصولی که در دست توسعه‌شان قرار دارد، نشان بدهند. تیم سازنده‌ی بازی بارها در موقعیت‌های مختلف به این موضوع اشاره کرده بود که نسخه جدید بازی Mafia یک بازی جهان باز نیست و حول محور یک تجربه‌ی خطی با محیط‌های نسبتا سندباکس به جریان در می‌آید.

در بازی Mafia: The Old Country یک نقشه‌ی بزرگ از جزیره‌ی سیسیلی را مشاهده می‌کنید اما هیچوقت این جزیره به طور کامل در دسترس شما قرار نمی‌گیرد. بلکه بسته به ماموریت و چپتر داستانی‌ای که در آن قرار دارید، بخشی از محیط جزیره در دسترس شما قرار می‌گیرد و چنانچه از این محیط از پیش تعریف شده خارج شوید، ثانیه‌شمار 15ثانیه‌ای بازی به شماره در می‌آید تا مجددا بازیکن را به محیط مختص به همان مرحله‌ی داستانی بازگرداند.

گیم‌پلی Mafia: The Old Country؛ ترکیب اکشن، رانندگی و مخفی‌کاری

گیمپلی بازی Mafia: The Old Country هم مثل انتخاب محیط و وسعت محیطش، کاملا سنجیده پی‌ریزی شده و متشکل شده از المان‌های دست‌چین شده‌ای که هرکدام پیش از این امتحان خودشان را در سری بازی مافیا پس داده‌اند و همچنین المان‌های کاملا جدیدی که برای اولین بار مشابهش را در این فرنچایز تجربه می‌کنیم.

اسب‌سواری/رانندگی در قالب تعقیب و گریزهای داستانی یا طی کردن انتخابی مسافت‌های طولانی، قدم زدن با کاراکترها و صحبت کردن با آن‌ها، مقابله با دشمنان از طریق مخفی‌کاری یا استفاده‌ی مداوم از سلاح‌های گرم و همچنین در پایان، مکانیزم مبارزات تن به تن و استفاده از چاقو، همگی جزو المان‌های دست‌چین شده‌ای هستند که هسته‌ی اصلی گیمپلی بازی Mafia: The Old Country را تشکیل می‌دهند. نه چیزی کمتر از این که زیادی حوصله‌سربر و تکراری جلوه کند، و نه آنقدر پیچیده و غیرعادی که لقمه‌ای بزرگتر از دهان تیم سازنده‌اش باشد و در پیاده‌سازی موفقیت‌آمیز آن ناتوان باشند.

رانندگی و تعقیب‌وگریز در بازی Mafia: The Old Country چگونه است؟

گاهی اوقات ممکن است لازم شود بین دو نقطه‌ی متفاوت، مسافتی طولانی را طی کنید تا به ادامه‌ی داستان برسید، در موقعیت‌های این‌چنینی، اگر بازی سناریوی داستانی خاصی برای ارائه کردن در طول مسیر رانندگی یا اسب‌سواری شما نداشته باشد، امکان استفاده از قابلیت Skip کردن رانندگی را در دسترس شما قرار می‌دهد تا در سریع‌ترین زمان ممکن تنها با پشت سر گذاشتن یک صفحه‌ی لودینگ، خودتان را به مقصد برسانید. امکان رانندگی کردن در این مسافت‌های طولانی، تنها بخش از بازی Mafia: The Old Country است که شبیه به یک اثر جهان باز به نظر می‌رسد. در غیر این صورت، نه خبری از مینی‌مپ گوشه‌ی تصویر است و نه خبری از در دسترس قرار گرفتن چند ماموریت به طور همزمان و فراهم شدن قابلیت انتخاب کردن از بین ماموریت‌ها. همه‌چیز در بازی Mafia: The Old Country خبر از یک تجربه‌ی کاملا خطی می‌دهد که در آن خبری از یک بازی شبیه‌ساز GTA نیست!

با این وجود اما، همچنان در برخی از سناریوهای داستانی، ممکن است در محیطی قرار بگیرید که راه‌های متفاوتی برای رسیدن به یک هدف وجود داشته باشد. معمولا در محیط‌هایی که دشمنان پرسه می‌زنند، می‌توانید هم به طور مخفیانه در محیط پیشروی کنید و هم از همان ابتدا به دل خطر شیرجه بزنید و همه‌ی دشمنان را با اسلحه از پا درآورید. به انجام رساندن خیلی از ماموریت‌های بازی، از هر دو طریق امکان‌پذیر است و همین موضوع باعث شده تا طیف وسیع‌تری از پلیرهای علاقه‌مند به بازی‌های شوتر سوم شخص با گیم‌پلی بازی Mafia: The Old Country ارتباط برقرار کنند.

مقایسه سبک مبارزات با نسخه‌های قبلی مافیا

استفاده از چاقو در بازی Mafia: The Old Country یکی از مکانیزم‌های ارجینالی است که تابه‌حال مشابهش را در این سری تجربه نکرده بودیم. در این بازی شاهد دوئل‌های دونفره‌ای هستیم که در آن هر دو طرف به صورت سنتی و توافقی تصمیم می‌گیرند از چاقو به جای تفنگ و سلاح گرم استفاده کنند. جاخالی دادن، Parry کردن سروقت ضربات طرف مقابل و استفاده‌ی درست از ترکیب ضربات سبک و سنگین، پروسه‌ی بسیار سرگرم‌کننده‌ای را در سیستم مبارزات Mafia: The Old Country به ارمغان آورده است.

به طور کلی، بازی Mafia جدید از حیث گیمپلی بسیار سنجیده و دست‌چین شده عمل کرده و همین که پایش را از گلیمش درازتر نکرده و توانسته سطح توقعات را پایین نگه دارد و در عوض، انتظاراتشان را برآورده سازد، به خودی خود نه یک نکته منفی در کارنامه‌ی Hanger 13، بلکه نشان دهنده‌ی پختگی تیم سازنده‌ی این بازی است. این تیم به جای اینکه یک کلون ناقص و ناموفق از بازی GTA را در ابتدای قرن بیستم در سیسیلی با یک ستینگ داستانی مافیایی ارائه دهد، یک تجربه‌ی خطی کامل را به ارمغان آورده که جمع و جور بودن جهان بازی و مدت زمان نسبتا کوتاه خط داستانی در آن باعث شده از ایجاد هرگونه پروسه‌ی خسته‌کننده، تکراری شونده و حوصله‌سربر جلوگیری شود.

گرافیک و صدا، کافی اما نه انقلابی

بازی Mafia: The Old Country یک بار دیگر از حیث فنی و گرافیکی نیز سعی داشته کاملا سنجیده عمل کند و ریخت و پاش زیادی نداشته باشد. گرافیک بازی در وهله‌ی اول کاملا قابل قبول به نظر می‌رسد، اما هرچه در بازی جلوتر می‌روید و از پولیش‌های بیش از اندازه‌ی اول بازی فاصله می‌گیرید، جزئیات محیطی نیز کمتر می‌شوند و محیط بسیار کم‌تحرک و خلوتی را مشاهده می‌کنیم که گویا زندگی در آن جریان ندارد.

به جز رویدادهای مهم داستانی که در آن جمع بزرگی از انسان‌ها گرد هم جمع شده‌اند، در موقعیت‌های دیگر آنچنان خبری از جریان داشتن زندگی افراد عادی در محیط‌های شهری و غیرشهری نیست. یا برای مثال حین طی کردن مسافت‌های طولانی بین دو آبادی، قرار نیست با اسب‌سوارها یا ماشین‌های زیادی برخورد داشته باشید و به طور کلی جهان بازی Mafia: The Old Country بسیار خلوت و خالی از سکنه به نظر می‌رسد.

از طرفی دیگر، طی بعضی از موقعیت‌های هیجان‌انگیز داستانی که در آن‌ها روند گیمپلی سریع‌تر می‌شود، شاهد انیمیشن‌های نه چندان خوبی هستیم که حس عجله شدن در طول پروسه‌ی ساخت را برایمان تداعی می‌کنند. برای مثال در سکانس ابتدایی بازی که شاهد انفجار در یک معدن هستیم و سریعا باید از آن مکان خارج شویم، اصلا روند فرار کردن از محیط و سرعت گیمپلی در موقعیتی این‌چنینی متعادل نیست و نقص‌های زیادی را در طراحی مرحله مشاهده می‌کنیم.

از نظر جزئیات محیطی، نرمی حرکات بدن و لباس‌ها و موها، حرکت حیوانات به ویژه اسب‌ها و … حالا که در سال 2025 به سر می‌بریم در مقایسه با آثار شاخص و پرجزئیات ژانر اکشن ماجراجویی به مانند بازی Red Dead Redemption 2 که بیش از 8 سال پیش آن را تجربه کرده‌ایم، بسیار ابتدایی و کم‌جزئیات به نظر می‌رسند. در هر صورت اما از حق نگذریم، بازی Mafia: The Old Country که با برچسب قیمت 50 دلاری به انتشار رسیده و حداقل 20 دلار از اکثر بازی‌های نسل جدید ارزان‌تر قیمتگذاری شده را نمی‌توان با آخرین محصول به انتشار رسیده از مجموعه استودیوهای بزرگ راکستار گیمز مقایسه کرد. اما در هر صورت، درحال سپری کردن نیمه‌ی دوم عمر کنسول‌های نسل نهمی هستیم و استودیوی Hanger 13 نیز متاسفانه جزو تیم‌هایی است که هنوز نتوانسته به خوبی از تمامی قدرت کنسول‌های نسل جدید بهره ببرد. به همین دلیل است که با یک اثر معمولی و نه چندان چشمگیر از لحاظ گرافیکی روبرو هستیم که ایراد چندانی نمی‌توان به ظاهر ساده و معمولی‌اش گرفت، اما از طرفی هم نمی‌توان صفاتی مثل انقلابی و فوق‌العاده را برای توصیف آن به کار برد.

موسیقی متن و صداگذاری شخصیت‌ها در بازی Mafia: The Old Country اما کاملا نیازهای مخاطبین از یک بازی مافیایی خوش ساخت را برآورده می‌کند. در طول بازی شاهد ساندترک‌هایی هستیم که به خوبی حس و حال یک اثر مافیایی – مدیترانه‌ای را القا می‌کنند و از طرفی هم شاهد نقش‌آفرینی بسیار خوب تیم هنرپیشه‌ها در نقش کاراکترهای داستانی هستیم. نقش‌آفرینی بسیار خوبی که با انیمیشن‌های روان و اکسپرشن‌های جزئی و حرفه‌ای ادغام شده و در جریان کات سین‌های سینماتیک و بسیار جذاب بازی حسابی خودنمایی می‌کند.

جمع‌بندی نهایی در بررسی بازی Mafia: The Old Country

بازی Mafia: The Old Country از همه جهت یک شرط‌بندی حساب‌شده و امن برای تیم بازیسازی در استودیوی Hanger 13 به شمار می‌رود. این بازی در هیچ زمینه‌ای سعی نمی‌کند انقلابی ظاهر شود و ریسک زیادی برای ایجاد تغییرات بنیادین در سری بازی مافیا به جان نمی‌خرد. سیستم جدید دوئل‌های چاقویی در گیم‌پلی بازی Mafia: The Old Country اوج ریسک‌پذیری تیم سازنده است که از قضا بسیار هم خوب از آب درآمده و بعد کاملا جدیدی به گیمپلی بازی افزوده است.

با این وجود اما تجربه بازی مافیا: The Old Country کمبودهای زیادی دارد که از نبود آن‌ها رنج می‌برد. کمبود محیط‌های شهری که در نسخه‌های ابتدایی شاهدش بودیم، یکنواخت شدن گان‌پلی بازی، اهمیت پایین رانندگی و اسب‌سواری، کمبودهای فاحش گرافیکی در مقایسه با خیلی از آثار پرچمدار نسل جدید و امروزی و همچنین کوتاه بودن خط داستانی و به طور کلی محتویات بازی، همگی از جمله نقاط منفی‌ای هستند که این بازی اکشن مافیایی را عقب نگه داشته‌اند و از تبدیل شدن آن به بهترین نسخه در سری بازی مافیا جلوگیری می‌کنند.

ناشر بازی (2K Games) نسخه PS5 این اثر را به منظور نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

استودیوی Hanger 13 می‌توانست با خرج کردن چند میلیون دلار بیشتر، یک بازی مافیایی بزرگتر و انقلابی‌تر را به انتشار برساند؛ دقیقا چیزی که طرفداران دوآتیشه‌ی سری انتظارش را داشتند. نه یک چیز حداقلی که هیچ ریسک قابل توجهی در آن به چشم نمی‌خورد و سازندگان تصمیم داشته‌اند به امن‌ترین شکل ممکن، با پرداختن به کلیشه‌های موفق سبک مافیایی و درست قرار دادن این کلیشه‌ها در کنار هم، یک تجربه‌ی سرگرم‌کننده و قابل قبول را به ارمغان بیاورند که از هر نظر حداقلی و دست‌چین شده به نظر می‌رسد. فرقی هم نمی‌کند که از طرفداران قدیمی سری بازی مافیا باشید یا اینکه بازی Mafia: The Old Country اولین تجربه‌تان از این سری باشد، در هر صورت نکات مثبت و سرگرم‌کننده‌ی زیادی را در بازی پیدا خواهید کرد و همزمان حسرت بسیاری از کمبودهای موجود در بازی را نیز خواهد خورد.

اینطور که از شواهد پیداست، استودیوی Hanger 13 قرار نیست موفقیتی بی‌سابقه و تاریخی را پس از انتشار بازی Mafia: The Old Country تجربه کند. همانطور که از شواهد نیز پیداست، تمام تلاش تیم سازنده به این موضوع معطوف شده تا از تبدیل شدن این بازی به یک فاجعه‌ی بزرگ مثل بازی Mafia 3 جلوگیری کنند، نه اینکه از آن یک بازی نوآورانه و انقلابی بیرون بکشند. در هر صورت قرار است ایرادات زیادی را در طول این بازی تجربه کنید، اما همچنان اگر به داستان‌های مافیایی علاقه‌مند هستید، به شما پیشنهاد می‌کنیم که به خاطر روایت جذاب این بازی هم که شده، حتما بازی Mafia: The Old Country را تجربه کنید.