نقد و بررسی بازی Payday 3؛ سرقت نافرجام

پس از سال‌ها انتظار بالاخره نسخه سوم سری همیشه آنلاین و 4 نفره Payday از راه رسید. استودیوی Starbreeze که مسئول ساخت این نسخه بوده، اکنون به سراغ دوران پس از بازنشستگی گروه Payday رفته است که به New York نقل مکان کرده‌اند. باید ببینیم که پس از این همه سال انتظار آیا دنباله ای موفق از این سری را شاهد هستیم یا صرفا عنوانی برای خالی نبودن بازار؟ در ادامه با نقد و بررسی بازی Payday 3 توسط رسانه خبری تحلیلی گیم پالت همراه باشید.

نقل مکان کردن Payday

تنها خود گروه Payday نیست که به جای جدیدی نقل مکان کرده بلکه موتور گرافیکی بازی نیز به Unreal Engine 4 کوچ کرده است تا دیگر شاهد تصاویر رنگ و رو رفته و کهنه نسخه‌های قبلی نباشیم. اکنون و به لطف این موتور گرافیکی قدرتمند، بافت‌ها و تصاویر بازی زیبا به نظر می‌رسند و حرکات و انیمیشن‌های بازی Payday 3 بسیار روان‌تر از گذشته هستند. اما متاسفانه واضح است که این بازی اصلا برای کنسول و به هدف راضی کردن مخاطبان آن ساخته نشده است.

از صفحه ثبت نام و ورود در ابتدای بازی گرفته که شما را مجبور به ساخت اکانت Nebula Starbreeze و برای هر بار ورود به بازی از شما درخواست نام کاربری و رمز عبور می‌کند گرفته تا باگ‌ها و افت فریم‌هایی که گاه و بی گاه بر جلوی چشم شما ظاهر می‌شود. شاید داشتن باگ قابل دفاع باشد از آن جهت که بالاخره ایرادات انسانی پیش می‌آیند اما برای این بازی در این ابعاد، این حجم از باگ و ایراد گرافیکی توجیهی ندارد. از آن بدتر این است که بدانید نسخه Play Station 5 بازی Payday 3 بسیار عملکرد بدی از لحاظ گرافیک فنی نسبت به نسخه کامپیوتر دارد. گویا سازندگان اهمیت چندانی به کیفیت در این نسخه نداشته اند.

فرمولی تکراری، باز هم کار دست عناوین می دهد

گیم پلی بازی Payday 3 دقیقا همانند دو نسخه قبل سر راست و آشنا است. ماموریت به شما توضیح داده شده و از شما خواسته می‌شود تا قبل از شروع حمله و دزدی از مکان مورد نظر، فضا را ارزیابی کرده و به آرامی محیط را زیر نظر بگیرید و سپس با علامت تیم، ماسک خود را روی صورتتان کشیده و عملیات خود را شروع کنید. تنها تفاوت مهم در اینجا اهمیت بیشتر بازی به مخفی کاری پیش از شروع عملیات دزدی است. در این مرحله شما باید در محیط‌های بسیار محدود عمومی، خصوصی یا امن، شروع به جیب زنی و جیب بری کنید تا بتوانید ماموریتتان را پیش ببرید.

اگر در یک محیط خصوصی دستگیر شوید، توسط یک نگهبان به بیرون هدایت شده و اگر از دستوراتش سرپیچی کنید، به زندان خواهید رفت و مجبورید دوستانتان را که در حال اجرای عملیاتند، تماشا کنید. اما اگر در یک محیط امن گیر افتاده و لو بروید، درجا به سوی شما شلیک خواهد شد و مورد هجوم نیروهای پلیس قرار خواهید گرفت. هر چند شما می توانید با گروگان گرفتن یک فرد بی گناه این حمله را به تعویق بیاندازید چرا که پلیس نمی‌خواهد یک فرد بی گناه را به کشتن دهد.

سیستم گروگان گیری بازی Payday 3 هر چند که چیز عجیب و انقلابی نیست اما اندک پیشرفتی است که نسبت به گیم پلی نسخه دوم بازی شاهدش هستیم. خود دزدی‌ها به نوبه خود سرگرم کننده و جالب هستند اگر چه مدت زمان آن‌ها بسیار کوتاه و چیزی در حدود ۱۵ الی ۳۰ دقیقه است. با مجموع هشت مورد پیشنهادی در مکان‌های مختلف (بانک، جواهر فروشی و موزه گالری)، شما چیزی بیشتر از ۴ ساعت محتوا را مشاهده نخواهید کرد و بعد از آن شروع به انجام همان ماموریت‌های تکراری با درجه سختی بالاتر خواهید کرد.

درجه سختی‌های انتخابی، نسبتا خوب هستند و شامل چهار حالت: Normal, Hard, very Hard و Overkill می‌شود. هر چند به غیر از دو مورد جدید اضافه شده با حالت Overkill (قفل دوربین‌های امنیتی و بی سیم نگهبانان بیش از پیش زنگ بخورد)، تنها تفاوت در درجه سختی‌های مختلف، میزان سلامتی دشمنان است.

با توجه به تمرکز بیشتر این نسخه به مخفی کاری،‌انتظار می‌رفت تا غیرفعال کردن سیستم‌های امنیتی و شکستن رمزهای عبور، چالش بیشتری در گیم پلی ایجاد کنند در عوض اما شما با objective‌هایی روبرو می‌شوید که تنها شامل ایستادن اعضای گروه به مدت ۱ دقیقه و یا تایپ کردن شماره‌هایی که در محیط پیدا کرده‌اید می‌شود که باعث می‌شود پس از مدتی همه این کارها بسیار خسته کننده خواهند شد.

تک نفره ای که ارزشش را ندارد

اگر چه حالت تک نفره در بازی Payday 3 وجود دارد اما در آن تنها سه ربات (هوش مصنوعی) بی مصرف به شما ملحق می‌شوند تا با ایستادن در راه شما، تیراندازی به دیوارها و غارت نکردن هیچ چیز، به شما کمک کنند. وضعیت پلیس‌های گلوله به دست اسفنجی نیز بهتر از آن‌ها نیست. این افراد خدوم ملت ترجیح می‌دهند تا در فضای باز باشند و بدون توجه به در تیررس بودن هدفشان، یعنی شما، شروع به تیر اندازی کنند. خود پلیس‌ها اما واحدهای مختلف و متنوعی دارند که تنوع و چالش را در بازی تا حدی ایجاد می‌کنند. نارنجک اندازها به سوی شما دود پرتاب کرده و دید شما را محدود می‌کنند.

نیروهای ضد شورش با سپرشان تیرهای شما را دفع می‌کنند و برای از کار انداختن آن‌ها و کشتنشان احتیاج به نارنج خواهید داشت. واحدهای تیزر نیز شما را برای مدت طولانی بیهوش کرده و در نهایت نیروهای تک تیر انداز که از فاصله‌های بسیار دور شما را مورد اصابت گلوله قرار می‌دهند. واقعا مایه تاسف است که هوش مصنوعی بازی به شدت بد و ضعیف ظاهر شده است و اصلا در حد و اندازه‌های این نسل نیست چرا که با وجود این همه تنوع نیروهای پلیس، می‌توانستیم شاهد یک چالش بسیار جذاب باشیم.

شاید از بیرون بهتر باشد اما نه!

خارج از ماموریت‌های اصلی بازی و هسته گیم پلی آن، شما با یک رابط کاربری پیچیده به شخصی سازی سلاح‌ها، لباس‌ها و وسایل خود می‌پردازید. هر چند که همه آن‌ها توسط یک لایه پرداخت درون برنامه‌ای در بازی Payday 3 محدود شده‌اند. پول‌هایی که در سرقت به دست می‌آورید بین اعضای گروه پخش می‌شود و از آن‌ها برای خرید اسلحه، لباس یا ابزار استفاده می‌کنید. برخی از آیتم‌هایی که در فروشگاه مشاهده می‌کنید، توسط ارز دیگری در بازی به نام C-stacks قابل خریداری خواهند بود. این پول‌ها قیمت بسیار گزافی دارند و تنها با معامله چندین میلیون دلار پول یک مقداری از آن را به دست خواهید آورد.

مشکل دیگر بالا بردن سطح است چرا که با وجود این همه ماموریت، تنها مقدار بسیار کمی XP برای پاداش در نظر گرفته شده است. این بدین معناست که باید ماموریت‌های تکراری را بارها و بارها انجام دهید تا بتوانید اندکی سطحتان را در بازی بالا ببرید. واقعا هیچ انگیزه‌ای در بازی Payday 3 برای بازیکنان وجود ندارد که بخواهند ۱۵ بار یک ماموریت را انجام دهند.

با تکمیل کردن حالت کمپین، آن هم با کسب اکثر Loot ها و در طول بازی،‌ هنوز سطح شما در مرحله ۱۰ باقی خواهد ماند (دقت کنید که بیشترین مرحله، ۱۵۰ است!) که همچنین یعنی تنها ۳ سلاح را در بازی آزاد خواهید کرد! نبودن انگیزه و محتوای جدید باعث می‌شود تا همینجا قید حالت تک نفره بازی را بزنید و به سراغ عنوان دیگری بروید.

نتیجه گیری

این بازی بر اساس کد ارسالی ناشر بر روی کنسول PS5 نقد و بررسی شده است.

Payday 3 لحظات سرگرم کننده‌ای دارد که به لطف موتور گرافیکی قدرتمند Unreal 4 ساخته شده‌اند. سیستم دزدی (اندک) بهبود یافته و آشنای این سری شاید برای طرفداران یادآور لحظات و خاطراتشان باشد اما فقدان محتوا در بازی، نسخه کنسولی نامتعادل، نبود تنوع در گیم پلی و هوش مصنوعی به شدت بد و نخ نما شده باعث می‌شود تا بازی نتواند به هیچ عنوان نمره قبولی بگیرد. اگر از طرفداران قدیمی این سری هستید که به دنبال پیشرفت و بهبود در این نسخه هستید باید بگویم که متاسفانه ناامید خواهید شد اما اگر تنها به دنبال سرگرم شدن با دوستانتان به مدتی کوتاه و تجربه سرقت‌های گروهی هستید، شاید تجربه کردن این عنوان بد نباشد.