فرنچایز Need For Speed از زمان انتشار اولین نسخه در سال 1994 به یکی از محبوب‌ترین سری‌های ریسینگ دنیای بازی‌های ویدیویی تبدیل شده است. در ابتدا تمام حقوق توسعه‌ی این فرنچایز متعلق به الکترونیک آرتس (Electronic Arts) بود. با این حال طی سالیان گذشته تنها حقوق فرنچایز در دست این شرکت بوده و توسعه‌دهندگان بازی‌های آن دائما در حال تغییر بوده‌اند. محبوب‌ترین توسعه‌دهندگان سری Need For Speed (جنون سرعت)، گوست گیمز (Ghost Games) و کرایتریون (Criterion) هستند. در ادامه قصد داریم تا نگاهی به تاریخچه‌ی این فرنچایز و مهم‌ترین بازی‌های آن تا به امروز بیاندازیم. با گیم پالت همراه باشید.

تاریخچه سری Need For Speed

The Need For Speed

اولین بازی تاریخ فرنچایز، The Need For Speed، در ابتدا تنها با کنسول 3DO سازگار بود. بازی شامل ماجراهای سریع و پر هیجانی می‌شد. در The Need For Speed می‌توانستید گران‌ترین ماشین‌های اسپرت را با استفاده از پول درون بازی خریداری کنید. با وجود کامل نبودن بازی، The Need For Speed موفق شد تا از چندین نظر تاثیرگذار باشد. اول از همه بازی شامل طیف وسیعی از اتوموبیل‌های واقعی با لایسنس از برندهای معروف می‌شد. هم‌چنین هر کدام از اتوموبیل‌ها شامل طراحی داخلی با جزئیات و مشابه با نسخه‌ی اصلی بودند. The Need For Speed کمی بعدتر برای کنسول‌های پلی‌استیشن و سگا سترن هم منتشر شد.

Need For Speed 3: Hot Pursuit

بازی Need For Speed 3: Hot Pursuit پاسخ کوبنده‌ای به منتقدان گرافیک دو بازی قبلی بود. گرافیک بازی آن قدر خوب بود که سونی از آن برای نمایش توانایی‌های کنسول پلی‌استیشن استفاده کرد. بازی از نظر فیزیکی هم دچار پیشرفت بزرگی شد و پیست‌های مسابقه‌ی بازی از نو طراحی شدند. با این حال ایده‌ی اصلی بازی که آن را به موفقیتی عظیم تبدیل کرد سیستمی به نام Pursuit بود. Pursuit برای اولین بار پلیس‌ها را به فرنچایز اضافه کرد. پلیس‌ها در Hot Pursuit با استفاده از ابزار مختلف سعی در متوقف کردن شما داشتند. بازی Need For Speed 3: Hot Pursuit با کنسول پلی‌استیشن و پلتفرم رایانه‌های شخصی سازگار بود.

Need For Speed: Underground

پس از موفقیت دیوانه‌وار Hot Pursuit، الکترونیک آرتس سعی داشت تا با Underground کار جدیدی را انجام دهد. این بازی جدید علاوه بر فرمول ثابت‌شده‌ی سری، قابلیت شخصی‌سازی و ارتقاهای اتوموبیل‌ها را به فرنچایز اضافه کرد. به جای خرج کردن پول بر روی اتوموبیل‌های گران‌قیمت، بازی‌بازان اجازه می‌توانستند خودروی خود را با شرکت در مسابقات زیر زمینی و کسب پول ارتقا دهند. بازی‌بازان می‌توانستند با مواردی مثل تایرها، باله‌ها و رنگ ماشین را تغییر دهند. Need For Speed: Underground با عرضه بر روی پلی‌استیشن 2، ایکس‌باکس، GameCube، Game Boy Advance و پلتفرم رایانه‌های شخصی فرنچایز Need For Speed را به نسل ششم آورد.

Need For Speed: Underground 2

محبوبیت اولین Underground باعث شد تا الکترونیک آرتس دنباله‌ای را برای آن توسعه دهد. Underground 2 شامل اتوموبیل‌ها، رویدادها و گزینه‌های شخصی‌سازی جدید می‌شد. علاوه بر این‌ها در این Need For Speed توانایی گشت و گذار جهان بازی را به صورت آزادانه داشتید. فیزیک اتوموبیل‌ها و برخوردها تحسین بسیاری را برانگیخت. البته در Need For Speed: Underground 2 خبری از تعقیب و گریز پلیس‌ها نبود و این المان از گیم‌پلی بازی حذف شده بود. مسئله‌ای که تا حد زیادی توسط حضور اتوموبیل‌های نمادینی مثل Nissan 240sx و Mitsubishi Eclipse جبران شده بود.

Need For Speed: Most wanted

بالاخره به نامی رسیدیم که سرنوشت Need For Speed را برای همیشه تغییر داد. این بازی با هدف ایجاد پلی میان بازی‌های کلاسیک و مدرن Need For Speed ساخته شده بود. با این حال نتیجه‌ی نهایی عنوانی بود که هندلینگ فوق‌العاده‌ی Underground را با ایده‌ی پلیس‌های Hot Pursuit ترکیب کرده بود. بازی Need For Speed: Most Wanted که در شهر Rockport جریان داشت، تا به امروز یکی از بهترین ریسینگ‌های جهان باز تاریخ بازی‌های ویدیویی است. برخوردهای پر از تنش بازی برای سرگرم کردن شما تا ساعت‌ها کافی بودند. Need For Speed: Most Wanted اولین بازی نسل هفتی این فرنچایز بود و علاوه بر پلتفرم‌های قبلی بر روی ایکس‌باکس 360 هم عرضه شد.

Need For Speed: Carbon

الکترونیک آرتس با Need For Speed: Carbon موفق شد تا موفقیت Most Wanted را زنده نگه دارد. این بازی به نوعی بسیاری از المان‌های Most Wanted را بازسازی می‌کرد و به علاوه شامل داستانی در مورد مسابقات خیابانی و فرهنگ ریسینگ زیر زمینی می‌شد. البته Need For Speed: Carbon در حد و اندازه‌ی بهترین‌های این فرنچایز نبود و از نظر کاریزما و شخصیت پشت سر بهترین‌های Need For Speed قرار می‌گرفت. بازی Need For Speed: Carbon برای پلی‌استیشن 2، ایکس‌باکس، ایکس‌باکس 360، GameCube، نینتندو DS، نینتندو Wii و پلتفرم رایانه‌های شخصی عرضه شد.

Need For Speed: ProStreet

در سال 2007 و در حالی که فرنچایزهایی مثل Grid و Forza در حال کسب محبوبیت بودند، الکترونیک آرتس تصمیم گرفت تا برای رقابت با آن‌ها Need For Speed: ProStreet را منتشر کند. برخلاف بازی‌های قبلی این فرنچایز که بر اساس مسابقات خیابانی بودند، ProStreet در برخی از بهترین پیست‌های جهان جریان داشت. برخی از مشهورترین پیست‌ها مثل Japan Autopolis و Portland International Raceways در این بازی حضور داشتند. با این حال به عقیده‌ی بسیاری ProStreet بدترین نسخه‌ی تاریخ Need For Speed است. فیزیک افتضاح و هندلینگ دشوار باعث شده بود تا تجربه‌ی بسیار بدی از نظر رانندگی برای بازی‌بازان رقم بخورد.

Need For Speed: Undercover

پس از شکست فضاحت‌بار Need For Speed: ProStreet، الکترونیک آرتس سعی کرد تا با Undercover به قله‌های ریسینگ بازگردد. از Undercover به عنوان تلاشی درمانده برای رقابت با محبوبیت رو به افزایش Grid و Forza یاد می‌شود. با این حال بازی با شکوه Most Wanted، Underground و Hot Pursuit فاصله‌ی زیادی داشت. Need For Speed: Undercover کاملا فاقد کیفیت فنی مشهور سری Need Fro Speed می‌شد و گرافیک نه چندان جذاب آن یکی از دلایل شکستش بود. هم‌چنین برخلاف عرضه در سال 2008، خبری از این بازی بر روی پلی‌استیشن 3 نبود و بازی بر روی همان پلتفرم‌های قبلی منتشر شد.

Need For Speed: Shift

Shift دومین تلاش فرنچایز Need For Speed در ارائه‌ی یک گیم‌پلی شبیه‌ساز بود. خوشبختانه این بار با نتایج بسیار بهتری طرف بودیم و Shift تا حد زیادی توانست طعم تلخ به جا مانده از ProStreet را از بین ببرد. هندلینگ اتوموبیل‌ها در Shift بسیار واقع‌گرایانه‌تر بوده و خبری از بخش داستانی هم نیست. بیش از 60 اتوموبیل در Need For Speed: Shift هم حضور دارند که در میان آن‌ها می‌توان به گزینه‌های لوکسی مثل Audi TT و Infiniti G35 اشاره کرد. بازی از نظر بصری هم بسیار رضایت‌بخش بود و گرافیک بسیار چشم‌نوازی داشت. هم‌چنین Shift بالاخره فرنچایز Need For Speed را به پلی‌استیشن 3 آورد.

Need For Speed: Nitro

یکی از مشهورترین نسخه‌های فرعی این فرنچایز Need For Speed: Nitro است. Nitro برای کنسول‌های نینتندو DS و نینتندو Wii منتشر شد. جالب است بدانید که این یکی از دو بازی تاریخ فرنچایز است که برای پلتفرم رایانه‌های شخصی منتشر نشده است. Need For Speed: Nitro توسط شعبه‌ی مونترال الکترونیک آرتس توسعه یافته که پیش از این سابقه‌ی ساخت بازی‌های انحصاری نینتندو را داشت. Nitro به نوعی بازگشتی به فرمول کلاسیک Need For Speed محسوب می‌شود و شامل مکانیک‌های شدیدا آرکید است. هیجان و سرعت جایگزین واقع‌گرایی بازی‌هایی مثل ProStreet و Shift شده‌اند. Need For Speed: Nitro در زمان عرضه با نقدهای متوسطی روبه‌رو شد.

بازسازی Need For Speed: Hot Pursuit

زمانی که دنباله‌ی Hot Pursuit عرضه شد، محبوبیت فرنچایز Need For Speed تا حد زیادی کاهش یافته بود. الکترونیک آرتس هم علاقه‌ی بیشتری به ریسینگ‌های شبیه‌ساز داشت. برای توسعه‌ی این بازی، الکترونیک آرتس به سراغ استودیوی کرایتریون رفت. کرایتریون پیش از این برای فرنچایز Burnout مشهور بود. Hot Pursuit جدید در واقع بازسازی بازی اصلی است، اما حس و حال آن کاملا با آن بازی تفاوت دارد. فرمول Need For Speed به‌روزرسانی شده بود تا شاهد یک ورودی مدرن در این فرنچایز باشیم. گرافیک بازی هم برای زمان خودش خیره‌کننده بود و از نظر فنی با مشکلات کمی طرف بودیم. این المان‌ها باعث شدند تا Hot Pursuit به یک بازی عالی تبدیل شود.

Shift 2: Unleashed

با توجه به موفقیت عظیم Need For Speed: Shift، دور از انتظار نبود که الکترونیک آرتس به سراغ توسعه‌ی دنباله‌ای برای آن بازی برود. این دنباله بسیاری از جوانب بازی اول را بهبود می‌بخشد. سیستم فیزیک و برخوردهای بازی به طرز شگفت‌انگیزی طراحی شده تا به برخوردهای واقعی شباهت داشته باشد. هم‌چنین در این بازی شاهد بیش از 145 اتوموبیل از 37 سازنده و 36 پیست متفاوت هستیم. بازی‌بازان در این بازی می‌توانستند در طیف متنوعی از مسابقات رقابت کنند و بازی آنلاین هم در دسترس بود. Shift 2: Unleashed موفقیت تجاری و هنری دیگری برای فرنچایز Need For Speed بود.

Need For Speed: The Run

با Need For Speed: The Run الکترونیک آرتس سعی داشت تا کار متفاوتی را با این فرنچایز انجام دهد. برخلاف نسخه‌های قبلی، The Run شامل مسابقات زیادی می‌شود که در شهرهای واقعی مثل نیو یورک، شیکاگو و لاس وگاس جریان دارند. بخش داستانی بازی شما را در نقش یک راننده‌ی خیابانی قرار می‌دهد که قصد شرکت در یک مسابقه‌ از فرانسیسکو به نیو یورک را دارد. با وجود بازاریابی شدید و تبلیغات زیادی از سوی الکترونیک آرتس، The Run به هنگام عرضه با نقدهای متوسطی روبه‌رو شد و بسیاری کات‌سین‌های طولانی و خسته‌کننده‌ی بازی را مورد انتقاد قرار دادند.

بازسازی Need For Speed: Most Wanted

پس از تماشای موفقیت قابل توجه بازسازی Hot Pursuit در سال 2010، الکترونیک آرتس بار دیگر برای بازسازی یکی دیگر از کلاسیک‌های فرنچایز Need For Speed به سراغ کرایتریون رفت. نسخه‌ی سال 2012 بازی Most Wanted ترکیبی از فرمول توسعه یافته در Hot Pursuit 2012 و بازی Burnout Paradise بود. با این حال Most Wanted موفق به تکرار بازسازی Hot Pursuit نداشت. جوانب مهمی مثل قابلیت شخصی‌سازی اتوموبیل‌ها و هوش مصنوعی تهاجمی در بازی حضور نداشتند. طول زمان بخش داستانی هم کاهش یافته بود. بسیاری از طرفداران معتقد بودند که این بازسازی در حد و اندازه‌ی نام Most Wanted ظاهر نشد.

Need For Speed: Rivals

Rivals ورود فرنچایز Need For Speed به نسل هشتم را رقم می‌زند. با وجود دریافت نقدهای ضد و نقیض در زمان عرضه، از این بازی به عنوان یکی از بهترین نسخه‌های مدرن Need For Speed یاد می‌شود. این اولین Need For Speed توسعه یافته توسط استودیوی گوست گیمز بود. Rivals شامل جلوه‌های بصری فوق‌العاده و سیستم متغیر آب و هوای جدید می‌شد. گیم‌پلی این بازی شامل المان‌های زیادی می‌شد که مشابه به Most Wanted و Hot Pursuit بودند. بازی‌بازان می‌توانستند از میان پلیس و خلافکاران یک گروه را انتخاب کنند و هر گروه سبک بازی متفاوتی را ارائه می‌داد. این در حالی است که ساختار جهان باز شباهت زیادی به Most Wanted دارد.

Need For Speed

گوست گیمز و الکترونیک آرتس قصد داشتند تا با ریبوت Need For Speed در سال 2015 نسل تازه‌ای را برای این فرنچایز رقم بزنند. هدف اصلی توسعه‌دهندگان در این بازی ارائه‌ی جلوه‌های بصری عالی و سیستم شخصی‌سازی بسیار گسترده بود. متاسفانه هیچ‌کدام از المان‌های بازی به خوبی پیاده‌سازی و اجرا نشدند. Need For Speed سال 2015 شامل بدترین سیستم هندلینگ تاریخ این فرنچایز می‌شد. هم‌چنین کمبود محتوای بازی برای یک اثر AAA ابدا قابل قبول نبود. این بازی در واقع دنباله‌ای در سری تلاش‌های الکترونیک آرتس برای تبدیل تمام فرنچایزهای خود به بازی‌های آنلاین پول‌ساز بود.

Need For Speed Payback

پس از انتشار Need For Speed سال 2015، طرفداران این فرنچایز تصور می‌کردند که شرایط برای آن‌ها بدتر از این نمی‌شود. با این حال Need For Speed Payback خیلی سریع به آن‌ها ثابت کرد که با الکترونیک آرتس همیشه احتمال بدتر شدن اوضاع وجود دارد. Payback سعی داشت تا با استفاده از محبوبیت فرنچایز Fast and Furious برگ تازه‌ای را برای Need For Speed رقم بزند، اما بازی یک اتلاف وقت کامل بود. بسیاری از اشتباهات Need For Speed سال 2015 توسط گوست گیمز تکرار شدند. عرضه‌ی این بازی در زمانی که فرنچایز Forza در اوج خود به سر می‌برد، باعث شد تا به نوعی میخ آخر به تابوت Need For Speed کوبیده شود.

Need For Speed Heat

Heat جدیدترین نسخه از فرنچایز Need For Speed است. این بازی هم مثل چند نسخه‌ی قبلی توسط گوست گیمز توسعه یافته است. تغییر اصلی در روند توسعه‌ی این بازی استفاده از موتور فراست‌بایت بود. Heat بدون شک پیشرفت قابل توجه‌ای نسبت به دو نسخه‌ی قبلی Need For Speed بود، اما نمی‌توان آن را بازگشتی به اوج برای این فرنچایز قلمداد کرد. مزه‌ی بدی که Payback به جا گذاشته بود باعث شد تا Heat هم نقدها و نمرات چندان مثبتی را دریافت نکند. در حال حاضر آینده‌ی فرنچایز Need For Speed مشخص نیست، اما بعید است که تحت نظر الکترونیک آرتس شرایط چندان بهتری برای طرفداران این فرنچایز قدیمی ریسینگ ایجاد شود.