نقد و بررسی بازی Insurgency: Sandstorm؛ غلاف تمام فلزی

اولین اشتباهی که می‌توانید در مواجهه با بازی Insurgency: Sandstorm بکنید، اشتباه گرفتن آن با یک Call of Duty یا Battlefield دیگر است. در این بازی خبری از مبارزات آرکید نیست. بلکه با فلسفه‌ای در طراحی طرف هستیم که آن را به شوتری واقع‌گرایانه و سخت‌گیر تبدیل می‌کند. پس از سال‌ها در دسترس بودن بر روی پلتفرم رایانه‌های شخصی و تبدیل شدن به یکی از شوترهای تاکتیکی محبوب، بازی Insurgency بالاخره راه خود را به کنسول‌ها باز کرده است. اما آیا این بازی توانسته کیفیت خود را بر روی این پلتفرم‌های جدید هم حفظ کند؟ در ادامه و پاسخ این سوال با گیم پالت همراه باشید.

تنش. اگر یک کلمه برای توصیف Insurgency: Sandstorm وجود داشته باشد، آن چیزی نیست تمام المان‌های Insurgency: Sandstorm با هدف جلب تمام توجه شما طراحی شده است. مکانیک‌های گیم‌پلی بازی همان‌ قدر که به شما خیانت می‌کنند، همان قدر هم پاداش‌دهنده‌ هستند. برخلاف اکثر شوترهای مدرن و امروزی، Sandstorm شما را مجبور خواهد کرد تا خود را در قالب یک سرباز شکننده قرار دهید. همانند بازی‌های Operation Flashpoint قدیمی، کل بازی بر پایه مهارت شخصی شما طراحی شده و خبری از فانتزی‌های یک ابرسرباز بودن مثل Call of Duty نیست. علی‌رغم مشکلاتی کوچک، باید گفت که تجربه‌ی نهایی هم بسیار رضایت‌بخش است.

پادگان سربازان مرده

اول از همه باید گفت که Insurgency: Sandstorm یک تجربه‌ی کاملا چندنفره بوده و خبری از بخش داستانی و تک‌نفره نیست. خارج از کو-آپ محلی، تمام فعالیت‌های شما در بازی آنلاین خواهد بود و باید با سربازان واقعی دیگر هم‌رزم شوید. اگر شوترهای اول-شخص چندنفره باب میل شما نیستند، پس اصلا نباید به سمت Insurgency بروید. در واقع بازی دقیقا با هدف افرادی که عاشق شوترهای چندنفره و مبارزات واقع‌گرایانه هستند طراحی شده است. بازی با بخش آموزشی کوچکی آغاز شده که به شما پایه‌های حرکت، تیراندازی، بارگذاری خشاب و رسیدن به اهداف را نشان می‌دهد.

( این نقد و بررسی بر اساس کد ارسالی ناشر و بر روی کنسول پلی استیشن 5 صورت گرفته است)

راستش را بخواهید به بخش‌های آموزشی بازی قطعا نیاز خواهید داشت. چرا که Sandstorm در ابتدا و برای بازی‌بازان جدید بسیار بی‌رحم خواهد بود. با توجه به صرف زمان زیاد در بازی‌هایی مثل Call of Duty و Battlefield، به شخصه به آموزش‌های غلط آن بازی‌ها عادت کرده بودم. اما اگر با چنین نگرشی وارد بازی شوید مثل یک پنیر سوئیسی سوراخ سوراخ خواهید شد. محافظه‌کار بودن و دقت کردن در نشانه‌گیری کلید موفقیت در Insurgency است. دقت به جزئیات کوچک در بازی شاهد در ابتدا بیهوده و سطحی به نظر برسد، اما توجه به همین موارد است که تفاوت میان مرگ و زندگی در زمین نبرد را رقم می‌زند.

هنر جنگاوری مدرن

یکی از المان‌های Insurgency که خیلی زود توجه و تحسین من را جلب کرد، تعهد کامل بازی به ارائه‌ی تجربه‌ای مشابه با جنگاوری واقعی است. از همان اول متوجه خواهید شد که دقت زیادی در طراحی جزئیات ریز هر سلاح وجود داشته است. تمام سلاح‌های بازی احساسی واقع‌گرایانه داشته و مرگبار به نظر می‌رسند. این توجه زیاد به جزئیات باعث شده تا خود را در میان زمین نبرد حس کنید. شلیک به یک دشمن یا شنیدن تیر خوردن یک دوست با صدای جیغ و شیون همراه است. صدای قدم‌ها بلند بوده و با استفاده از یک هدفون خوب می‌توانید جهت حرکت دشمنان را تشخیص دهید. زمان بارگذاری خشاب‌ها طولانی بوده و لگد اسلحه‌ها به راحتی از دقت شما خواهد کاست.

برای جلوگیری از احساس غرق شدن در زمین نبرد، رابط کاربری بازی هم تا حد ممکن به صورت مینیمالیستی طراحی شده است. در Sandstorm خبری از نشانه‌ برای اسلحه نیست و باید به چشمان خودتان اعتماد کنید. شمار گلوله‌‌های شما مشخص نیست برای دیدن آن باید دکمه‌ای را فشار دهید. بارگذاری یک خشاب نیمه به این معنا است که در آینده احتمالا باید از آن خشاب نیمه دوباره استفاده کنید. خبری از مینی‌مپ نیست و قطب‌نمای بازی صرفا در مواقع خاصی نمایان می‌شود. Sandstorm طوری طراحی شده تا تمام حواس شما در هر لحظه بر روی اکشن بازی باشد.

خط آتش

همین فلسفه‌ی طراحی باعث شده تا گیم‌پلی لحظه به لحظه‌ی Sandstorm هم‌زمان سراسیمه، تاکتیکی و وحشت‌آمیز باشد. زمان کشتن یک نفر بسیار کوتاه بوده و معمولا با یک الی دو گلوله خواهید مرد. ترکیب این المان‌ها با چندین حالت بازی رقابتی و دو حالت کو-آپ، به این معنا است که Insurgency: Sandstorm این توانایی را خواهد داشت که تا ساعت‌ها شما را سرگرم کند. تمام حالت‌های رقابتی 10 در مقابل 10 بوده و تمام سلاح‌ها از همان ابتدا در اختیار بازی‌بازان است. این یعنی شرایط بازی کاملا برابر بوده و همه چیز در نهایت به سطح مهارت شما بستگی خواهد داشت. تمام حالت‌های رقابتی با اصرار زیاد بر تسخیر مناطق طراحی شده‌اند.

با این اوصاف می‌توان گفت که نباید انتظار تنوع گیم‌پلی زیادی را در Sandstorm داشت. البته این مهم هیچ‌وقت چندان من را آزار نداد. چیزی که هر دست را با دست بعدی متمایز می‌کند، سطح مهارت تیم شما و تیم حریف است. نقشه‌های بازی طوری طراحی شده‌اند که قابلیت اجرا کردن تاکتیک‌های مختلف و استفاده از روش‌های متنوع کاملا ممکن است. در واقع من سادگی حالت‌های بازی را زمینه‌ای خوب برای امتحان سلاح‌ها و تاکتیک‌های مختلف می‌دانم. بازی طوری ساده‌سازی شده که به شما اجازه‌ی تمرکز بر روی هسته‌ی گیم‌پلی را می‌دهد و خوشبختانه آن هسته بسیار جذاب و درگیرکننده است.

البته این به معنای بی‌نقص بودن پکیج نهایی Insurgency: Sandstorm نیست. در واقع حتی حالت‌های محبوبی مثل Team Deathmatch یا Free-For-All هم در Sandstorm حاضر نیستند. به همین سبب برخی از طرفداران شوتر ممکن است که این حذفیات را یک ایراد بدانند. برخی از نقشه‌ها هم برای یک طرف مناسب‌تر بوده و باعث به وجود آمدن زمین بازی نابرابری می‌شوند. البته این‌ها ایرادات کوچکی برای عنوانی هستند که در اکثر مواقع موفق به ارائه‌ی تجربه‌ای بسیار رقابت‌آمیز است.

باگ‌های صحرایی

در مجموع باید گفت که Insurgency: Sandstorm از نظر گرافیکی عنوان قدرتمندی است. افکت‌های نورپردازی بازی معرکه بوده و ساختمان‌های پرجزئیات بازی در به تصویر کشیدن زمین‌های نبرد خاورمیانه عملکرد بسیار خوبی دارند. سلاح‌ها هم جزئیات زیادی داشته و انفجارها آن قدر واقع‌گرایانه هستند که بعضا می‌توان وحشت جنگ را از درون آن‌ها حس کرد. Sandstorm به جرات یکی از بهترین طراحی‌های صوتی در میان عناوین شوتر را هم دارد.

اما متاسفانه برخی از باگ‌های بصری مانع رسیدن جلوه‌های بصری بازی به پتانسیل کامل آن‌ها می‌شوند. شما بعضا می‌توانید پوکه‌های سلاح را به صورت معلق در هوا ببینید. بارگذاری دیر بافت‌ها هم یک اتفاق معمول در طول بازی است. گلیچ‌های صوتی بعضا باعث شده تا صدای سلاح‌ها و حرکت من برای مدتی کاملا قطع شود. در طول بازی یک بار هم با کرشی کامل مواجه شدم که من را به منوی اصلی پلی‌استیشن برد. یکی از گلیچ‌های جالب بازی هم وقتی بود که بر روی سر یکی از هم‌تیمی‌ها Spawn شدم و توانایی حرکت را نداشتم.

سخن پایانی

بازی Insurgency: Sandstorm یکی از بهترین شوترهای چندنفره‌ی موجود در بازار است. اما آن را تنها به عده‌ی خاصی می‌توانم توصیه کنم. اگر طرفدار سرسخت شوترها نیستید و انتظار یک تجربه‌ی واقع‌گرایانه را ندارید، پس Sandstorm به درد شما نمی‌خورد. آن‌هایی که به دنبال یک شوتر خشن و سخت‌گیرانه هستند برخی از بهترین لحظات گیمینگ خود را در Sandstorm پیدا خواهند کرد. اگر به دنبال یک شوتر واقع‌بین هستید پس ابدا نباید Sandstorm را بر روی کنسول‌ها از دست بدهید.

Insurgency شما را مجازات خواهد کرد. خیلی زود خواهید فهمید که هر آنچه از شوترهای قبلی یاد گرفته‌اید بیهوده بوده است. با این حال اگر این درد را تحمل کرده و بازی را به خوبی یاد بگیرید، با شوتری مواجه خواهید شد که با دقت و عشق طراحی شده و مهارت شخصی را از همه چیز مهم‌تر می‌داند. این اسانس اصلی Insurgency: Sandstorm است. جایی که مهارت حرف اول را می‌زند.