تا به امروز بازی SOMA یکی از تجربه‌های مورد علاقه‌ی من در دنیای وحشت بوده است. پس از فهمیدن اینکه نویسنده‌ی آن بازی مشغول کار بر روی بازی Maid of Sker بوده، تجربه‌ی بازی جدید ولز اینترکتیو برایم واجب شد. بازی در تصاویر تبلیغاتی خود نوید یک اتمسفر خفقان‌آور با الهام از کتاب سال 1872 آر.دی. بلک‌مور (R.D. Blackmore) را می‌داد. از طرفی تشابه گیم‌پلی و مکانیک‌های بازی به سایر عناوین ترسناک اول-شخص این نسل، کمی باعث نگرانی شده بود. حال باید پرسید که آیا جدیدترین محصول ولز اینترکتیو در ژانر وحشت به اثر با کیفیتی تبدیل شده یا خیر. در ادامه با نقد و بررسی این بازی همراه ما باشید.

نقد و بررسی بازی Maid of Sker؛ تاریخ محکوم به تکرار

Maid of Sker بر اساس بنای تاریخی واقعی خانه‌ی Sker و فولکور ولزی حول آن ساخته شده است. اقتباس ولز اینترکتیو شما را در نقش توماس اوانز (Thomas Evans)، یک موزیسین عاشق، قرار می‌دهد. توماس با هدف نجات الیزابت ویلیامز (Elizabeth Williams) که توسط پدرش زندانی شده در سال 1898 به هتل Sker می‌آید. البته همه چیز به آن طور که به نظر می‌رسد ساده نیست و توماس خیلی زود می‌فهمد که این سفر به هتل Sker خطرناک‌تر از انتظاراتش است.

بررسی بازی Maid of Sker؛ داستان بازی

در طول داستان بازی متوجه دلیل زندانی شدن الیزابت توسط پدرش می‌شوید. پدر الیزابت قصد دارد که پس از سال‌ها هتل Sker را بازگشایی کند. او بر این باور است که توانایی‌های الیزابت در آواز خواندن، می‌تواند او را به جاذبه‌ی خوبی برای هتل تبدیل کند. پس از رسیدن توماس به دروازه‌های ورودی هتل، خیلی زود متوجه می‌شوید که شرایط چندان مسائد نیست. درهای ورودی کاملا بسته شده و توماس باید از راهی فرعی برای ورود به Sker استفاده کند.

پس از ورود به هتل متوجه‌ وضعیت آشفته‌ی آن می‌شوید. شرایط آن قدر بد است که حتی شاید از خود بپرسید که پدر الیزابت چگونه قصد دوباره باز کردن این هتل را داشته است. همین اتمسفر عجیب و غریب هتل، آن را به مکانی عالی برای گشت و گذار تبدیل می‌کند.

یکی از المان‌های عجیب و تا حدی ناامیدکننده‌ی روایت بازی، ساکت بودن کامل توماس است. شما در حالی نقش یک پروتاگونیست صامت را عهده‌دار می‌شوید که توماس شخصیتی از پیش تعریف شده است. معمولا در بازی‌های نقش‌آفرینی برای قرار دادن بازی‌باز در قامت شخصیت اصلی، از پروتاگونیست‌های صامت استفاده می‌شود. با این حال چنین پروتاگونیست‌های برای موفقیت باید فاقد پس‌زمینه‌ی داستانی خاصی باشند. موضوعی که طبعا برای توماس صدق نمی‌کند. این در حالی است که دیالوگ‌های الیزابت همگی کاملا صداگذاری شده هستند. همین مهم باعث ایجاد ناهماهنگی و عدم حس گرفتن با شخصیت‌ها شده است. شاید وظیفه‌ی شما نجات الیزابت باشد، اما هیچ احساسی نسبت به او ندارید.

بررسی بازی Maid of Sker؛ صداگذاری

چرخه‌ی اصلی گیم‌پلی Maid of Sker، گشتن در هتل Sker و یافتن راهی برای نجات الیزابت است. در این حین باید مراقب باشید که توسط دشمنانی موسوم به Quite Ones شنیده نشوید. هدف شما یافتن چهار سیلندر موسیقی است. توماس بر این باور است که با یافتن این چهار سیلندر می‌توان نفرین هتل Sker را از میان برداشت. Maid of Sker داستان کامل خود را از طریق کات‌سین و دیالوگ روایت نمی‌کند. در واقع باید بسیاری از بخش‌های داستان را با گوش دادن به فونوگراف‌ها و خواندن نامه‌ها و مدارک گوناگون بفهمید. مسئله‌ای که احتمالا برای دوست‌داران این ژانر جذاب است.

صوت نقش مهمی در بازی داشته و شدیدا توصیه می‌شود که آن را با هدفون تجربه کنید. بدون هدفون تشخیص صدای قدم‌های دشمنان کمی دشوار خواهد بود. بازی در مواقعی از این روش برای ترساندن شما استفاده می‌کند و تا حد زیادی هم موفق است. یعنی ممکن است که متوجه حضور دشمنی نشوید و مستقیما خود را در معرض خطر قرار بدهید. بهترین راه برای فرار و گول زدن دشمنان، ثابت و بی‌صدا ماندن است.

توماس می‌تواند نفس خود را نگه دارد. با این حال هر چه بیشتر نفس‌تان را نگه دارید، صدای نفس کشیدن دوباره‌ی توماس بلندتر خواهد بود. علاوه بر این دشمنان می‌توانند با صدای دویدن یا حتی قدم زدن‌تان شما را پیدا کنند. هر حرکتی که انجام می‌دهید باید حساب‌شده باشد.

تعادل در وحشت

برای رسیدن به الیزابت، توماس باید هزارتویی از راهروها و اتاق‌ها را پشت سر بگذرد. برخی راهروها مسدود بوه و برای طی کردن مسیر باید راه دیگری را پیدا کنید. هر از چند گاهی هم باید یک پازل نسبتا ساده را حل کنید. در واقع پازل‌های Maid of Sker کمی بیش از حد ساده و عاری از چالش هستند. مکانیزم این پازل‌ها پس از حل شدن معمولا صدای بلندی تولید می‌کند. همین مهم باعث شده تا دشمنان به صورت گله‌ای بر سر توماس بریزند. مسئله‌ای که کمی غیر طبیعی است. انگار بازی سعی دارد تا به صورت مصنوعی تنش ایجاد کند.

مهم‌ترین چیز در گیم‌پلی بازی‌های ترسناک اول-شخص مثل Maid of Sker، ایجاد تعادل صحیح است. SOMA در این زمینه یک مثال عالی به شمار می‌رود. سکانس‌های وحشت آن بازی به خوبی میان پازل‌ها و روایت قرار می‌گیرند. یعنی ترس‌های بازی هیچ‌گاه قابل پیش‌بینی نمی‌شوند. یکی از مشکلات Maid of Sker که باعث به هم خوردن این تعادل می‌شود، تعداد بسیار زیاد دشمنان حاضر در راهروهای هتل Sker است.

روی کاغذ این مهم برای خلق اتمسفری ترسناک خوب است. اما پس از مدتی این مهم بیش از ترسناک بودن، آزاردهنده می‌شود. همان‌طور که اشاره شد هوش مصنوعی بازی هم همیشه بدون نقص نیست و در برخی از مواقع می‌تواند اعصاب‌خردکن باشد. شما ممکن است ثابت باشید و ناگهان توسط دشمنان شنیده شوید.

سخن پایانی

این اولین باری نیست که یک بازی ترسناک من را ناامید کرده و احتمالا آخرین بار هم نخواهد بود. متاسفانه Maid of Sker می‌توانست با تغییراتی نسبتا کوچک، پیشرفت قابل توجهی را در کیفیت نهایی خود ببیند. بازی از نظر گیم‌پلی دچار تکرار شده و بسیاری از المان‌های عناوین ژانر وحشت در نسل گذشته را کپی می‌کند.

البته بازی کاملا هم از دست رفته نیست و تجربه‌ی آن به هواداران ژانر وحشت تا حدی توصیه می‌شود. خود هتل Sker جالب بوده و گشت و گذار در آن پاداش‌های خود را دارد. بازی از نظر طراحی محیط‌ها و گرافیک هنری هم حرف‌هایی برای گفتن دارد. بعضا جست و جو در این هتل ویکتوریایی می‌تواند باعث ایجاد دلهره و تنش زیادی شود. فقط حیف که اثر نهایی می‌توانست بسیار بهتر از این‌ها باشد.