نقد و بررسی بازی Ace Combat 8: Wings of Theve؛ آسمان‌خراش‌های نامرئی

جدیدترین نسخه از سری بازی‌های Ace Combat بعد از نزدیک به هفت سال با نام Ace Combat 8  منتشر شده است. باندای نامکو تلاش کرده است تا رویکرد همیشگی خود در ترکیب پروازهای هیجان‌انگیز، نبردهای هوایی گسترده، تنوع بالای جنگنده‌ها و مأموریت‌های سینمایی  را حفظ کرده و کیفیت نسخه جدید را همچنان در سطح بالایی نگه دارد، با نقد و بررسی بازی Ace Combat 8: Wings of Theve همراه ما در گیم‌پالت باشید.

آسمان‌خراش‌های نامرئی

عنوان Ace Combat 8: Wings of Theve یک اثر اکشن شبیه‌ساز نبردهای هوایی با درون مایه‌های آرکید است که به عنوان هشتمین نسخه از این مجموعه توسط Bandai Namco ساخته و توسط Bandai Namco Entertainment برای کنسول‌های نسل حاضر منتشر شده است. آقای Kazutoki Kono به عنوان یکی از اعضای تیم کارگردانی و آقای Sunao Katabuchi به عنوان نویسنده داستان همچنان در تیم باندای نامکو حضور دارند و روی جدیدترین نسخه از این مجموعه کارکرده‌اند.

سری بازی‌های “ایس‌کامبت” نزدیک به سه دهه است که در طول فواصل مختلف منتشر شده‌اند و انتشار هر یک از این نسخه‌ها با موفقیت‌هایی همراه بوده است. کیفیت بالای هر کدام از این نسخه‌ها با ترکیب پروازهای هیجان‌انگیز، نبردهای هوایی گسترده، تنوع بالای جنگنده‌ها و مأموریت‌های سینمایی، تجربه‌ای متفاوت از یک شبیه‌ساز پرواز ارائه می‌دهد.

یکی از مهم‌ترین فاکتورهای این مجموعه داستان و شخصیت‌هایی است که در هر کدام از این نسخه‌ها به شکلی متفاوت روایت شده است. با وجود این که هدف اصلی بازی نبردهای هوایی و اکشن حاصل از این موضوع است اما باندای تلاش کرده است که در طول سالیان اخیر به‌خصوص در نسخه‌های اخیر خود توجه ویژه‌ای به داستان هم داشته باشد. البته انتظار زیادی از داستان در این مجموعه نمی‌رود اما روایت‌های به‌خصوص باعث شده تا کم و کاستی‌هایی هم در این زمینه داشته باشد.

برخلاف نسخه هفتم که داستان در چند خط زمانی جریان داشت، این‌بار درنسخه هشتم در یک خط زمانی، و همچنان در سرزمین خیالی Strangereal جریان دارد. دنیایی خیالی که خیلی از نبردهای مجموعه Ace Combat  در این جهان رخ داده است. این‌بار ما در نقش شبح یا روح یکی از شخصیت‌ها حضور داریم.

آسمان داستان مخصوص به خودش را دارد

در جولای سال 2029 فدراسیون FCU توسط جمهوری سوتوآ مورد هدف قرار می‌گیرد و عملا بخش زیادی از استحکامات خودش را از دست می‌دهد. به دلیل حمله غافلگیرانه سوتوآ بخش قابل توجهی از مرزهای آبی وخاکی به اضافه نیروهای نظامی از بین می‌روند و فدراسیون با نیمی از توان نظامی خود و به همراه تنها ناوبر باقی مانده که Endurance  نام دارد عقب نشینی می کنند. در جریان این اتفاقات، خلبان افسانه‌ای فدراسیون که با لقب “بال‌های تئو” Wings of Theve در بین مردم شناخته شده بود کشته می‌شود و فدراسیون در تلاش برای جلوگیری از افت روحیه بازماندگان و بقیه خلبانان یک شخصیت جدید با هویتی نامعلوم را جایگزین می‌کند.

در واقع ما در نقش یک خلبان تازه‌وارد و با نام مستعار Rex باید در کالبد و هویت یک خلبان افسانه‌ای بازی را ادامه بدیم و با حفظ شعار Wings of Theve در این مسیر اسکادران یا گردان هوایی خودمان را که  joker نام دارد هدایت کنیم.

” بال‌های تئو” به همان اندازه که برای بازماندگان یک قوت قلب است، برای دشمنان نیز یک عامل ترس و وحشت است. بنابراین ما وظیفه داریم در حین حفظ لقب او، تلاش کنیم تا خودمان در این مسیر ارتقا پیدا کرده و جان هم‌تیمی‌های خودمان را نیز در امان نگه داریم.

به مانند نسخه قبلی شخصیت‌های مختلفی در این بازی همراه ما خواهند بود که هر کدام داستان و هویت مخصوص به خودشان را دارند. شخصیت‌هایی که در طول بازی با ما همراه هستند و ما خواه ناخواه درگیر شخصیت و نوع رفتار آنها خواهیم شد. با زندگی شخصی و خصوصیات رفتاری آنها آشنا خواهیم شد. همین روند در روایت داستانی باعث می‌شود تا حس همذادپنداری در طول بازی بین ما و مخاطب شکل بگیرد.

هر کدام از شخصیت‌ها داستان خودشان را تعریف می‌کنند و اهمیت جان آنها برای ما در جایگاه ویژه‌ای قرار می‌گیرد. با این وجود تیم سازنده نتوانسته عمق کافی و لازم را در استحکام روابط شخصیت‌ها به وجود بیاورد. بیشتر آنها در حد تیپ باقی می‌مانند و شخصیت‌پردازی عمیقی شکل نمی‌گیرد و همین اتفاق باعث می‌شود که حضور یا عدم حضور آنها در طول خط داستانی بنا به هر اتفاقی که رخ می‌دهد، بار احساسی کمتری به مخاطب منتقل کند. ناگفته نماند که انتظار ما از یک بازی در سبک اکشن نبردهای هوایی یک داستان فوق‌العاده نیست اما بررسی آن هم خالی از لطف نخواهد بود.

یکی از تغییرات جالب در نحوه روایت داستان، استفاده بیشتر از نمای اول‌شخص در بعضی بخش‌ها است. این تغییر باعث می‌شود تا ارتباط نزدیک‌تری با خلبان و فضای داخل Endurance داشته باشید و اتفاقات را از زاویه شخصی‌تری دنبال کنید. البته این تغییر بیشتر به فضاسازی و ایجاد حس حضور کمک می‌کند و نمی‌تواند ضعف شخصیت‌پردازی و روابط بین کاراکترها را به طور کامل پوشش دهد.

چیزی که سری بازی‌های  Ace Combat را از دیگر شبیه‌سازهای نبرد هوایی متمایز کرده است، گیم‌پلی قدرتمند، هیجان‌انگیز و روان آن است. تیم سازنده به یک بالانس مناسب و دقیق بین شبیه‌سازی و آرکید دست یافته‌اند که توانسته است مخاطب را به خوبی درگیرنبرد‌های هوایی و نفس‌گیر بکند. بازی نه آنقدر سخت‌گیر است که شما را از آن زده کند، و نه آنقدر ساده و پیش‌‌پا افتاده که حس پوچی به شما منتقل شود.

ساختار همان ساختار کلاسیک است. در ابتدای شروع هر مرحله و با انتخاب یک جنگنده، شما وارد نبردهای هوایی در مقیاس‌های مختلفی می‌شوید. با پیشروی در بازی ابعاد نبردها گسترش پیدا می‌کند به طوری که در مراحل انتهایی ابعاد درگیری به حدی بزرگ می‌شود که شاهد درگیری‌های مختلفی از جمله اهداف زمینی و هوایی به صورت همزمان خواهیم بود. توجه به دستورات تیم فرماندهی و دقت در از بین بردن اهداف به‌خصوص اهداف هوایی عامل پیروزی شما در میدان نبرد خواهد شد.

البته این‌بار سازندگان سعی کرده‌اند تا در کنار ساختار همیشگی مراحل، تنوع بیشتری را هم وارد مأموریت‌ها کنند. در بعضی از مراحل با اهداف مختلفی روبه‌رو می‌شوید و این خود شما هستید که تصمیم می‌گیرید کدام هدف را در اولویت قرار دهید. این موضوع در مأموریت‌های Annihilation Battle بیشتر خودش را نشان می‌دهد؛ جایی که در کنار اهداف هوایی، باید به سراغ تأسیسات زمینی، پایگاه‌ها و اهداف سنگین هم بروید. حتی مدیریت مهمات و پیدا کردن فرصت مناسب برای بازگشت و تأمین دوباره آن‌ها اهمیت پیدا می‌کند. همین موضوع باعث شده تا همه مأموریت‌ها صرفاً به پرواز در یک مسیر مشخص و از بین بردن چند هدف ثابت خلاصه نشوند.

با وجود این که هویت گیم‌‍پلی به همان اندازه هیجان‌انگیز و لذت‌بخش ساخته شده است اما متاسفانه برخلاف نسخه قبلی، بازی از نطر طراحی مراحل یا لوکیشن‌های شگفت‌انگیز قدرتمند ظاره نشده است. بیش از 80درصد نبردها روی آسمان و در داخل ابرها به وقوع می‌پیوندد و بازی خیلی دیر یا کم مانع‌های طبیعی یا مصنوعی را درگیر نبردها می‌کند. البته با اضافه شدن سیستم جدید آب و هوایی که به Cloudly معروف است، بازی هیجان خاصی را به مخاطب منتقل می‌کند اما فقط همین یک مورد به تنهایی کافی نیست و خواه مخاطب خواستار تنوع بیشتری می‌شود.

سیستم Cloudly باعث می‌شود تا شرایط جوی روی ابر‌ها به صورت چند لایه و با عمق بیشتری به نظر برسد. همین امر زمانی که با شرایط جوی نامساعدی هچون رعد و برق و ساعقه همراه می‌شود، باعث می‌شود تا هدف‌گیری و به‌خصوص کنترل جنگنده با دشواری‌ همراه باشد.

البته Cloudly فقط برای زیباتر کردن آسمان بازی طراحی نشده است و در بعضی از نبردها مستقیماً روی Gameplay تأثیر می‌گذارد. وقتی وارد ابرهای متراکم می‌شوید، دید شما محدود شده و حتی قفل کردن روی دشمنان هم سخت‌تر می‌شود. حالا اگر رعدوبرق و شرایط نامساعد جوی را هم به این وضعیت اضافه کنیم، کنترل جنگنده و پیدا کردن مسیر مناسب به مراتب دشوارتر خواهد شد. به همین دلیل در بعضی نبردها مجبور هستید ارتفاع و مسیر پرواز خود را با شرایط جوی هماهنگ کنید؛ موضوعی که باعث شده آب‌وهوا این‌بار فقط یک عنصر تزئینی نباشد.

یکی برای همه و همه برای یکی

اما مهم‌ترین ویژگی بازگشت سیستم Quick Wingman Commands است که در نسخه پنجم معرفی و تا نسخه هشتم کنار گذاشته شده بود. مخاطبین می‌توانند چهار دستور مختلف در طول نبرد به اعضای اسکادارن خود بدهند و به نسبت دستوراتی که می‌دهند روی هوا مانور داده و دشمنان خودشان را از بین ببرد. دستوراتی از جمله پشتیبانی، حمله و هدایت مسیر است که استفاده از آنها در موقعیت‌های ویژه می‌تواند به کمک ما بیاید. با وجود این که وجود چنین سیستمی از نظر بصری زیباست اما متاسفانه آنچنان کاربردی نیست، به‌خصوص در میدان‌های شلوغ اثر آن بسیار کم احساس می‌شود.  برای مثال در بین هیاهوی حضور دشمنان هوایی و زمینی و سرعت بالای تیم خودی عملا ما شانس قفل کردن روی یک دشمن و دستور به هم‌تیمی‌های خودمان را از دست می‌دهیم. به این شکل که اگر تمام حواس گردان خودمان را روی یک هدف متمرکز کنیم، دیگر نفرات تیم دشمن آزاد شده و به راحتی به ما حمله می‌کنند، این در حالی است که خط داستانی اجازه‌ نمی‌دهد که دوستان خودمان را از دست بدهیم و آنها هرگز آسیب نمی‌بینند پس عملا سیستم Quick Wingman Commands به آن شکل کامل کارآمد نبوده و اثربخشی خودش را از دست می‌دهد.

حضور موفق در میدان نبرد به انتخاب‌های ما بستگی دارد. بازی قبل از شروع توضیحات دقیق با جزییات به ما می‌دهد و ما باید انتخاب کنیم که چه نوع جنگنده‌ای و چه نوع سلاحی درصد موفقیت ما را در میدان نبرد بیشتر خواهد کرد. البته هر کدام از جنگنده‌ها می‌توانند موفقیت‌های لازم را به دست بیاوردند اما انتخاب درست و به جای یک سلاح و یک جنگنده می‌تواند سرعت و دقت پیروز‌ی‌های ما را چند برابر کنند. به همین دلیل به واسطه شبیه‌ساز بودن، بازی مجموعه‌ای متنوع از جنگنده‌های لایسنس شده و خیالی را در اختیار ما می‌گذارد. البته ابن‌بار ما شاهد جنگنده‌های لایسنس شده بیشتری نسبت به نسخه‌های قبلی هستیم. نام‌هایی مثل Mirage 2000-5، F-35C Lightning II و F-4E Phantom II از جمله مواردی هستند که می‌توانند به ناوگان شما اضافه شوند.

تنوع جنگنده‌ها زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که به سراغ سیستم Parts برویم. این تجهیزات به شما اجازه می‌دهند تا عملکرد جنگنده را بر اساس نیاز خود تغییر دهید و روی مواردی مثل سرعت، قدرت مانور یا عملکرد تسلیحات تمرکز کنید. در نتیجه، انتخاب یک جنگنده فقط به ظاهر یا علاقه شخصی شما محدود نمی‌شود و تجهیزات انتخابی هم می‌توانند روی نحوه انجام یک مأموریت تأثیرگذار باشند.

ایس‌کامبت 8 با ارائه درخت خرید تلاش کرده است تا بازیکن با چالش‌های هیجان‌انگیز در منوی خرید مواجه باشد. با پیشروی در بازی و کسب امتیاز (واحد پول بازی) و با مراجعه به فروشگاه می‌توانیم جنگنده های مورد علاقه و آیتم‌های همراه را که به پارت در بازی معرفی می‌شوند را خریداری کنیم. پارت‌ها تجهیزات و امکاناتی هستند که می‌توانیم به صورت شخصی‌سازی شده روی جنگنده‌های خودمان نسب کرده و قابلیت‌های آنها را افزایش دهیم. خوشبختانه استفاده از آنها روی هر جنگنده محدودیتی ندارد و می‌توانیم از به دفعات روی هر جنگنده‌ای از آنها استفاده کنیم. در انتهای بازی و زمانی که به پارکینگ اسکادران خودمان مراجعه می کنیم، با تنوع مثال زدنی از جنگنده‌ها روبرو می‌شویم که همین امر هیجان و لذت خاص خودش را دارد.

آسمان زیبا و چشم‌نواز

باندای نامکو با استفاده از موتورپرقدرت Unreal Engine 5 توانسته است گرافیک بصری فوق‌العاده‌ای را خلق کند. با وجود این که موتور بازی ارتقا یافته است اما همچنان اندک ایرادات گرافیکی که در نسخه هفتم وجود داشته، در این نسخه هم تکرار شود. به مانند نسخه هفتم، جنگنده‌های خودی به هنگام انفجار یا برخورد به شکل کاملا ساده و بی‌کیفیتی منفجر می‌شوند و بازی تنها با چند افکت ساده آتش انفجار جنگنده خودمان را به نمایش می‌گذارد. این در حالی است که برخی از ارتفاعات مانند کوه‌ها و سازه های مصنوعی مثل ساختمان‌های بلند، از کیفیت قابل قبولی برخودار نیستند و هنگامی که به آنها نزدیک می‌شویم به خوبی می‌توانیم تکسچرها و بافت‌های بی‌کیفیت را مشاهده کنیم.

اما اگر دو مورد ذکر شده تا فاکتور بگیریم، بازی در بقیه بخش‌های گرافیکی نمره قبولی را دریافت می‌کند. آسمانی زیبا با ابرهایی حجیم و چند بعدی در کنار نورپردازی شگفت‌انگیز که نماهایی چشم‌نواز از تابش نور خورشید از لابه‌لای ابرها را به نمایش می‌گذارد. کیفیت بسیار بالا در طراحی هر کدام از جنگنده‌ها که همین امر باعث شده تا بازی در نماهای مختلف و نزدیک طراحی جنگنده‌ها را به نمایش گذاشته و هنر تیم سازنده را به رخ می‌کشد.

از نظر عملکرد فنی هم بازی در بیشتر مواقع تجربه‌ای روان را ارائه می‌دهد و حتی در نبردهای شلوغ، کنترل جنگنده‌ها همچنان پاسخ‌گو باقی می‌ماند. این موضوع در بازی‌ای مثل Ace Combat اهمیت زیادی دارد؛ چرا که کوچک‌ترین تأخیر می‌تواند روی نتیجه یک درگیری هوایی تأثیر بگذارد. با این حال، همان مشکلاتی که در کیفیت برخی Textureها و جزئیات محیط وجود دارد، نشان می‌دهد که ارتقای فنی بازی در تمام بخش‌ها به یک اندازه موفق نبوده است.

شلوغ و غیر قابل تحمل

یکی از ویژگی‌های یک بازی شبیه‌سازی شده، صداگذاری آن است. باندای نامکو به خوبی به این مورد دقت کرده است و در کنار افکت‌های صوتی دقیقی که برای هر جنگنده شبیه‌سازی کرده است، روی صداگذاری و صحبت‌های بین کادر جوکر نیز توجه ویژه‌ای داشته است. اما نکته‌ای که به بازی آسیب وارد کرده است، شلوغی بیش از حد مکالمات و گفتگوهای خدمه در آسمان است.

با این که ما باور داریم یک نبرد هوایی به واسطه ارتباطات درست، پیروز میدان را مشخص می‌کند اما حجم بالا و زیاد مکالمات رد و بدل شده در حین نبرد به قدری زیاد است که می‌تواند بازیکن را دستپاچه کرده یا بعضا عصبانی کند. این در حالی است که موزیک زیر سایه مکالمات قرار گرفته وعملا شنیده نمی‌شود. چه بسا که باندای نامکو تلاش کرده تا قطعات راک و هیجان‌انگیزی را در طول مراحل به اجرا بگذارد.

موسیقی هم همچنان یکی از بخش‌های مهم هویت Ace Combat محسوب می‌شود. قطعات راک و حماسی بازی، به‌خصوص در نبردهای بزرگ، هیجان بیشتری به مبارزات می‌دهند و حس سینمایی مراحل را تقویت می‌کنند. مشکل اینجاست که حجم بالای مکالمات رادیویی باعث می‌شود در بعضی از نبردها موسیقی عملاً زیر صدای دیالوگ‌ها گم شود و آن‌طور که باید خودش را نشان ندهد.

سخن پایانی:

ناشر بازی (Bandai Namco Entertainment) نسخه PS5 این اثر را به منظور نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

در نهایت، Ace Combat 8: Wings of Theves همان فرمول آشنای مجموعه را حفظ کرده و هنوز هم می‌تواند با نبردهای هوایی هیجان‌انگیز، کنترل روان و تنوع بالای جنگنده‌ها حسابی سرگرمتان کند. اضافه شدن سیستم‌هایی مثل Cloudly و Quick Wingman Commands هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر در این فرمول را نشان می‌دهد؛ هرچند همه این تغییرات آن‌طور که باید تأثیرگذار نیستند. تنوع محدود محیط‌ها، شلوغی بیش از حد مکالمات حین نبرد و چند ایراد گرافیکی هم اجازه نمی‌دهند بازی به یک تجربه کاملاً بی‌نقص تبدیل شود. با این حال، اگر از طرفداران قدیمی مجموعه هستید یا به نبردهای هوایی علاقه دارید، Ace Combat 8 همچنان می‌تواند ساعت‌ها شما را در آسمان نگه دارد.