نقد و بررسی بازی SONOKUNI؛ خون‌ریزی موزیکال در دنیای پیکسلی

دنیای بازی‌های ویدیویی مدام در حال بازتولید خودش است. هر سال صدها بازی ایندی منتشر می‌شوند، بعضی‌ها تقلید از آثار موفق، بعضی دیگر سعی می‌کنند راه خودشان را بروند و متفاوت باشند. SONOKUNI یکی از آن بازی‌های متفاوت است. در این مقاله به بررسی بازی SONOKUNI، یکی از خاص‌ترین بازی‌های مستقل امسال می‌پردازیم؛ عنوانی که با سادگی‌اش ما را فریب می‌دهد، اما پشت ظاهر خاموشش، دنیایی از خشونت، ریتم، و رمز و راز پنهان شده است. از گیم‌پلی سریع و مرگ‌بارش گرفته تا طراحی صوتی خلسه‌آور و هنری شبیه تابلوهای نئونی، همه‌چیز در این بازی به‌گونه‌ای طراحی شده که هم آشنا باشد و هم ناآشنا، هم آرام و هم پرتنش.

سفر به دنیای سایبرپانک و نبردهای مینیمال

داستان بازی SONOKUNI شما را در نقش “تاکرو”، یک آدم‌کش حرفه‌ای قرار می‌دهد که در دنیای بایوپانکی آخرالزمانی ژاپن، علیه سیستم سلطه‌گر حاکم قیام کرده است. فضای داستانی برگرفته از اسطوره‌های ژاپنی است اما دیالوگ‌ها و مفاهیم طوری نوشته شده که حتی اگر با اسطوره‌های شرق آشنایی نداشته باشید، راحت متوجه می‌شوید ماجرا از چه قرار است.

بازی از روایت‌گری خطی دوری می‌کند و بیشتر با تصاویر، قطعات دیالوگ‌های بریده و فضاسازی استعاری، داستانش را جلو می‌برد. چیزی که شاید برای برخی گنگ یا انتزاعی باشد، اما برای مخاطب صبور، عمق و تأملی فلسفی در پی دارد. برخلاف خیلی از آثار مستقل که سعی می‌کنند مفاهیم فلسفی را بیش از حد پیچیده کنند، روایت بازی ساده و روان است و حتی نوجوان‌ها هم می‌توانند داستانش را درک کنند. این سادگی باعث شده تجربه داستانی بازی سریع و مستقیم باشد، اما در طرف مقابل، برای برخی بازیکنان کم‌عمق و ناکامل به نظر برسد. از این روی ممکن است بسیاری از بازی‌بازان که از بازی‌هایی با داستان کوتاه لذت می‌برند نتوانند با روایت SONOKUNI ارتباط برقرار کنند

ریتم تند و خشونت خاموش در گیم‌پلی SONOKUNI

بازی SONOKUNI یک عنوان اکشن دوبعدی است که با تمام سادگی‌اش، چیزی به مخاطب ارائه می‌دهد که معمولاً در بازی‌های مستقل کمتر می‌بینیم. بازی در نمای بالا به پایین (top-down) دنبال می‌شود، جایی‌که کنترل شخصیت اصلی را در محیط‌هایی باریک، پیچ‌در‌پیچ و پر از دشمنان مرگبار بر عهده دارید. ترکیب بی‌وقفه خشونت، ریتم و تصویرسازی سبب شده‌اند تا بازی از نظر ساختار گیم‌پلی شبیه به آثاری مثل Hotline Miami یا حتی Vampire Survivors باشد.

موسیقی از مهم‌ترین ارکان تجربه بازی SONOKUNI محسوب می‌شود. برخلاف اکثر بازی‌های اکشن مستقل کامپیوتر که از موسیقی‌های سینمایی، الکترونیک یا محیطی استفاده می‌کنند، SONOKUNI به‌طور کامل به موسیقی هیپ‌هاپ ژاپنی متکی است. هر مرحله، هر باس و حتی فضای بین مبارزات، ضرباهنگ خاص خودش را دارد که با فضای آن قسمت هماهنگ شده است. به طور مثال وقتی وارد منطقه‌ای تاریک و آلوده می‌شوید، صدای ترَک‌های کند و خشن به گو.ش می‌رسد؛ اما وقتی وارد فاز نهایی باس‌فایت می‌شوید، موسیقی ضرباهنگ بیشتری به خود می‌گیرد، بیت‌ها تیزتر می‌شوند، و حس استرس را چند برابر می‌کنند.

موسیقی به مثابه زبان بی‌کلام بازی

ترکیب موسیقی هیپ‌هاپ ژاپنی با اکشن سریع، باعث شده ضرب‌آهنگ بازی روی مغزتان حک شود. حتی ممکن است از هیپ‌هاپ خوشتان نیاید اما Sonokuni طوری موسیقی را به بدنه بازی وصل کرده که چاره‌ای جز لذت بردن ندارید. هیچ دیالوگ صوتی‌ در بازی وجود ندارد. نه صدای شخصیت اصلی، نه صدای دشمنان، نه هیچ‌چیز. همه‌چیز از طریق موسیقی و تصویر منتقل می‌شود. و این باعث می‌شود موسیقی، عملاً زبان بازی باشد. شما با هر آهنگ، می‌فهمید که چه حسی باید داشته باشید: ترس، استرس، خشم، یا حتی حس رهایی بعد از یک باس‌فایت سخت.

در نهایت می‌توان گفت که موسیقی در عنوان SONOKUNI فقط یک ابزار تزئینی نیست، بلکه یک شخصیت مستقل است. شخصیتی که شما را راهنمایی می‌کند، با شما می‌جنگد، شما را به چالش می‌کشد و در انتها با یک بیت سنگین، پایان مأموریت‌تان را مهر می‌زند. اگر اهل گوش دادن به موسیقی بازی‌ها هستید، قطعات این اثر می‌توانند حتی خارج از فضای بازی هم شما را درگیر خودشان کنند.

تصویرسازی نئونی و سایه‌های تاریک؛ هنر بصری SONOKUNI

از نظر  بصری، SONOKUNI یک اثر با طراحی هنری خاص و گرافیک پیکسلی است. طراحی پیکسلی بازی با رنگ‌بندی سایکدلیک و نئون‌های آشفته ترکیب شده و دنیای بازی را شبیه یک نقاشی خیابانی دیوانه‌وار کرده است. دنیایی با رنگ‌های محدود و متضاد، خیابان‌های باران‌خورده، معابد متروکه، برج‌های نئوکلاسیک و سایه‌هایی که بی‌رحمانه از گوشه‌ها بیرون می‌جهند و حال‌وهوایی کابوس‌گونه ایجاد می‌کنند. دشمنان طراحی عجیب، مرموز و اغلب طراحی‌های نمادین دارند: ترکیب‌هایی از ماشین، گوشت و نقاب‌های سنتی ژاپنی، که ریشه در اسطوره‌شناسی و نقد اجتماعی دارند. دارند. افکت‌های خون و انفجار ساده‌اند اما با هر بار ضربه‌، انفجاری از پیکسل‌های قرمز در پس‌زمینه‌ی تیره‌تر بازی می‌درخشد و جلوه خاصی به آن می‌دهد.

از نرخ فریم تا بارگذاری؛ نگاه دقیق به عملکرد فنی بازی

این عنوان از نظر فنی بازی کم‌حجم و نسبتاً سبک‌وزنی است که روی اغلب سیستم‌های امروزی به‌راحتی اجرا می‌شود. حجم کلی بازی حدود ۱ گیگابایت است و بارگذاری‌ها تقریباً آنی انجام می‌شوند. روی سیستم‌های میان‌رده (مثل GTX 1050 و Ryzen 5) بازی با نرخ فریم ۶۰ ثابت اجرا می‌شود و حتی روی لپ‌تاپ‌های قدیمی‌تر نیز قابل بازی‌ست. با این حال، از آن‌جا که این اثر ریتم بالایی دارد و به‌شدت وابسته به دقت کنترل و واکنش سریع است، هر افت فریم یا لگ کوتاه می‌تواند کشنده باشد.

خوشبختانه، تیم سازنده بازی را به‌خوبی بهینه کرده و حتی در صحنه‌های شلوغ یا باس‌فایت‌هایی که انفجارهای پیکسلی فراوان دارند، افت فریم دیده نمی‌شود و شخصا در طول تجربه، با مشکلاتی نظیر باگ یا کرش بازی روبرو نشدم و از لحاظ فنی، با توجه به بررسی‌های انجام گرفته، SONOKUNI عملکرد پایداری را از خود نشان داد.

به‌علاوه، بارگذاری‌های بازی SONOKUNI نسبتاً سریع هستند، اما نمی‌توان آن‌ها را کاملاً بی‌وقفه و آنی دانست. بین مرگ و شروع مجدد، مکث‌هایی هرچند کوتاه وجود دارد که در دفعات بالا ممکن است باعث افت ریتم بازی شود. با این حال، این بارگذاری‌ها هنوز در حد قابل قبولی هستند و مانع بزرگی در تجربه کلی ایجاد نمی‌کنند. حتی هنگام رفتن به مراحل جدید یا ورود به مبارزات، شما زمان زیادی را برای انتظار نمی‌گذرانید. در حالت ایده‌آل و روی سخت‌افزار مناسب، ریتم بازی تا حد زیادی حفظ می‌شود و وقفه‌ها به حداقل می‌رسند.چنین موضوعی مخصوصاً در بازی‌های سرعتی و مرگ‌بار مثل SONOKUNI اهمیت زیادی دارد، زیرا هر وقفه‌ای می‌تواند تمرکز و تجربه‌ی بازیکن را مختل کند

البته تجربه‌ی بررسی بازی روی سیستم مجهز به SSD پرسرعت انجام شده و ممکن است در سخت‌افزارهای ضعیف‌تر، زمان‌های بارگذاری کمی افزایش یابد. تنظیمات گرافیکی بازی هم بسیار محدودند؛ فقط چند گزینه برای تغییر رزولوشن و حالت پنجره/تمام‌صفحه دارید. خبری از anti-aliasing، تنظیم کیفیت سایه یا فیلترهای تصویری نیست. اما این ساده‌سازی با فلسفه‌ی مینیمال و سبک هنری بازی هم‌خوانی دارد.

وقتی مرگ تبدیل به هنر می‌شود؛ جمع‌بندی نهایی

در دنیای امروز بازی‌های ویدیویی که بسیاری از آثار صرفاً به دنبال سرگرم‌کردن سریع و بی‌زحمت مخاطب هستند، SONOKUNI با گرافیک خاص، گیم‌پلی سرعتی و سخت، طراحی متفاوت باس‌ها و حال‌وهوای مرموز خود را از بازی‌های اکشن رایج متمایز می‌کند. این اثر مستقل بیشتر برای گیمرهایی ساخته شده که به دنبال تجربه‌ای متفاوت، هنری، خشن و مفهومی هستند. همه چیز در این اثر به گونه‌ای طراحی شده تا شما را وارد دنیایی خشن، بی‌رحم و پرتنش کند؛ دنیایی که با هر اشتباه کوچک، شما را تنبیه می‌کند.

ناشر بازی (Kakehashi Games) نسخه PC این اثر را برای نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

البته نباید از ایراداتی که در تجربه بازی SONOKUNI وجود دارد به راحتی عبور کرد. سختی گاه‌به‌گاه ناعادلانه، طراحی ناهماهنگ برخی باس‌فایت‌ها و نداشتن امکانات شخصی‌سازی بیشتر ممکن است تجربه را برای برخی مخاطبان خسته‌کننده یا طاقت‌فرسا کند. اگر دنبال یک بازی متفاوت، چالش‌برانگیز و کوتاه هستید که گیم‌پلی سریع و طراحی بصری هنری داشته باشد، SONOKUNI گزینه خوبی است. اما اگر به‌دنبال سرگرمی کلاسیک، روایت‌های سرراست یا گیم‌پلی آسان هستید، شاید این بازی برایتان بیش از حد سرد و پیچیده باشد.