نقد و بررسی بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake؛ داستان دو برادر

مدتی است که بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake منتشر شده که تا اینجای کار یکی از بهترین بازی‌های همکاری تیمی استودیوی بازی‌سازی آوانت گاردن (Avantgarden) و شرکت ناشر ۵۰۵ گیمز است. اگر شما هم به دنبال تجربه یک بازی‌ کوآپ سرگرم‌کننده هستید، این نقد و بررسی از گیم پالت به شما کمک می‌کند تا بهترین تصمیم را برای تجربه کردن یا نکردن این عنوان بگیرید.

شاید به خاطر نداشته باشید، اما نسخه اورجینال و اصلی بازی کوآپ Brothers: A Tale of Two Sons حدود ۱ دهه پیش توسط استودیوی بازی‌سازی استاربریز (Starbreez) ساخته و روانه بازار شد که به شدت در قلب‌های مخاطبان جا باز کرد. شاید عمده‌ترین دلیلش، تجربه کارگردانی جوزف فارس (Josef Fares)‌ای باشد که حتی بعد‌ها محصولات عالی در زمینه بازی‌های ۲ نفره و همکاری تیمی مثل It Takes Two و A Way Out را کارگردانی کرد.

عمده‌ترین دلیلی که جوزف فارس موفق شد تا یک بازی ویدیویی خاص را روانه بازار کند، تمرکز بر داستانی به شدت کوتاه و عمیق با نحوه هدایت کردن دو کاراکتر یا بهتر است بگویم دو برادر، به صورت همزمان بود. من برای اولین بار چنین تجربه با عمق و درگیر کننده‌ای داشتم و از نتیجه آن هم به شدت راضی بودم. به طور کلی، بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake در بهترین زمان ممکن منتشر شد تا حداقل جمعیت زیادی از بازیکنان قدر آن را بدانند.

به سال ۲۰۱۳ میلادی برگردیم، جایی که بازی Grand Theft Auto 5 و The Last of Us برای اولین بار روی کنسول‌های نسل هفتم منتشر شده‌اند و داشتند برای خودشان خدایی می‌کردند. از آن سوی میدان، استودیوی بازی‌سازی یوبیسافت (Ubisoft) هم می‌‌خواست سهمی از بازار داشته باشد و به شدت برای سال بعد خود تلاش می‌کرد و به همین واسطه، در سال ۲۰۱۳ حجم زیادی از تبلیغات خودش پیرامون دو بازی Watch Dogs و Assassin’s Creed 4: Black Flag آغاز کرد.

در میان این همه بازی تاپ و خوب، چه بازی مستقلی از استودیو نسبتاً کوچک‌تر از سازنده تمام عناوین یادشده می‌توانست زنده بماند و به بقاء فکر کند؟ هیچکس! همین سیل انتشاراتی بازی‌های بزرگ باعث شد که چنین محصولی حتی از صدر اخبار رسانه‌های بزرگ آن‌ سال‌ها پاک شود و به تاریخچه‌ای بپیوندد که اکنون می‌توانیم به واسطه این نسخه بازسازی شده، کمی بهتر قدرش را بدانیم. بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake به عنوان یک بازی کوآپ داستانی قصد دارد تا پتانسیل خودش را حتی بهتر از قبل از این وضعیت خالی بازارهای جهانی به رخ مخاطبانش بکشاند و به همین ترتیب، تیم سازنده مستقر در استودیوی بازی‌سازی آوانت گاردن با استفاده از موتور بازی‌سازی آنریل انجین ۵ سعی کردند تا یک محصول ماجراجویی معمایی منحصربه‌فرد با روایتی کاملا هیجان‌انگیز در اختیار شما قرار دهند.

در ابتدا بگذارید اینطور برایتان تجسم کنم که نباید با یک محصول طولانی مدت روبه‌رو باشید؛ بنابراین به همان اندازه که از تجربه عمیق دو بازی کوآپ داستان محور مثل A Way Out و It Takes Two لذت برده‌اید، به همان اندازه و مقدار و طول نیز از تجربه بخش داستانی این بازی لذت خواهید برد. البته، داستان آنقدرها که باید و شاید پر رنگ نیست و مکانیزم‌های گیم‌پلی شاکله بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake را پررنگ‌تر کرده است.

با این حال،‌ شما در نقش دو شخصیت که از قضا با یکدیگر برادر هستند و یکی از آن یکی بزرگ‌تر است، داستان ماجراجویی خودتان را آغاز می‌کنید. آغاز ماجرای داستانی به این شکل است که این دو برادر مادر خود را بر اثر سانحه‌ای دریایی از دست داده‌اند و برادر کوچک‌تر خودش را بابت این موضوع سرزنش می‌کند. اما برادر بزرگ‌تر اکنون مثل یک کوه پشتیبان او است و آن‌ها سعی دارند با روی خوش به استقبال آینده‌ای بروند که حالا به دستانشان گره خورده است.

اما آن‌ها گریبان مصیبت دیگری می‌شوند که شاید آینده درخشانشان را با خاطری جدی مواجه کنند. پدرشان درگیر بیماری شده که طبیب شهر برای معلاجه کردن پدر خانواده، به داروی خاص از یک درخت تنومند سال خورده نیاز دارد. همین موضوع آغاز سرنوشت جدیدی است که به دستان این دو فرزند گره خورده و اگر آن‌ها موفق شوند که این داروی خاص را پیدا کرده و با خود به سطح شهر برگرداندن، پدرشان زنده از ماجرا بیرون خواهد آمد.

کل داستان این بازی کوآپ بر مبنای همین سناریو به جلو می‌رود. چیزی که در بخش داستانی همیشه شما را به چالش می‌کشد، این است که اصلا نمی‌فهمید شخصیت‌های داستانی چه چیزی را برای یکدیگر بازگو می‌کنند! به عبارتی، به واسطه خط مستقیم گیم‌پلی، گاهاً در صورت رضایت می‌توانید با NPCهای موجود در شهر برای پیدا کردن مسیر درخت شفاء با آن‌ها تعامل داشته باشید؛ اما وقتی به صدای شخصیت‌ها گوش می‌دهید و حتی از بخش تنظیمات هم متوجه می‌شوید که بازی هیچ زیرنویسی ندارد؛ کمی دلزده می‌شوید.

برای ترسیم این مورد، اجازه دهید رفرنسی به سری بازی Sims بزنیم که شاید خیلی از شما مخاطبان عزیزی که در حال مطالعه این مقاله هستید، برای مدت زمانی مشغول تجربه‌اش بوده‌اید. این بازی همانطور که می‌دانید اصلا از زبان مشخصی پیروی نمی‌کرد و همه شخصیت‌ها با گویش‌ها و دست خط غیر قابل باوری مشغول سپری کردن زندگی روزمره خود هستند. با این حال، در بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake هم ما شاهد چنین موضوعی هستیم که می‌تواند اذیت کننده باشد، اما تیم سازنده سعی کرده تا بیشتر به جای تمرکز روی دیالوگ‌ها یا حداقل بازسازی مکانیزم صحبت کردن شخصیت‌ها در این نسخه بازسازی شده، بیشتر به فکر طراحی کارهای تجسمی و هنری باشد.

به بیان دیگر، حتی شخصیت‌ها با اینکه گویش و صدای مشخصی برای فهمیدن خط دیالوگ ندارند، اما با توجه به کارهایی که انجام می‌دهند، می‌توانید بفهمید که چه چیزی می‌خواهند به شما بگویند یا راهنمایی آن‌ها برای نزدیک شدن به درخت حیات چیست. هرچند که همین موضوع نمایشی شاکله بازی را حتی بامزه‌تر و خنده‌دارتر هم کرده؛ اما چه کسی دوست دارد این موضوع را ببیند که در صحنه‌های میان‌پرده چه دیالوگ‌هایی رد و بدل می‌شود؛ اما توانایی درک آن را ندارد.

در بخش گیم پلی، بازی Brothers: A Tale of Two Sons تغییرات اندکی را نسبت به سایر عناوینی که بازسازی شده‌اند،‌ شامل شده است. از کنترل‌ شخصیت‌ها گرفته تا هر اتفاقی که در طول سفر برای هر دو برادر رخ می‌دهد، همان چیزهایی است که در نسخه اورجینال هم وجود داشت و شاید هم به تجربه‌اش پرداخته باشید. اما با این‌ حال آن‌ها اینجا هستند. همان پازل‌ها، ویژگی‌های پلتفرمینگ، تعاملات محیطی و موارد دیگر که شاید هیجان‌انگیز و در برخی از موارد لذت بخش باشد.

پازل‌ها بر خلاف بسیاری دیگر از بازی‌های کوآپ،  آنطور که فکر می‌کنید، زیاد سخت نیستند، اما زمانی که شما مجبور می‌شوید همزمان اقدامات دو برادر را به صورت پشت سر هم هماهنگ کنید. این ترکیبات به طور فزاینده‌ای پیچیده و جذاب می‌شوند و در برخی از شرایط حتی لذت به اوج خودش می‌رسد. بسیاری از مکانیزم‌های گیم پلی بازی نیز متکی بر چنین موضوعی است که هر دو برادر به سادگی با چیزهای پیش پا افتاده در محیط اطراف خود تعامل داشته باشند. از بالا رفتن تیمی از یک قلوه سنگ مرتفع تا استفاده از حیواناتی مثل بز کوهی که مسیر شما برای رسیدن به درخت حیات را راحت‌تر می‌کند و موارد دیگر.

هر کدام از این دو برادر در مواجه با مردم شهر نیز رفتار متفاوت‌تری از خود نشان می‌دهند؛ به عنوان مثال، برادر کوچک‌تر همیشه یک فرد بازیگوش است و مردم را بعضاً عاصی می‌کند. در مقابل برادر بزرگ‌تر فکر بالغانه‌تری دارد و فکر و ذکرش به سمت پیدا کردن تمام خواسته‌های طبیب شهر است.

اما موضوعی که در خصوص مکانیزم گیم‌پلی حائز اهمیت است، نحوه کنترل کردن شخصیت‌ها است. اصول بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake به گونه‌ای است که با چهار دکمه مجزا انجام می‌شود. آنالوگ سمت چپ به همراه دکمه L2 برای هدایت و کنترلر کردن برادر بزرگ و آنالوگ سمت راست به همراه دکمه R2 برای کنترل کردن برادر کوچک به کار می‌رود. از آنجایی که زاویه دوربین از سمت بالا به پایین است و حتی به صورت اتوماتیک نیز جابه‌جا می‌شود، اما شما می‌توانید زاویه دوربین را به صورت دستی با استفاده از یکی از دو دکمه L1 یا R1 تغییر دهید.

به همین راحتی می‌توانید در ظرف ۳ ساعت هم بخش داستانی و هم گیم‌پلی را پشت سر بگذارید؛ اما نکته مهم در این وضعیتی قرار دارد که شما باید همزمان به کنترل کردن این دو شخصیت بپردازید. مهم نیست که چه مقدار بازیکن حرفه‌ای هستید، چراکه این شیوه کنترل کردن که کمی پیچیده‌تر از نسخه اورجینال منتشر شده از این بازی در سال ۲۰۱۳ میلادی است، باعث می‌شود که بیشتر اوقات گیج شوید و نتوانید آن طور که شاید و باید از تجربه بخش گیم‌پلی لذت ببرید.

هرچند همانطور که گفته شد، شما می‌توانید این بازی را به صورت همکاری تیمی یا همان کوآپ نیز تجربه کنید که خب خیلی راحت‌تر خواهد بود؛ اما همانطور که تیم سازنده به محض فعال کردن این قابلیت به شما هشدار می‌دهند، تجربه آفلاین و کنترل همزمان هر دو شخصیت یکی از شاکله‌های کلاسیکی است که به واسطه آن تجربه خاص‌تر و منحصربه‌فرد‌تری خواهید داشت. بنابراین مغز شما به صورت خودکار اینطور تجزیه و تحلیل می‌کند که برادر بزرگ‌تر در صفحه نمایش باید حتما در سمت چپ بایستد و برادر کوچک‌تر هم در سمت راست باشد. فرمول ساده‌ای است؛ اما در برخی از موارد گیم‌پلی جای این دو برادر به خاطر حساسیت و سرعت بالا عوض می‌شود و از آنجایی که مغز به این تغییر سریع عادت ندارد، ممکن است بارها و بارها به خاطر یک مأموریت شکست بخورید و از تجربه ادامه بازی ناامید شوید.

البته هیچ نقشه و مسیر راهنمایی در گیم‌پلی وجود ندارد. اما گیم‌پلی یک قابلیت بامزه دارد که اگر گم شده‌اید و نمی‌دانید که چه کاری باید انجام دهید، با فشار دادن دکمه L2 که ویژگی مخصوص برادر بزرگ‌تر است. او می‌تواند مسیری یا کاری که باید انجام دهید را به شما نشان دهد. البته در خصوص حل برخی از پازل‌ها این شیوه کارآمد نیست و باید کمی بیشتر به مغزتان فشار وارد کنید. اما با این حال برخی از سکانس‌ها که مسیر منشعبی را به شما نشان می‌دهد، بهترین راه برای پیدا کردن مسیر خواهد بود.

یکی از خاصیت‌ها و ویژگی‌های بازی‌های بازسازی شده در ارائه محتواهای جدیدتر نیست، بلکه بخش فنی و گرافیکی است که به طور خودکار هر مخاطبی (مخصوصاً اگر بازسازی در خصوص یک بازی AAA سطح بالا باشد) در ابتدا فقط پیشرفت‌های گرافیکی را مشاهده و درک خواهد کرد. از آنجایی که با یک محصول مستقل روبه‌رو هستیم و حتی ۱۰ سال پیش هم چنین جایگاهی داشت، بازی کوآپ  Brothers: A Tale of Two Sons Remake از لحاظ فنی و گرافیکی در دسته بندی محصولات رده‌بالا قرار نمی‌گیرد؛ اما با این حال ویژگی‌های مربوط به خودش را دارد که از هر نظر نقاط قوت هستند.

همانطور که گفتیم، این بازسازی ارزشمند به واسطه موتور بازی‌سازی آنریل انجین ۵ صورت گرفته و طراحی‌های هنری و زحماتی که تیم سازنده برای طراحی محیط در یک دهه پیش در نظر گرفته بوده‌اند، اکنون می‌تواند خودش را به راحتی به مخاطب نشان دهد. این بازی کوآپ یکی از آن دسته از معدود محصولاتی است که هیچکس (یا بهتر است بگویم کمتر کسی) می‌تواند نسبت به گرافیک فنی‌ و خلاقانه‌اش ایراد وارد کند، بنابراین از اولین لحظات آغاز سکانس ابتدایی، هر آنچیزی که مشاهده می‌کنید دلنواز و شیرین است و همین موضوع برای شما محرکه‌ای خواهد بود تا بازی را به گونه‌ای به اتمام برسانید که سایر طراحی‌های مراحل را که مکان‌های جدید را به رخ می‌کشد، مشاهده کنید.

در خصوص بخش صداگذاری هم ایراداتی را بیان کرده بوده‌ایم و گفتیم که به عنوان یک بازی مستقل که از جنبه‌هایی بسیار پر قدرت و خاص است، اصلا نکته مثبتی نیست که بخواهیم ببینیم تیم سازنده برای بخش دیالوگ‌ها هزینه نکرده و از زبان واقعی پشتیبانی نمی‌کند. آن‌ها حتی این زحمت را به خودشان نداده‌اند که بخواهند زیرنویسی را گردآوری کنند تا بخش داستانی کمی مفهوم‌تر باشد. اگر چنین بود، حتی دیالوگ‌های نامفهوم کاراکترها دیگر مشکلی نداشت و در عوض می‌توانستیم بدانیم که پیام منتقل شده بین هر شخصیت چیست و به چه چیزی اشاره می‌کند.

با این حال، هرچقدر که بخواهیم از بخش صداگذاری و دوبله شخصیت‌ها ایراد بگیریم (که البته با یک نگاه سطحی بسیار بامزه است)، اما تیم سازنده حسابی در بخش موسیقی غوغا به پا کرده و شما را حداقل به واسطه آهنگ مجذوب سکانس‌هایی می‌کند که دیالوگی ندارد یا حداقل درک کردن مکالمات آن کمی سخت است.

سخن پایانی

ناشر بازی نسخه PS5 این عنوان را برای نقد و بررسی در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است

به عنوان جمع‌بندی، اینطور باید گفت که بازی Brothers: A Tale of Two Sons Remake یکی از ارزشمندترین محصولات سال ۲۰۲۴ و البته یکی از با کیفیت‌ترین بازی‌های کوآپ بازسازی شده‌ای است که در وضعیت کنونی بازار (که بازی‌های بزرگ خاصی منتشر نمی‌شود)، می‌تواند برای چند ساعت شما را به تنهایی یا حداقل با حضور یکی از دوستانتان سرگرمتان کند. از آنجایی که با محصولی چند ساعته روبه‌رو هستیم، ایرادات خاصی نمی‌توان به بازی گرفت و صرفاً به همان مواردی که در مقاله توضیح داده‌ایم بسنده می‌کنیم.

سوال نهایی اینجا است که آیا این محصول ارزش خرید دارد یا خیر؟ خب جواب این سوال با هر منطقی مثبت است. اول اینکه نسبت به نسخه اورجینالی که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتشر شده بود، این بازی قابلیت تجربه کردن با دوستان را دارد. در وهله بعدی حتی قیمت پایین این اثر به شما اجازه می‌دهد که دسترسی راحت‌تری به آن داشته باشید و در نهایت شیوه خلاقانه مکانیزم گیم‌پلی کوآپ فرصتی را برای شما فراهم آورده تا حداقل کمی به صورت واقعی مغزتان را درگیر چالش‌های واقعی ویدیو گیم کنید و آن‌ را به خاطر سیستم کنترل کردن شخصیت‌های پیچیده و همچنین حل پازل‌های گنگ، تقویت کنید.

نظر شما در خصوص این نقد و بررسی اختصاصی از رسانه گیم پالت چیست؟ آیا شما هم یکی از علاقه‌مندانی هستید که به تجربه بازی کوآپ Brothers: A Tale of Two Sons Remake پرداخته‌اید یا قصد تجربه کردنش را در آینده نزدیک دارید؟ در صورت مثبت بودن جوابتان، آیا خرید و تجربه این محصول را به سایر دوستان خود و مخاطبان همراه رسانه ما پیشنهاد می‌کنید؟ نظرات خود را با ما به اشتراک گذاشته و سایر مقالات و نقد و بررسی‌های اختصاصی ما را از طریق صفحه اصلی پیگیری و مطالعه کنید.