نقد و بررسی بازی Batora: Lost Haven؛ معجون لذت بخش

Batora: Lost Haven یک عنوان نقش آفرینی ایزومتریک است که به تازگی عرضه شده است. هدف اصلی این بازی این است تا تجربه‌ای متفاوت از یک عنوان نقش آفرینی را ارائه دهد. تجربه‌ای که اگرچه ساختارشکن نیست اماهویت مستقل خود را داراست. با نقد و بررسی بازی جدید نقش آفرینی Batora: Lost Haven با گیم پالت همراه باشید.

به طور کلی اگر بخواهیم سبک نقش آفرینی را به طور ساده تعریف کنیم، این عناوین بازی‌هایی هستند که به گیمر اجازه می‌دهند تا گیم پلی بازی آن طور که می‌خواهند تجربه کنند. به نوعی تصمیمات بازی‌بازان نقش تعیین‌کننده‌ای در اتفاقات داستانی و روند گیم پلی دارد. مواردی همچون شخصی سازی کاراکتر‌ها و درخت مهارت‌ها از المان‌های دیگری هستند که ماهیت بازی‌های نقش آفرینی را تشکیل می‌دهند. نسل هشتم مملو از آثار و عناوین نقش آفرینی بود که بسیاری از آن‌ها المان‌های جدیدی به این سبک افزودند و بسیاری دیگر نیز منبع الهام عناوین دیگری در این سبک قرار گرفتند. اما موضوعی که در نسل نهم شاهد آن هستیم این است که بازی‌های نقش آفرینی رفته رفته از دور تکرار خارج می‌شوند. به عبارتی تعداد عناوین نقش آفرینی که هویت مستقلی برای خود تشکیل می‌دهند رو به افزایش است.

بسیاری از این عناوین محدودیت‌ها را پشت سر می گذارند و ابزار‌های بیشتری در اختیار بازی‌باز قرار می‌دهند. به علاوه سایر المان‌های نقش آفرینی نیز تاثیرگذاری بیشتری یافته‌اند. این موارد از این جهت بسیار حائز اهمیت است که اولا دست سازندگان را برای یک داستان گویی متفاوت باز می‌گذارد. از طرفی دیگر بازی‌بازان نیز ابزارها و گزینه‌های بیشتری برای شخصی سازی و انتخاب روش تجربه بازی خواهند داشت. بازی جدید نقش آفرینی Batora: Lost Haven جدیدترین نمونه‌ایست که امروز می‌خواهیم به نقد و بررسی آن بپردازیم. Batora: Lost Haven قرار نیست یک بازی ساختار شکن باشد ولی تلاش می‌کند تا تا المان‌های نقش آفرینی بیشتری را چه در زمینه داستان گویی و چه در زمینه گیم‌ پلی در بازی خود قرار دهد و تا حدودی هم در این امر موفق می‌شود.

سفر به اعماق کهشکان

(ناشر بازی کد بررسی نسخه PS5 این بازی را در اختیار رسانه گیم پالت قرار داده است)

بگذارید از داستان بازی شروع کنیم. داستان این بازی جدید نقش آفرینی ما را در نقش یک دختر قهرمان به نام Avril قرار می‌دهد. داستان اینگونه روایت می‌شود که دنیا در حال نابودی است و این آوریل است که باید دنیا را به وسیله دو قدرت خود که قدرت ماه و خورشید هستند نجات دهد. اما ماه و خورشید نیز به آوریل می‌گویند که نجات زمین و بازگرداندن آن به حیات به همین سادگی نیست. آوریل باید به سیاره‌های مختلفی سفر کند و هسته این سیاره‌ها را جمع آوری کند. سفر به سیاره‌های متفاوت، ملاقات با شخصیت‌های و تصمیم گیری در مورد سرنوشت آن‌ها هسته‌ اصلی داستان بازی هستند. داستان بازی Batora: Lost Haven کمی کلیشه‌ای به نظر می‌رسد و عوامل زیادی دست به دست هم می‌دهند که خیلی زود شما را از داستان بازی دلسرد کنند. اما شاید تنها موردی که بتواند شما را پای بازی نگهدارد این است که عواقب تصمیمات خود را در ادامه و تا پایان داستان تعقیب کنید.

تصمیمات در بازی Batora: Lost Haven شاید بسیار محدود باشند اما واقعا سرنوشت ساز هستند و در این زمینه باید سازندگان را تحسین کرد. زیرا  قابلیت تصمیم گیری برجسته‌ترین المانی است که یک بازی نقش آفرینی به همراه دارد و نحوه پیاده‌سازی آن بسیار مهم است. اما موضوعی که من را آزار می‌دهد این است که سازندگان وقتی برای شخصیت‌های فرعی بازی نگذاشتند. آوریل تنها شخصیت قابل بازی است که شخصیت پردازی بسیار خوبی دارد و به خوبی طراحی شده است. برخلاف آوریل، سایر شخصیت‌ها آنچنان که باید و شاید نمی‌توانند با شما ارتباط نزدیکی برقرار کنند.

متاسفانه بازی در قسمت روایت داستانی بسیار شتاب‌زده عمل می‌کند. این موضوع باعث می‌شود تا بازی وقتی برای معرفی شخصیت‌های فرعی و یا پرداختن به آن‌ها نداشته باشد. این موضوع در تصمیمات بازی هم تاثیر گذار هستند. گاهی اوقات باید میان نجات یکی از دوستان خود در طی یک ماموریت و یا نجات سرزمینی که در حال نابودی است تصمیم سرنوشت‌سازی بگیرید. تصمیم شما می‌تواند منجر به مرگ دوستان شما و شخصیت‌هایی شود که با آن‌ها ملاقات می‌کنید. برخی تصمیم‌ها، دارای بار احساس زیادی هستند اما به دلیل عدم پرداخت کافی به شخصیت‌های فرعی، این تصمیمات (سرنوشت شخصیت‌ها) برای شما بسیار بی اهمیت جلوه داده می‌شوند.

بازی به طور کلی خیلی در رابطه با شخصیت‌های دیگر بازی و پیش‌زمینه‌های داستانی آن‌ها توضیحات زیادی نمی‌دهد. مگر اینکه بخواهید به سراغ کدکس‌های بازی بروید و در مورد شخصیت‌ها، دنیای بازی و اتفاقات آن بیشتر مطالعه کنید.

دیابلوی کوچک

گیم پلی بازی Batora: Lost Haven به مانند سایر عناوین نقش آفرینی است اما بیراه نیست اگر بگوییم از سایر سبک‌ها و حتی به خصوص بازی‌های هک اند اسلش نیز الهام گرفته است. در طول بازی شما باید به سیاره‌های مختلفی سفر کنید و در این سیاره با دشمنان بسیار متفاوتی روبرو می‌شوید. مبارزه با دشمنان بسیار جالب است که مشابه آن را در بسیاری از عناوین به مانند سری دیابلو نیز مشاهده کردیم. این سبک از مبارزات امروزه بسیار بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند. جدیدترین عنوانی که از چنین سبکی برای مبارزات خود استفاده کرد بازی Soulstice بود. هسته اصلی گیم‌پلی بازی را دشمنان تشکیل می‌دهند که ماهیت‌های متفاوتی دارند. ماهیت فیزیکی و ماهیت Mental. شخصیت اصلی بازی نیز دقیقا دارای قدرت‌هایی بر اساس همین دو ماهیت است که در هنگام مبارزات باید میان ماهیت فیزیکی که همان حمله با شمشیر و ضربات فیزیکی است و ماهیت ذهنی (Mental) که شامل قدرت‌های ویژه و حملات دوربرد است جابجا شود.

بگذارید کمی ساده‌تر توضیح دهم. برخی دشمنان بازی ماهیت فیزیکی دارند و با رنگ قرمز (نارنجی) مشخص می‌شوند. شما باید در مقابله با این دشمنان با حملات فیزیکی (شمشیر یا کمبوها) مبارزه کنید. دشمنان دیگری که دارای رنگ آبی 0 بنفش) هستند و شخصیت اصلی بازی با استفاده از قدرت‌های ذهنی خودش که از خورشید و ماه به دست آورده است با دشمنان بازی مبارزه می‌کند. البته نکته جالب اینجاست که بدون توجه به ماهیت دشمنان نیز می‌توانید حمله مورد علاقه خود را در مقابل آن‌ها اجرا کنید. به طور مثال اگر دشمنی دارای ماهیت Mental بود، می‌توانید با ضربات فیزیکی و شمشیر به او آسیب وارد کنید و بالعکس. اما اگر شما به این دشمن با قدرت‌های مرتبط با ماهیت آن حمله کنید، آسیب بیشتری وارد می‌کنید.

فراز و نشیب‌ها

مشکلی که در رابطه با سیستم مبارزات بازی وجود دارد بالانس نبودن آن است. در مبارزات نزدیک و فیزیکی که اغلب همراه با شمشیر هستند، ضربات و کمبو‌هایی که اجرا می‌کنید آنقدر کند عمل می‌کنند که زمان کافی را به دشمنان بازی می‌دهند تا به شما حمله کنند و به شما آسیب برسانند. برعکس قدرت‌های ویژه آوریل آنقدر خوب و تاثیرگذار هستند که اصلاً به دشمنان بازی اجازه تکان خوردن نمی‌دهند و شما از هر آسیبی در مبارزات در امان هستید. البته باس‌های بازی، ترکیبی از حملات فیزیکی و ذهنی را اجرا می‌کنند و متعاقبا شما نیز باید همین روش مبارزه را در پیش بگیرید. باس‌ فایت‌های بازی ممکن است کمی برای شما چالش ایجاد کنند. شما باید بدانید که چه زمانی باید به باس (دشمنان سطح بالا) مورد نظر با شمشیر ضربه بزنید و چه زمانی باید با قدرت‌های ویژه خود به او حمله کنید.

به طور کلی این مسئله و اینکه دشمنان بازی دارای ماهیت‌های متفاوتی هستند و شما نیز حملات متفاوتی را در مقابل آن‌ها انجام دهید، ریسک بزرگی است. زیرا ممکن است بسیاری از بازی‌بازان نتوانند به خوبی با مبارزات بازی ارتباط برقرار کنند و با آن کنار بیایند. اما بر اساس تجربه‌ای که من از این بازی داشته‌ام، مبارزات در بازی Batora: Lost Haven آن چنان پیچیده نیستند و شما خیلی زود با این سیستم کنار خواهید آمد. به خصوص که بازی دشمنان زیادی را در مقابل شما قرار نمی‌دهد. اکثرا شاهد این هستیم که شما با دشمنی از یک نوع خاص رو به رو هستید. خیلی کم پیش می‌آید که بتوانید یا اصلا بخواهید از تمام قدرت‌های فیزیکی و یا قدرت‌های ویژه خود به طور هم‌زمان استفاده کنید.

البته می‌توانید با پیدا کردن Rune‌هایی در طول بازی قدرت حملات خود را افزایش دهید اما این Rune‌ها به راحتی قابل دسترس نیستند. بر اساس تصمیماتی که در طول بازی در مورد سرنوشت شخصیت‌های دیگر اتخاذ می‌کنید و بر اساس نوار کارما می‌توانید به Rune‌های مختلف مجهز شوید. اگر بازی شما را مقابل تعداد بالاتری از دشمنان با ماهیت‌های متفاوت قرار می‌داد به طوری که هر لحظه باید میان قدرت‌های فیزیکی و ذهنی سوییچ می‌کردید گیم پلی بازی می‌توانست چالش برانگیز‌تر باشد. جالب بود اگر دشمنانی را در بازی شاهد بودیم که ضربات عادی یا قدرت‌های ویژه عادی نمی‌توانستند آسیب زیادی به آن‌ها وارد کنند. در واقع فقط تنها در صورتی می‌توانستیم به آن‌ها آسیب بیشتری وارد کنیم که قدرت‌های خود را به کتیبه‌های خاصی مجهز می‌کردیم. این موارد می‌توانستند عمق بیشتری به گیم‌پلی بازی اضافه کنند و آن را از حالت مبارزات ساده خارج کنند.

پازل‌ها؛ فرشته نجات

اما در حال حاضر هنوز هم مبارزات در بازی بسیار هیجان انگیز، لذت بخش و جذاب هستند. شاید چالش‌های بسیار زیادی را در مبارزه با دشمنان تجربه نکنید اما این موضوع به هیچ عنوان از هیجان مبارزات بازی نخواهد کاست. البته مطمئنا مبارزه با دشمنان و باس‌های بازی آن‌هم با ماهیت‌های متفاوت، کمی خسته کننده و پس از مدتی تکراری می‌شوند. اما خوشبختانه پازل‌ها به داد بازی می‌رسند و باعث شده تا بازی در زمینه گیم پلی تنوع بیشتری داشته باشد.

پازل‌ها در بازی بسیار محدود هستند اما همان تعداد محدود نیز باعث جذاب‌تر شدن بازی شده‌اند. به خصوص اینکه در برخی مراحل می‌توانید به جای اینکه با دشمنان زیادی مبارزه کنید تنها یک پازل نسبتاً ساده را حل کنید و سپس به سراغ ماموریت بعدی خود بروید. عناوین بسیار کمی را شاهد هستیم که از چنین المان‌هایی در گیم پلی خود بهره‌مند باشند و این موضوع برای Batora: Lost Haven مزیت بزرگی است.

در زمینه بصری استفاده از ترکیب رنگی و استایل کارتونی جلوه خاصی به جهان بازی می‌بخشد. به نوعی استفاده از این ترکیب بصری، جهان بازی را بسیار باورپذیرتر می‌کند. به هر سیاره که سفر می‌کنید به سادگی متوجه تفاوت آن با سیارات دیگر می‌شوید. همین موضوع باعث می‌شود تا کاوش در این سیار‌ه‌ها هرچند کوتاه ولی لذت بخش باشد.

سخن پایانی:

شاید دیگر این جمله کلیشه‌ای شده باشد اما بازی Batora: Lost Haven شاید زرق و برق عناوین نقش آفرینی بزرگ را نداشته باشد ولی نقطه قوت بازی دقیقا همینجاست. هدف اصلی بازی ارائه تجربه‌ای مبتنی بر تصمیم است. جایی که نه مکانیسم‌های پیچیده و المان‌های متعدد، بلکه تصمیمات شما بتواند آن را به یک نقش آفرینی عمیق مبدل کند. نکته‌ای که درست خلاف آن را در بازی‌های بزرگ نقش آفرینی شاهد هستیم. البته همچنان معتقد هستم نجات دنیای در حال فروپاشی توسط فردی که به یک باره تبدیل به قهرمان می‌شود و قدرت‌های عجیب و غریبی به دست می آورد دیگر کلیشه‌ای شده است و جذابیت لازم را ندارد.

در قسمت مبارزات بازی دارای ایده‌های بسیار جذابی است که به خوبی هم آن‌ها را اجرا می‌کند. مبارزات بازی آن‌هم با توجه ماهیت متفاوت دشمنان و سوییچ دائمی میان قدرت‌های مختلف نه تنها آزاردهنده نیست بلکه بسیار سرگرم کننده است. تنها موردی که می‌توانم به آن خرده بگیرم محدود بودن قدرت‌ها و کمبوهای بازی است. وجود قدرت‌ها و کمبوهای بیشتر و تنوع بالاتر دشمنان می‌توانست مبارزات را جذاب‌تر کند و از تکراری شدن آن جلوگیری کند. به علاوه عدم پرداخت به شخصیت‌های فرعی بازی آن‌هم در عنوانی که تصمیمات بسیار حائز اهمیت هستند، کمی ناامید کننده است. علیرغم این موارد، Batora: Lost Haven یک بازی جذاب و یک تجربه متفاوت است و تجربه آن برای کسانی که به بازی‌های نقش آفرینی و بهب خصوص سری بازی‌های دیابلو علاقه‌مند هستند توصیه می‌شود.