نقد و بررسی بازی Thymesia؛ طاعون فراموشی

بازی Thymesia، یکی از عناوین سولزلایکی است که از زمان معرفی‌اش توانست توجه مخاطبان این ژانر را به خودش جلب نماید. با انتشار این بازی زمان آن رسیده تا نگاهی به اثر استودیوی Overborder Games داشته باشیم. با گیم پالت همراه باشید.

بگذارید نقد را با یک نقل قول از آلبرکامو از کتاب طاعون آغاز کنم:‌

در دنیا همانقدر که جنگ بوده طاعون هم بوده است. با وجود این، طاعون‌ها و جنگ‌ها پیوسته مردم را غافلگیر می‌کنند. وقتی که جنگی در می‌گیرد، مردم می‌گویند: «ادامه نخواهد یافت، ابلهانه است.» بی‌شک جنگ بسیار ابلهانه است، اما این نکته مانع ادامه یافتن آن نمی‌شود. بلاهت پیوسته پابرجاست و اگر انسان پیوسته به فکر خویشتن نبود آن را مشاهده می‌کرد.

موفقیت در خلاقیت و نوآوری یک فرمول نیست که بتوان صرفا با پیاده‌سازی عناصر با نگاهی اجمالی بتوان به آسان‌ترین شیوه‌ی ممکن به آن رسید. خلق یک اثر هنری موفق در کنار تمام عناصر فنی، به روح و شوق نیاز دارد.‌

اورجینال بودن اثر، از نتیجه‌ی آزمون و خطایی ریشه می‌گیرد که روح یک انسان کاوشگر آن را پرورش می‌دهد. در دنیای بازی‌های ویدئویی در طی سالیان مختلف همیشه آثار مولفی بوده‌اند که پس از انتشار علاوه بر کسب موفقیت، امضاهایی داشته‌اند که آن‌ها را از سایر عناوین متمایز کرده است. این امضاها باعث شده تا تجربه‌ای جذاب و متفاوت به مخاطبان ارائه شود.‌

(نقد و بررسی این بازی بر اساس کد ارسالی ناشر و بر روی کنسول پلی استیشن ۵ انجام گرفته است)

این حس جدید، مانند یک نیاز احساس می‌شود که پس از اتمام بازی، نیاز بیشتری به چنین محتوایی از سمت مخاطب احساس می‌‎شود. از آنجایی که خلق شماره‌ی بعدی یا اثری در همان کیفیت، با متر و معیارهای کنونی دنیای بازی‌های ویدئویی سال‌ها زمان می‌برد، بسیاری از سازندگان برای سریع‌تر رسیدن به موفقیت و توجه، ریسک نمی‌کنند و شروع به ساخت عناوینی تقلیدی یا الهام گرفته شده از آثار مولف می‌کنند.‌

در طی سال‌های اخیر پس از موفقیت آثار استودیوی فرام‌سافتور، شاهد خلق آثاری مشابه با رویه‌ی این بازی‌ها هستیم که به اصلاح به آن‌ها سولزلایک گفته می‌شود.

بر هیچ مخاطبی این موضوع پوشیده نیست که عناوین سری سولز و ساخته‌های میازاکی جریان قالب این صنعت در سال‌های اخیر هستند. آثاری که از انعطاف و پویایی بسیاری برخوردارند. پتانسیل بالایی در ترکیب آن‌ها با ساختارهای مختلف وجود دارد. عناوین بی‌شماری در طی این سال‌ها منتشر شده‌اند که از این فرمول پیروی می‌کنند.

برخی از این آثار با ارائه‌ی ایده‌های جالب باعث پیشرفت این سبک شده‌اند و برخی چیزی بیش از یک کلون ضعیف نبودند. شاید مهم‌ترین عنصری که حتی در آثار موفق این سبک دیده نمی‌شود، نبود روحی است که در آثار فرام‌سافتور، آن را می‌بینیم. شخصیت و فرم یک اثر هنری چیزی نیست که بتوان آن را با فرمول‌های منطقی کپی و پیاده‌سازی کرد. این هسته‌ی اصلی گمشده‌ی اکثر عناوین سولزلایک در این سال‌ها هستند.

بازی Thymesia نیز از جمله عناوینی است که با الهام گیری مستقیم از این دسته آثار توسعه یافته و سعی دارد با حفظ مکانیزم کلی این اثر با تغییراتی سلیقه‌ای، اثری متفاوت را خلق نماید. یکی از مواردی که این بازی تمرکز زیادی بر روی آن دارد تعریف ساختار گیم‌پلی جدیدی است که بتواند حس متفاوتی به این سبک بدهد. شاید برای بسیاری از مخاطبان بارها این ایده شکل گرفته که اگر عناوین سری سولز ساختار تهاجمی بیشتری را ارئه دهند جذاب‌تر خواهند شد. بازی Thymesia پاسخی به این سوال است که متاسفانه به خوبی هم به آن نپرداخته است.

با توجه به اینکه بازی توسط یک استودیوی 7 نفره خلق شده، نمی‌توان در بسیاری از موارد بازی را با یک اثر بزرگ AAA مقایسه کرد، اما در سال‌های اخیر شاهد عرضه‌ی عناوینی از تیم‌های کوچک در همین سبک بودیم که بسیاری از محدودیت‌های یک تیم کوچک را پشت سر گذاشت. بازی Thymesia، ساختاری تهاجمی را پیاده می‌کند. این ساختار تهاجمی شاید در ابتدا بسیار دلنشین و جذاب به نظر برسد، ولی به دلیل عدم پرداخت درست در ادامه‌ی بازی باعث می‌شود تا عدم پختگی و بلوغ را در گیم‌پلی بازی مشاهده کنید.

ساختار به شدت تهاجمی بازی، باعث شده تا عناصر نقش آفرینی بازی رنگ و بویی کم کاربرد در بازی پیدا نمایند. شما در این بازی ترس و هیجانی که از شکست خوردن در سایر آثار مشابه دارید را نخواهید داشت. بدون شک ساختار هاردکور این عناوین از امضاهای آن‌ها به شمار می‌آیند که در این اثر حتی در سطحی لوده تنزل داشته‌اند. با وجود لذت بخش بودن بعد از مدتی شما خودتان را در شرایطی پیدا می‌کنید که گیم‌پلی بازی Thymesia شما را در شرایطی تکراری و فاقد چالش خاصی رها می‌کند. لزوم بسیاری به بررسی و امتحان آیتم‌ها و عناصر مختلف نقش آفرینی در بازی نمی‌بینید که قطعا این یک ضعف بزرگ در این ژانر به حساب می‌آید.

 یکی از رویکردهایی که در گیم‌پلی این بازی به کار گرفته شده، حذف نوار Stamina است که بدون شک به تهاجمی شدن روند گیم‌پلی کمک می‌کند. شما در این بازی قابلیت دفاع با سپر را ندارید و براساس سیستم Dodge یا دفع حملات با خنجر به دشمنان واکنش نشان می‌دهید. لذت کوتاه مدت اکشن‌های بازی، به یکی از ریشه‌ای‌ترین عناصر عناوین نقش آفرینی لطمه وارد کرده است. از سمتی هم این بازی هرگز به خاطر ژانر انتخاب شده‌اش هم نمی‌تواند هم ردیف آثار هک اند اسلش قرار بگیرد. همین موضوع باعث یک سردرگمی و عدم هویت درست در Thymesia می‌شود.

بازی در ساختار مبارزاتش از عدم تعادل در المان‌های مختلف رنج می‌برد که باعث می‌شود ایده‌ی جذاب مبارزات آن پس از مدت زمانی مایوس کننده شود. یکی از عناصر جالبی که در عناوین بزرگ سولزلایک وجود دارد مباحث اسطوره شناسی هستند. از موارد جذابی که باعث می‌شوند تا بسیاری از بازی‌بازان چندین بار به تجربه‌ی بازی بپردازند، کشف رازها و داستان‌های دنیای این بازی‌ها است. طراحی محیطی دنیای بازی و طراحی دشمنان می‌توانند از مهم‌ترین انگیزه‌های شما در این جستجو باشند. زمانی که این عناصر به قدر کافی تحریک کننده و سوال برانگیز نباشند، مخاطب رغبتی به شناخت آن‌ها نشان نخواهد داد. بازی Thymesia در این زمینه هم موفق عمل نکرده است.

اینجا همان محلی است که بازی Thymesia از روح اصیل این عناوین بهره نمی‌برد و بیشتر یک طراحی فنی ساده انگارانه به‌نظر می‌رسد. محیط‌ها و دشمنان بازی فاقد عنصری منحصربه‌فرد هستند و هرگز اتمسفر دنیای بازی شما را درگیر خودش نخواهد کرد. مبارزات و جستجوی شما در این بازی به راحتی فراموش خواهند شد. وقتی یک عنوان برای روایت داستان و دنیای خودش از عناصر محیطی بهره می‌برد نیاز به تمرکز بیشتری بر روی پرداخت به این المان‌ها دارد. بازی در این زمینه ضعیف و سطحی عمل می‌کند.

اگر از جمله افرادی هستید که برای کشف رازهای دنیای عناوین سولزلایک بارها آن‌ها را تجربه می‌کنید بهتر است بدانید در این بازی خبری از این موارد نیست. بازی حتی از قابلیت New Game + نیز بهر نمی‌برد و میزان لولی که می‌توانید شخصیت خودتان را ارتقا بدهید نیز محدود است! این موضوعات باعث شده که بازی عملا ارزش تجربه‌ی دوباره‌ی بسیار پایینی داشته باشد.

در زمینه‌ی داستان هم ایده‌ی اولیه‌ی بازی جذاب به‌نظر می‌رسد. شما در نقش شخصیتی به نام Corvus، در دوران حکومت امپراطوری هرمس، به عنوان یک دکتر در پی پیدا کردن راه حلی برای بیماری همه‌گیری هستید که این سرزمین را به نابودی کشانده است. بازی از روایت محیطی همان‌طور که بالا هم اشاره شد بهره می‌برد، اما متاسفانه به دلیل اینکه در بازی Thymesia ما شاهد حضور صداپیشه‌ای نیستیم، تمامی دیالوگ‌ها فقط توسط زیرنویس بازی قابل مشاهده هستند.

این موضوع زمانی بدتر می‌شود که برخی از این دیالوگ‌ها در زمان مبارزات روایت می‌شوند و شما با توجه به تمرکزی که بر روی مبارزات دارید ممکن است برخی از این دیالوگ‌ها از دست بدهید! بازی همچنین از چندین پایان بهره می‌برد که با توجه به انتخاب‌های شما تغییر می‌کنند. با توجه به این عدم روایتی که گاهی دست و پا شکسته است، وجود چنین انتخاب‌هایی چالش برانگیز نیست.

دشمنان در بازی Thymesia از دو سطح مختلف نوار سلامتی بهره‌مند هستند. به جز نوار سلامتی اصلی که به رنگ سفید است دشمنان از نوار سبز رنگی بهره می‌برند که در صورتی که نتوانید به آن‌ها در این زمان آسیب برسانید این نوار شروع به پر شدن می‌کند و آسیب وارد شده ترمیم می‌شود. این مکانیزم مشابه نمونه‌ای است که در بازی Bloodborne برای شخصیت اصلی بازی شاهد آن بودیم. Plague Weapon از جمله نکات مثبت بازی است که می‌توان آن را یکی از ایده‌های خوب بازی دانست.

با توجه به اینکه بازی توسط یک تیم کوچک توسعه یافته است، نباید در زمینه‌ی فنی انتظار خیلی بالایی از آن‌ها داشته باشیم. اما کیفیت ارائه شده به نحوی نبوده که صرفا بتوان این بازی را محدود به کنسول‌های نسل نهم تلقی کنیم و کیفیت آن در حدی ظاهر می‌شود که می‌شد برای کنسول‌های نسل هشتم نیز منتشر شود. در زمینه موسیقی بازی عملکرد استانداری دارد وبرخی از موسیقی‌های آن برخلاف اتفاقات بازی می‌توانند در خاطر شما بمانند.

سخن پایانی

شاید در انتهای این بررسی بهتر این علت روایت کردن نقل قول آلبرکامو ،در ابتدای مطلب را بتوان بیان کرد. استفاده‌ی سازندگان از فرمول‌ها و جریان‌های روز بازی‌ها، روندی است که سال‌ها در دنیای بازی‌ها برقرار است و داستانی است که همیشه آغاز و انتهایی قابل پیش بینی دارد. منتهی بسیاری از شرکت‌ها و استودیوها ترجیح می‌دهند با ترس و محافظه کاری با حداقل‌ها در مارکت بمانند و با تولید آثار کیفیت پایین کپی شده از آثار بزرگ فقط از سواری بر جریان‌های قالب استفاده نمایند.

این بلاهت روندی است که بارها تکرار شده و تکرار می‌شود. عنصری که بیش از قبل نبود آن در دنیای بازی‌های ویدئویی احساس می‌شود، عدم جرات برای ریسک و خلق آثار اورجینال است. بازی Thymesia اثری است که از درون فاقد عمق و پرداخت لازم است و تنها پوسته‌ی ظاهری زود گذری در ساختار مبارزاتش دارد. عنوانی است که اگر هیچ بازی دیگری در ژانر سولزلایک ندارید می‌تواند برای شما گزینه‌ی مناسبی باشد. اما اگر دنبال تجربه‌ی یک اثر با ساختار عمیق معروف این عناوین هستید، Thymesia  گزینه‌ی مناسبی نخواهد بود.